کتاب گزیده سفرنامه شیراز

کتاب الکترونیکی گزیده سفرنامه شیراز نوشتۀ هارفورد جونز بریجز و ترجمۀ فرشاد فرش باف ابریشمی است و انتشارات ندای کوروش آن را منتشر کرده است. کتاب گزیده سفرنامه شیراز، شامل تجربیات سفر به ایران در قرن دوازده است که توسط نویسندگان این اثر گزارش شده است.

درباره گزیده سفرنامه شیراز

کتاب گزیده سفرنامه شیراز در دو بخش مجزا به روایت بخشی از سفرنامه‌های ویلیام فرانکلین و ادوارد اسکات وارینگ که به ترتیب در سال‌های ۱۷۸۷ و ۱۸۰۲ میلادی به شیراز سفرکرده‌اند، می‌پردازد و اطلاعات جالبی درباره آداب‌ورسوم و مسائل سیاسی و اقتصادی و اجتماعی کشور و دولت مردان در آن زمان ارائه می‌دهد.

خواندن کتاب گزیده سفرنامه شیراز را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب یرای علاقه‌مندان به مسائل تاریخی و سیاسی ایران مناسب است.

درباره هارفورد جونز بریجز

سر هارفورد جونز بریجز (زادهٔ ۱۲ ژانویه ۱۷۶۴، مرگ ۱۷ مارس ۱۸۴۷) دیپلمات و نویسنده اهل بریتانیا بود. او نخستین وزیر مختار دولت بریتانیا در ایران بود. او در جوانی به کمپانی هند شرقی پیوست و در جایگاه نمایندهٔ این شرکت میان سال‌های ۱۷۸۳،۱۷۹۴ در بصره خدمت کرد. همچنین از ۱۷۹۸ تا ۱۸۰۶ را در بغداد سپری کرد. او که چیرگی بسیاری در زبان‌های شرقی یافته بود با پشتیبانی رابرت داندس در سمت وزیر مختار و نمایندهٔ فوق‌العادهٔ بریتانیا به ایران فرستاده شد و از ۱۸۰۷ تا ۱۸۱۰ در این کشور ماند. در ۱۸۰۷ به دریافت لقب بارونت رسید که نشان دهنده مأموریت والای او در ایران بود. دستاورد بزرگ او که در این سفر بدان دست یافت پیمان مودت میان بریتانیا و ایران بود که راه هندوستان را برای فرانسویان همچنان بسته نگاه می‌داشت. او همچنین در کار مستشاران انگلیسی در ایران خلل وارد آورد و نیز راه را برای آشتی میان ایران و روسیه بست. گسیل او به ایران در پی پیمان فینکنشتاین در مه ۱۸۰۷ در لهستان میان نمایندگان فتحعلی‌شاه قاجار و فرانسه بود که بریتانیایی‌ها را به واکنش تند واداشت. هنگامی که نخستین نمایندهٔ انگلیسی جان ملکم از سفر به ایران چیزی به دست نیاورد سر هارفورد جونز را روانهٔ ایران ساختند.

بخشی از کتاب گزیده سفرنامه شیراز

«در سال ۱۸۰۵ فتخعلیشاه از انگلستان خواست که ایران را دو برابر جمله احتمالی روسیه حمایت کند؛ اما مورد قبول واقع نشد و این قرارداد با فرانسه امضا شد. سه سال بعد سر جان ملکم با چند کشتی و پیاده نظام وارد مسقط عمان و سپس به بندر بوشهر آمد. حاکن بوشهر به پیشواز رفت و دوپیک انگلیسی راهی تهران شدند؛ اما در شیراز متوقف و پیامشان به تهران مخابره شد. از آن طرف ژنرال گاردان فرانسوی مخالف حضور دشمن بود و تهدید کرد که ایران را ترک می‌کند...»