کتاب زندگی سیاسی اجتماعی سید عبدالله بهبهانی

«زندگی سیاسی و اجتماعی سید عبداللّه بهبهانی» نوشته شهریار بهبهانی(-۱۳۳۷) است. این کتاب به زندگی‌نامه یکی از رهبران انقلاب مشروطیت ایران می‌پردازد. بهبهانی، یکی از چهره‌های انقلاب مشروطیت است که برخی وی را رهبر این انقلاب و عده‌ای وی را یکی از رهبران برشمرده‌اند. به‌رغم این‌موضوع و پس از گذشت یک‌قرن از وقوع انقلاب مشروطه، تلاش مستقلی برای شناخت و شناسایی وی به‌عمل نیامده است. او شاید یکی از ناشناخته‌ترین شخصیت‌ها با توجه به‌نقش و میزان تأثیرش در این انقلاب باشد. این نوشته تلاش می‌کند با استفاده از کتب، مقالات و متون چاپ‌شده درباره‌ی حوادث اجتماعی و سیاسی ایران در فاصله‌ی نهضت تحریم تنباکو تا انقلاب مشروطیت به‌معرفی تفضیلی این چهره‌ی سیاسی بپردازد. در این‌میان برای روشن‌تر شدن برخی از زوایای زندگی این رجل سیاسی از بعضی اسناد چاپ‌نشده و هم‌چنین تاریخ شفاهی نیز استفاده گردیده است. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: نهضت تنباکو در ایران تحولاتی در زمینه‌های سیاسی، مذهبی، اقتصادی و اجتماعی کشور ایجاد کرد که در فصل قبل چکیده‌ای از آن‌را بیان کردیم؛ بهبهانی نیز تحت‌تأثیر این‌واقعه اولین آزمایش جدی سیاسی خود را آغاز می‌کند و باید اذعان کرد که آزمایشی بس حساس و خطرناک را انتخاب نموده است. کار وی زمانی سخت‌تر می‌شود که با موضع‌گیری خود در قبال این نهضت، موقعیت خود را حساس و خطرناک می‌سازد؛ بدین‌ترتیب که وی یک‌تنه در مقابل همه‌ی جامعه روحانیت آن‌زمان به‌مخالفت با تحریم و الغای امتیاز تنباکو (نه موافقت با اعطای امتیاز) می‌پردازد. ابراهیم تیموری در این مورد می‌نویسد: «کلیه علمای روحانی مقیم ایران و بین‌النهرین به‌استثنای مرحوم سید عبداللّه بهبهانی در تهران از مخالفت خود [با لغو امتیاز] دست برنداشت.»