کتاب نام و نام گذاری اماکن شهری

کتاب نام و نام گذاری اماکن شهری نوشتهٔ عباداله پهلوان گلوگاهی و علی سلیمی خورشیدی و محمدعلی نصراللهی است. نشر برگ و باد این کتاب را منتشر کرده است.

درباره کتاب نام و نام گذاری اماکن شهری

عباداله پهلوان گلوگاهی و علی سلیمی خورشیدی و محمدعلی نصراللهی در کتاب نام و نام گذاری اماکن شهری بیان کرده‌اند که یکی از مواردی که نشان‌دهندهٔ اهمیت نام‌گذاری در هویت‌بخشی ملی و فراملی است، نام‌گذاری خیابان‌ها به نام مشاهیر و قهرمانان ملی می‌باشد. به عقیدهٔ نویسندگان قاسم سلیمانی، از فرماندهان مشهور در منطقهٔ خاورمیانه، یکی از چهره‌های کلیدی مبارزه با گروه‌های تروریستی تکفیری مانند داعش در این منطقه بوده است که در سال‌های اخیر نقشی محوری در حمایت از گروه‌های مقاومت شیعه در عراق، سوریه و لبنان در مبارزه با تروریسم داشت. نویسندگان بر این عقیده هستند که نام‌گذاری معابر و اماکن به نام قاسم سلیمانی، نمادی از هویت مقاومت، ایستادگی در برابر ظلم و تروریسم و دفاع از حقوق و عزت ملی برای مردم و سایر ملل منطقه شده است. این اثر در هشت فصل نگاشته شده که عنوان آن‌ها عبارت است از «جامعه شناسی زبان»، «نشانه‌شناسی»، «نام و نام‌گذاری»، «جنسیت»، «فرهنگ»، «نام‌گذاری داستان‌ها»، «نام‌گذاری شخصیت‌ها» و «طبقهٔ اجتماعی».

خواندن کتاب نام و نام گذاری اماکن شهری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران علوم اجتماعی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب نام و نام گذاری اماکن شهری

«در هر جامعه، زنان و مردان عادات، حرکات و رفتارهای اجتماعی خاص خود را دارند؛ به عنوان مثال، شیوه راه رفتن و خندیدن دو جنسیت مرد و زن به نحو کم و بیش آشکاری با هم تفاوت دارد. این نوع تفاوت ها ممکن است در حالت عادی چندان جلب توجه نکنند، اما ارتباط آنها با جنسیت هنگامی آشکار می شود که مثلاً مردی به شیوه زنان راه برود یا زنی به مانند مردان بخندد. در رفتار زبانی دو جنس نیز تفاوت های قابل ملاحظه ای وجود دارد؛ به طور کلی می توان گفت که در هر جامعه زبانی، مردان و زنان اصطلاحات خاص و گاه حتی گرایش های ویژه خود را در کاربرد الگوها و ویژگی های دستوری و آوایی دارند. به علاوه، رفتارهای زبانی معمولاً با رفتارهای غیرزبانی (مانند حرکات دست، سر و صورت و غیره) که دارای ارزش ارتباطی معینی هستند، همراه هستند. همبستگی این مجموعه رفتاری (زبانی و غیرزبانی) یا جنسیت بویژه هنگامی برجسته می شود که مثلاً مردی با به کارگیری ویژگی های زبانی (و رفتاری غیرزبانی) زنانه سخن بگوید. بررسی های جدید که به دنبال پژوهش های لباو در شهر نیویورک به انجام رسیده، به شیوه ای علمی نشان داده اند که میان جنسیت و رفتار زبانی همبستگی هایی وجود دارد و بنابراین می‌توان بخشی از گوناگونی های موجود در زبان جامعه را بر اساس جنسیت گویندگان آن زبان توضیح داد. به طور کلی، در اغلب اجتماعات امروزی مانع مهمی در ارتباط زبانی میان زنان و مردان وجود ندارد، اما همانگونه که اشاره شد، به واسطه تفاوت هایی که در نقش اجتماعی دو جنس وجود دارد، تفاوت هایی نیز در رفتار زبانی آنان مشاهده می شود. این تفاوت ها در برخی از اجتماعات چندان قابل ملاحظه نیستند و ممکن است تنها در اصطلاحات یا ویژگی های تلفظی معینی خلاصه شوند، اما در جوامع دیگر تفاوت ها قابل توجه و اساسی هستند و مجموعه ای از ویژگی های واژگانی، دستوری و آوایی را شامل می‌گردند. در برخی از جوامع، در رفتار زبانی مردان و زنان تفاوت های قابل ملاحظه ای مشاهده می شود. مثلاً بنا بر گزارش اروپاییان که برای نخستین بار در چند قرن پیش به جزایر آنتیل کوچک وارد شدند، مردان و زنان این سرزمین به زبان های متفاوتی سخن می گفته اند؛ پژوهش های بعدی نشان داد که این گونه گزارش ها اغراق آمیز بوده است و ساکنان این جزایر، دست کم پس از گذشتن از مراحل اولیه، به گونه متفاوتی از یک زبان واحد گفتگو می کرده اند. واقعیت آن است که در زبان مردم این سرزمین، واژه ها و اصطلاحات خاصی برای هر جنس وجود داشت که جنس مخالف، معنی آنها را می دانسته اما از کاربردشان پرهیز می کرده است و همین امر تفاوتهای زیادی را در زبان مردان و زنان این جزایر به وجود آورده است.»