کتاب تیغِ دو لبه

رسانه‌ها همان‌گونه که در تضعیف پایه‌های امنیتی مؤثرند، می‌توانند در ایجاد و تحکیم آن نیز کارآمد باشند. آن‌ها می‌توانند با دور کردن طوفان احساس ناامنی از فضای ذهنی افراد و جامعه به گونه‌ای عمل کنند که ضمن انعکاس واقعیت‌ها، از بزرگ‌نمایی ناهنجاری‌ها و کاستی‌ها خودداری شود. رسانه‌ها می‌توانند به‌جای «جنگ‌نمایی» و «بحران‌افزایی» به «مهار بحران» و «مهار جنگ» کمک کنند و با کمک به دولت‌ها برای اتخاذ تدابیر درست، همه نیروهای مردمی را در جهت حاکمیت صلح و آرامش و برقراری امنیت ملی بسیج کنند. به‌ویژه باید از توان انحصاری رسانه‌ها در برقراری ارتباط دوسویه، فعال و واقع‌نما بین دولت‌ها و ملت‌ها یاد کرد. پرونده‌ پیش‌رو تلاشی است برای بررسی همین کارکرد دوگانه‌ی رسانه‌ها؛ امنیت‌سازی و امنیت‌سوزی. به‌طوری‌که اولین یادداشت این پرونده به همین کارکرد دوگانه می‌پردازد و برخی از ابعاد آن را مطرح می‌کند. در ادامه‌ی پرونده دو مقاله داریم درباره‌ی نقش رسانه‌ها در ایجاد یا کاهش بحران‌ها و به عبارتی مدیریت بحران. یادداشت چهارم این پرونده به بررسی رابطه‌ی رسانه‌ها با امنیت ملی می‌پردازد و در بعد خارجی آن هم نگاهی دارد به دیپلماسی رسانه‌ای. بخش پایانی پرونده هم اختصاص دارد به خلاصه دو مقاله درباره نقش رسانه‌ها در افزایش امنیت اجتماعی و ادراک‌سازی صحیح در جامعه و همین‌طور نقش منفی رسانه‌ها در القای احساس ناامنی به آحاد جامعه.