کتاب سروده های عاشقانه یک سرهنگ

کتاب سروده های عاشقانه یک سرهنگ نوشتهٔ علی اکبر اسلامیان بیدل خراسانی است. انتشارات ماهواره این کتاب را منتشر کرده است.

درباره کتاب سروده های عاشقانه یک سرهنگ

می‌دانیم که شعر فارسی عرصه‌های گوناگونی را درنوردیده است. در طول قرن‌ها هر کسی از ظن خود یار شعر شده است و بر گمان خود تعریفی از شعر به‌دست داده است. حضور شعر در همهٔ عرصه‌ها از رزم و بزم گرفته تا مدرسه و مسجد و خانقاه و دیر و مجلس وعظ، همه و همه گویای این مطلب است که شعر، بی‌محابا، زمان، مکان و جغرافیا را درنوردیده و در هفت‌اقلیم جان و جهان به دلبری پرداخته است. آمیختگی شعر با فرهنگ مردم و اندیشه‌های اجتماعی، این هنر را زبان گویای جوامع بشری ساخته است؛ بدان‌گونه که هیچ جامعه‌ای از این زبان بارز، برای انتقال اندیشه‌هایش بی‌نیاز نبوده است. گاهی شعری انقلابی به پا کرده است و گاه انقلابی، شعری پویا را سامان داده است.

شعر نو فارسی با وانهادن قالب‌های شعر کلاسیک در قرن ۱۴ هجری به‌وجود آمده است. این گونه از شعر فارسی آزادی بسیاری را در فرم و محتوا به شاعر می‌دهد. شعر نو به لحاظ محتوا و جریان‌های اصلی ادبی حاکم بر آن کاملاً با شعر کلاسیک فارسی متفاوت است و به‌لحاظ فرم و تکنیک ممکن است همانند شعر کلاسیک موزون باشد یا نباشد یا وزن آن عروضی کامل باشد یا ناقص. استفاده از قافیه نیز در شعر نو آزاد است. معمولاً شعر نو فارسی را به ۳ دستهٔ اصلی شعر نیمایی، شعر سپید و موج نو تقسیم می‌کنند و پدر شعر نوی ایران را نیما یوشیج (علی اسفندیاری) می‌دانند. احمد شاملو، فروغ فرخزاد، سهراب سپهری، هوشنگ ابتهاج (سایه)، نادر نادرپور، فریدون مشیری و محمدرضا شفیعی کدکنی بعضی از شاعران مشهور ایرانی هستند که در قالب شعر نو می‌سروده‌اند.

خواندن کتاب سروده های عاشقانه یک سرهنگ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران شعر معاصر پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب سروده های عاشقانه یک سرهنگ

«خوشگل و خوش خط و خالی بانو

با دو ابروي هلالی بانو

چشم بگشاي که تا صبح شود

صبح عالی متعالی بانو

باز هم یک شب دیگر طی شد

در دلم جاي تو خالی بانو

تو تکی بانمکی در همه شهر

ناز و بی مثل و مثالی بانو

شاعرم قاصرم از وصف تو ناز

خارج از فهم و خیالی بانو

کاش می شد که کنارت باشم

دو سه سالی متوالی بانو

تو چه هستی که به عطر آمده است

زیر پایت گل قالی بانو

بی تو روز و شب من تیره و تار

باتو هر لحظه ام عالی بانو»