کتاب به توان تشکیلات

کتاب به توان تشکیلات نوشتۀ سلمان هاشمیان و جواد جلوانی و با ویراستاری رضا مردیها در انتشارات حدیث راه عشق به چاپ رسیده است.این کتاب به مباحثی از قبیل ضرورت ایجاد تشکیلات، وظایف اعضا، مدیریت دانش در تشکیلات، تصاعد هندسی در تشکیلات اسلامی، سلوک تشکیلاتی و مهندسی فرهنگی می‌پردازد.

درباره کتاب به توان تشکیلات

این کتاب با این سوال شروع می‌شود که چرا بعد از گذشت چهار دهه از انقلاب اسلامی، هنوز ضرورت کار تشکیلاتی و گروهی منسجم و تشکیل هسته‌های مقاومت در میان جبهۀ انقلابی حس نمی‌شود؟ هزاران مجموعه، پایگاه، کانون، حوزه، ارگان و سازمان در کشور موجود است اما همچنان کار چندانی صورت نمی‌گیرد. چرا نیروهای انقلابی امروز ما آن شور و حرارتی که در بین بسیجی‌های جنگ موجود بود را ندارند؟ چرا انگیزۀ کمی دارند و دغدغه‌هایشان چندان نیست؟ مشکل کار به راستی در کجاست؟ اولویت بچه‌های فرهنگی دهۀ چهارم انقلاب چه باید باشد؟ این مجموعه تلاش می‌کند تا برای همۀ این سوالات جوابی درست پیدا کند.

عنوان دومی که روی جلد کتاب خودنمایی می‌کند، «تصاعد هندسی در فعالیت‌های فرهنگی انقلابی» است. مفهوم عنوان دوم این است که در فعالیت‌های گروهی اگر اصول کار تشکیلاتی رعایت شود، توان افراد با هم جمع نمی‌شود، بلکه در هم ضرب می‌شود و به توان و تصاعد بالا می‌رود. برای تهیۀ این کتاب هزاران صفحه از کتب مختلف، جزوات، سخنرانی‌ها و پایگاه‌های اینترنتی گردآوری، خلاصه‌نویسی و مطالعه شده است. کتاب به توان تشکیلات در 12 فصل نوشته شده است. 

فصل اول و دوازدهم گزیده بیانات رهبر معظم انقلاب است. در فصل‌های دوم و سوم با سخنانی هیجان‌انگیز از بزرگان آشنا می‌شویم که ضرورت تشکیلات و لزوم نیروسازی را شرح می‌دهند. فصل چهارم به لزوم مدل‌سازی و ارائه مطلوب حزب اسلامی می‌پردازد. فصل پنجم شامل سخنان شهید آیت الله بهشتی است. فصل ششم و هفتم شامل مباحث اخلاقی و انضباطی در تشکیلات است. فصل هشتم انگیزه‌هایی که برای فعالیت جهادی نیاز داریم را گوشزد می‌کند. در فصل نهم و دهم، کتاب از مباحث نظری می‌گیرد و به جزئیات و مراحل اجرایی در کار تشکیلاتی می‌پردازد. فصل یازدهم نیز مفاهیمی مثل جبهه فرهنگی و مهندسی فرهنگی را بررسی می‌کند.

خواندن کتاب به توان تشکیلات را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب به تمامی افرادی که به مطالب سیاسی و انقلابی علاقه دارند پیشنهاد می‌شود. 

بخشی از کتاب به توان تشکیلات

«یک کار تشکیلاتی یک کار جمعی، خصوصیتش این است که فرد باید خودش را در جمع حل کند، گم کند؛ که این گم کردن عین بازیافتن به نحو درست است. چیزی کم نمی‌شود از آدم، چیزها افزوده می‌شود. من مثال می‌زنم به آن لیوان آبی که داخل آن یک حبه قند را شما می‌اندازید. این حبه قند یک چیز مشخصی است، به قدر خودش شیرینی دارد. وقتی در لیوان آب انداختی، تمام است؛ یعنی یک دانه از این ذرات ریزی که زیر دندان می‌آمد و صدا می‌کرد و خودش را نشان می‌داد که هان! منم؛ یک دانه از این‌ها باقی نمی‌ماند، تمام حل می‌شود در آب. در آنجایی که قبل از آن یا بعد از آن، ده حبه قند دیگر هم حل شده.»