کتاب ملامتیان

کتاب ملامتیان سرودهٔ سیدعلی جعفری صادقی است. انتشارات آوند اندیشه این اثر پژوهشی درمورد غزل و شعر عرفانی فارسی را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب ملامتیان

می‌دانیم که شعر فارسی عرصه‌های گوناگونی را درنوردیده است. در طول قرن‌ها هر کسی از ظن خود یار شعر شده است و بر گمان خود تعریفی از شعر به‌دست داده است. حضور شعر در همهٔ عرصه‌ها از رزم و بزم گرفته تا مدرسه و مسجد و خانقاه و دیر و مجلس وعظ، همه و همه گویای این مطلب است که شعر، بی‌محابا، زمان، مکان و جغرافیا را درنوردیده و در هفت‌اقلیم جان و جهان به دلبری پرداخته است. آمیختگی شعر با فرهنگ مردم و اندیشه‌های اجتماعی، این هنر را زبان گویای جوامع بشری ساخته است؛ بدان‌گونه که هیچ جامعه‌ای از این زبان بارز، برای انتقال اندیشه‌هایش بی‌نیاز نبوده است. گاهی شعری انقلابی به پا کرده است و گاه انقلابی، شعری پویا را سامان داده است. کتاب ملامتیان درمورد غزل و شعر عرفانی فارسی سخن گفته و به «ملامتیان» و و تأثیر آن‌ها بر غزل‌سرایی فارسی، از آغاز سدهٔ ششم هجری قمری تا پایان سدهٔ هشتم پرداخته است. «ملامتیه»، گروهی از عارفان و درویشان بوده‌اند که بنای اندیشه‌ها و رفتارهای خود را بر پایۀ دوری از ریا و تزویر بنا نهاده و همواره کوشیده‌اند درونی پاک‌تر از ظاهر داشته باشـند.

خواندن کتاب ملامتیان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه درمورد شعر کهن ایران پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب ملامتیان

«این شیوهٔ سلبی ملامتیان بیش از هر چیز ما را به اصل و باوری عرفانی رهنمون می‌گردد، که می‌تواند بیانگر شیوهٔ سلوک ایشان باشد. در شرح اصطلاحات عرفانی، ما همواره با اصطلاح‌های «تخلیه»، «تحلیه» و «تجلیه» برخورد می‌کنیم. مراد ایشان از «تخلیه» تصفیۀ باطن از صفات زشت بشری و شرور نفسانی در سلوک طریقت است، که با مجاهدهٔ نفس در پی رسیدن به آن هستند. منظور ایشان از «تحلیه» آراستن ظاهر به قوانین شریعت است، که به وسیله و مدد آن، تبدیل اخلاق بشری به صفات الهی را می‌جویند و تصفیۀ باطن را برای رسیدن به این مقصود کافی نمی‌دانند.»