کتاب اصول و مبانی حکمروایی خوب شهری

کتاب «اصول و مبانی حکمروایی خوب شهری» نوشتۀ نرجس رضایی، کیانوش سوری و حمیدرضا ربیعی قهرودی است و انتشارات آذرفر آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب اصول و مبانی حکمروایی خوب شهری

رشد جمعیت و به دنبال آن رشد شهرنشینی و افزایش تقاضا و نیازهای شهرنشینان منجر به پیچیده‌تر شدن مدیریت شهری می‌شود و هرچه مدیریت شهری در شهرها پیچیده‌تر شود باید خط و مشی مدیریت شهری آنها نیز پیچیده‌تر شود. اصلی‌ترین مشکل مدیریت شهری کمبود منابع مالی یا تکنولوژی مدرن و یا نیروی انسانی ماهر نیست، بلکه مشکل اصلی در شیوۀ ادارۀ این عوامل است چرا که اگر شهرها به‌خوبی مدیریت شوند، فرصت‌های مهمی را برای توسعۀ اقتصادی و اجتماعی عرضه می‌کنند به همین دلیل رویکرد حکمروایی خوب شهری در مقابل رویکرد مدیریت شهری دولت‌مدار قرار گرفت.

باتوجه‌به اینکه شهرها به‌عنوان نیروی محرک رشد اقتصادي و نیز کانون کار و فعالیت و موقعیت‌های اجتماعی، کشورهای جهان محسوب می‌شوند، مدیریت شهری باید از ویژگی‌هایی مانند شفافیت، پاسخگویی، مشارکت‌طلبی، قانون‌مداری، کارآمدی، اجماع گرایی برخوردار باشد. این ویژگی‌ها، شاخص‌های سنجش حکمروایی خوب شهری را تشکیل می‌دهند. مدیریت شهری مبتنی بر رویکرد حکمروایی خوب شهری در شهرداری‌ها و شورای شهر، از ضایع شدن و اتلاف منابع جلوگیری می‌کند و تخصیص بهینه منابع، ارتقاي سطح کیفی و کمی خدمات شهرداری و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان را به همراه دارد و سبب می‌شود رفتار منطقی، جایگزین رفتار مبتنی بر آزمون‌وخطا گردد. کتاب اصول و مبانی حکمروایی خوب شهری می‌تواند مرجع و راهنمای مناسبی برای ارائۀ یک الگوی مدیریت شهری مناسب و معیار سنجش مناسب برای عملکرد مدیریت شهری باشد که بر اساس مؤلفه‌های آن وضعیت مدیریت شهری بررسی شده و نسبت آن با حکمروایی خوب شهری سنجیده شود.

خواندن کتاب اصول و مبانی حکمروایی خوب شهری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به مدیران، مسئولان شهری و علاقه‌مندان به مطالعات جامعه‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب اصول و مبانی حکمروایی خوب شهری

«مفهوم شهر خوب، ریشه در آموزه‌های افلاطون و ارسطو دارد و تا کنون بر بنیادهای فلسفی گوناگون، بارها و در طیفی گسترده از آرمان‌شهرها ترسیم شده است. آنچه در این مفاهیم مشترک به نظر می‌رسد، توافق بر هدف نهایی آن است که همانا تأمین زندگی خوب و سعادت شهروندان باشد. اگر چه گفتمان "خوب" و "سعادت" و "خیر" و مانند این مقولات همچنان ادامه دارد؛ اما پذیرفته شده است که "شهر خوب" بیش از ساختمان‌ها و محیط کالبدی زیبا، ناشی از شهروندان خوب - در پیوند و روابط خوب و در واقع حکمرانی خوب برپا می‌شود.»