کتاب ترس یک انتخاب است

کتاب «ترس یک انتخاب است» نوشتۀ آر. جیمز کیس و ترجمۀ پیمان م. انصاری است و انتشارات قصه باران آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب ترس یک انتخاب است

آر. جیمز کیس، نویسندۀ کتاب ترس یک انتخاب است اعتراف می‌کند که ابداً قصد نوشتن این کتاب را نداشت؛ اما اتفاقاتی باعث شد که طی چندین ماه، تمام دانش، تجربه برخوردها و الهاماتی که بیشتر از ۲ دهه در ذهنش انباشته بود، به شکل مجموعه‌ای از اطلاعات در او سرازیر شود. او کتاب ترس یک انتخاب است را هدیه‌ای می‌داند که مسیر جدیدی را برای خودش و کمک به دیگران باهدف تغییر دیدگاهشان باز می‌کند.

در پشت جلد کتاب ترس یک انتخاب است آمده است که: تا چه اندازه از حضور ترس و تأثیر مخربش در زندگی‌تان آگاهید؟ البته نه ترس معمولی که همه می‌شناسیم، بلکه منظور ترسی است که حکومت‌ها به هر طریق ممکن به شما وارد می‌کنند یا مناسکی که گاهی ترس در دلتان می‌اندازد. رسانه‌ها با مطالبی که شفاف نیستند، دلتان را می‌لرزانند و شرکت‌های بازاریابی، ترس عقب افتادن از زندگی را به شما القا می‌کنند و صدها مسئلهٔ دیگر ایجاد می‌کنند تا شما را مضطرب کنند.

کتاب ترس یک انتخاب است فلسفۀ وجود این نوع ترس‌های ویران‌کننده را تشریح می‌کند و توضیح می‌دهد که این نوع ترس‌ها چگونه می‌توانند کنترل افکار و تصور شما از آینده را به دست بگیرند. همچنین این کتاب کمک می‌کند تا بتوانید آن‌ها را بشناسید و راه‌های مقابله با آن را عملی کنید.

خواندن کتاب ترس یک انتخاب است را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران کتاب‌های خودیاری و موفقیت و همچنین کسانی که با مسئلۀ ترس مواجه شده‌اند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب ترس یک انتخاب است

«فراخوان من برای تحول در سال ۲۰۰۹ بود، زمانی که زندگی من، یعنی آنچه که می‌شناختم، کاملاً از هم پاشید. قبل از آن سال من هر هفته در سفر بودم و برای شرکتی که به آن علاقه داشتم کار می‌کردم. در ژانویه موقعیتی پیش آمد که به من امکان داد در همان شهری که زندگی می‌کردم کار کنم چیزی که همیشه آرزوی آن را داشتم بااین‌حال چند سالی بود که ازدواج من با شریک بیست و چهارسالهٔ زندگی‌ام شکننده شده بود و در اواخر فوریه متوجه شدم که دیگر نمی‌توانم به آن رابطه ادامه دهم. علی‌رغم این که زمانی زوجی همگام بودیم و یک مرکز درمانی طبیعی در مقیاس کامل در آریزونا ایجاد کرده بودیم به کسانی تبدیل شده بودیم که به نظر می‌رسید فضایی تیره‌وتار بینشان ایجاد کرده‌اند. پیش از یک سال طول کشید تا به این شفافیت رسیدم و شجاعت بیانش را پیدا کردم؛ اما خوشبختانه جدایی‌مان سریع اتفاق افتاد و اگرچه با ناراحتی همراه بود؛ ولی بدون شک به خیر و صلاح هر دوی ما بود. دو هفته بعد تشخیص داده شد که سرطان انتهای رودهٔ بزرگ دارم.»