کتاب ارتباط بی‌واسطه با پرتره‌ها

«ارتباط بی‌واسطه با پرتره‌ها» نوشته آنری کارتیه برسون(۲۰۰۴-۱۹۰۸) «پدر فتوژورنالیسمِ نوین» است.

در بخشی از پیشگفتار کتاب می‌خوانیم:

عکاسی چهره، فقط «بازنمایی صرفِ» چهره نیست، بلکه پروسه‌ایست که ذهنِ عکاس را تسخیر می‌کند. پس از عکاسی، پروسه‌ای دیگری وجود دارد به‌نامِ «ورقه‌ی تماسی (چاپ کنتاکت)» که حاوی عکس‌های زیادی، در اندازه و قطعِ فیلم و نگاتیوِ به کار رفته، است. عکاس از میان آنها دست به «انتخاب» دیگری زده و موجی از امواج مختلف را برمی‌گزیند. این انتخاب، در پرتره‌های استودیویی، با تمهیدات و چیدمان‌های از پیش تعیین شده همراه است. اما در پرتره‌های محیطی و تحت شرایط نورِ موجود، شاید ـ و حتماً ـ عکس‌های زیادی حذف شوند تا مطلوب‌ترین انتخاب صورت بگیرد. مطلوب‌ترین انتخاب، از فرمول و قالبِ مشخصی تبعیت نمی‌کند، بلکه این دانش و حس عکاس ـ و مخاطب ـ است که در پروسه‌ی قیاس، شبیه‌ترین و همانندترین را انتخاب و تایید می‌کند.

در هرصورت، پرتره‌ها یک یا چند ویژگی از خصوصیاتِ منحصر به‌فردِ موضوع اصلی را به نمایش می‌گذارند. آنری کارتیه ـ برسون، هر چند به عنوان عکاس پرتره‌نگار شهرت ندارد، اما تقریباً به تمام ژانرهای عکاسی ـ و طراحی ـ دست یازیده است. کتاب حاضر نگاهی‌ست به روند طراحی و عکس‌های پرتره‌ی کارتیه ـ برسون که از چشمِ ریزبین و دقیقِ مورخِ مشهورِ هنر، ارنست هانس جوزف گامبریچ، دور نمانده است.