کتاب دستنامه اقتصاد سیاسی بین الملل معاصر

کتاب دستنامه اقتصاد سیاسی بین الملل معاصر نوشتهٔ تیموتی ام. شاو و لاورا سی. ماهرنباچ و رنو مودی و شو یای جونگ و ترجمهٔ داود کریمی پور است. انتشارات دانشگاه امام صادق (ع) این کتاب را منتشر کرده است.

درباره کتاب دستنامه اقتصاد سیاسی بین الملل معاصر

کتاب دستنامه اقتصاد سیاسی بین الملل معاصر اثری جامع و نظری در زمینهٔ اقتصاد سیاسی بین‌الملل است که به بررسی تحولات، نظریه‌ها و چالش‌های مطرح در این حوزه می‌پردازد. این کتاب به ویژه برای پژوهشگران، دانشجویان و علاقه‌مندان به سیاست‌های جهانی و روابط بین‌الملل مناسب است.

کتاب دربردارندهٔ مقالات و فصل‌هایی است که متخصصان آن را نگاشته‌اند و دیدگاه‌های گوناگون را در خصوص مسائل اقتصادی، اجتماعی و سیاسی ارائه می‌دهد. این اثر با توجه به تحولات جدید در عرصهٔ جهانی، نظیر جهانی‌سازی، تغییرات آب و هوایی، نابرابری‌های اقتصادی و ظهور قدرت‌های جدید، به تحلیل چالش‌های کنونی در سیاست‌گذاری‌های بین‌المللی می‌پردازد.

نویسندگان در این کتاب به بررسی نظریه‌ها اقتصاد سیاسی، نحوهٔ تعامل اقتصاد و سیاست در سطوح ملی و بین‌المللی، و تأثیرات متقابل آن‌ها بر یکدیگر می‌پردازند. همچنین، موضوعاتی نظیر نقش نهادهای بین‌المللی، تأثیرات فرهنگی و اجتماعی بر اقتصاد سیاسی، و نحوهٔ مدیریت بحران‌ها در سطح جهانی نیز در این اثر مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرد.

به‌طور کلی، دستنامه اقتصاد سیاسی بین‌الملل معاصر به خوانندگان کمک می‌کند تا درکی عمیق‌تر از چالش‌ها و روندهای موجود در عرصهٔ اقتصاد سیاسی بین‌الملل پیدا کنند و به آن‌ها ابزارهایی برای تحلیل و ارزیابی مسائل پیچیدهٔ جهانی ارائه می‌دهد. این اثر به عنوان مرجعی مهم در زمینهٔ مطالعات روابط بین‌الملل و اقتصاد سیاسی شناخته می‌شود.

خواندن کتاب دستنامه اقتصاد سیاسی بین الملل معاصر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران علوم سیاسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب دستنامه اقتصاد سیاسی بین الملل معاصر

«پس از استیلای جهانی نظام سرمایه‌داری در پایان جنگ سرد، میانه دوم دهه قرن بیست‌ویکم برخلاف پیش‌بینی‌ها، فراتر از یک نقطه عطف در اقتصاد سیاسی جهانی ظاهر شد. روی کار آمدن ترامپ در کاخ سفید و نضج گرایش‌های ملی و حمایتگرایانه، برگزیت و کنار رفتن ترزای می و قدرت گرفتن جریان‌های راست‌گرا در کشورهای جدید عضو اتحادیه اروپا نشان می‌دهد که ابتکار «مشارکت نوین جهانی » به شیوه‌ای متفاوت ازآنچه سازمان ملل عنوان کرده، پیش می‌رود (سازمان ملل؛ پاپلامپو و همکاران ۲۰۱۷). روند کند اصلاحات سبب شده تا اعضای بریکس (برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی) نهادهای حکمرانی اقتصادی جدیدی در کشور خود ایجاد کنند. هدف این کشور از تأسیس نهادهای جدید صرفاً جبران ناکارآمدی نهادهای کنونی نیست، بلکه آنها می‌کوشند تا فلسفه توسعه اقتصادی خود را با چشم‌انداز حکمرانی در جهان همسو کنند (چین ۲۰۱۴، آبدنور و فولی ۲۰۱۵) . در همین زمان، مهاجرت‌های گسترده به‌ویژه به‌سوی اتحادیه اروپا با هراس از افراط‌گرایی مذهبی به‌شدت افزایش یافته است. این مهاجرت‌ها، جنبش‌های اجتماعی ملی‌گرایانه‌ای را به راه انداخته که فصل مشترک تمامی آن‌ها، تردید پیرامون ضرورت حفظ حکمرانی سیاسی - و یا دست‌کم مدیریت- اقتصاد جهانی است. در این راستا، سخنرانی ترامپ در مجمع عمومی سازمان ملل و اعلام خروج آمریکا از موافقت‌نامه صلح پاریس و همچنین جنگ تجاری میان آمریکا و چین نیز این جنبش را تقویت کرده است.»