کتاب دژ

کتاب دژ نوشتۀ متین بهاروند در انتشارات نسل روشن به چاپ رسیده است.

درباره کتاب دژ

آن زمان که عقل حیران می‌ماند، عشق بی‌منطق آغاز می‌شود. کتاب دژ مجموعه‌ای از ۶۱ قطعه شعر سرودۀ متین بهاروند است.

شعر یکی از گونه‌های کهن ادبی و شاخه‌ای از هنر است. کلامی موزون که برای به اشتراک گذاشتن ایده‌ها، بیان احساسات، خلق تصویر، هنرمندانه به کار گرفته می‌شود و قوۀ تخیل خواننده را برمی‌انگیزد. لغات، اصطلاحات، حسن ترکیب، وزن، قافیه و قواعد همگی در ساخت شعر مؤثر هستند؛ اما موضوع اصلی به ذوق و طبع شاعری و خلاق شاعر برمی‌گردد. درواقع، شعر وقتی به غایت خود می‌رسد که توانسته باشد اذهان را تصرف کند و عاطفه و خیال را منتقل کند. شاعر، نقاشی زبردست است که خوبی‌ها و بدی‌ها را مجسم می‌کند و جامعۀ خود را به بهترین بیان توصیف می‌کند. او با الهام غیبی و سیر در آفاق و توجه به حقایق شعر می‌سراید. زبان شعر، زبانی صیقل‌یافته است و در ان مسامحه دیده نمی‌شود و همین دثت و ظرافت در بیان است که آن را در خاطره ماندگار می‌کند.

سروده‌های کتاب دژ، به‌گفتۀ نویسندۀ کتاب نمادی از قوت درونی حاصل از عشق هستند؛ چیزی فراتر از صبر.

خواندن کتاب دژ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

به دوستداران شعر شاعران معاصر ایرانی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب دژ

«با من بزن دستی بر انکار خودم

از یاد برم خود را به اصرار خودم

با من نمان، ویرانه می خواهی چه‌کار؟

یک آدم دیوانه می‌خواهی چه‌کار؟

باور کن این حرف مرا چندلحظه‌ای

خاموشم از آن نور که می‌پنداشته‌ای

در من یقین هیچ جای شکی را نذاشت

اکنون که شک بر من نذاشته است شبهه‌ای

من به یقینم شک کنم یا شک خود را به یقین باور کنم

تو آدم سابق نمی‌گردی

اگر امروز تو را باور کنم

فردا به ایمانی که آوردم به تو کافر نمی‌گردی؟

بیا، بیا انکار کن این من را

گمان کن من نبودم از ازل در کنج چشم تو

که گر بودم

اشک ممتدی از گوشه‌ی چشمت

به خواری لغزشی می‌کردم و بر خاک می خوردم»