کتاب رویای کاغذی

کتاب رویای کاغذی نوشتهٔ فرخنده مداح حسینی و ویراستهٔ حمیدرضا رضوانی اول است و نشر ارسس آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب رویای کاغذی

این کتاب نگارش خانم فرخنده مداح حسینی از حامیان محیط زیست و دست‌اندرکاران بازیافت و تبدیل مواد  است. خانم حسینی که به کار ترجمه نیز می‌پردازد این کتاب را جهت روشن‌کردن ذهن کودکان نسبت به بحث مهم محیط زیست و بازیافت مواد به رشتهٔ تحریر درآورده است.

حمیدرضا رضوانی اول مدیر مسئول انتشارات آرسس، کار تصویرگری و ویراستاری کتاب را به انجام رسانده است. در کتاب از تصاویر مینیمال استفاده شده تا کودکان به‌راحتی بتوانند این کتاب را رنگ‌آمیزی کنند.

در پشت جلد کتاب می‌خوانیم: «بچه‌های دوست‌داشتنی، می‌دونید چرا این کتاب، کوچولو چاپ شده؟  به خاطر اینکه کاغذ کمـتری مصرف و درخت کمـتری قطع بشه. و می‌دونید چرا سیاه و سفید چاپ شده؟ چون شما با هنرمندی و خلاقیت خودتون رنگی‌آمیزیش کنید.»

البته شما که نسخهٔ الکترونیک کتاب را می‌خوانید نمی‌توانید کتاب را رنگ‌آمیزی کنید؛ بنابراین از متن زیبای نویسنده لذت ببرید.

خواندن کتاب رویای کاغذی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به همهٔ کودکان پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب رویای کاغذی

«یکی بود یکی نبود، زیر گنبد کبود یک سارا کوچولو بود.

سارا هر روز بعد از برگشتن از مدرسه، نهار می‌خورد و کمی استراحت می‌کرد و تکلیف‌هایی که خانم معلم گفته بود را انجام می‌داد. یک شب، سارا بعد از تمام کردن تکالیفش، مسواک زد و پرید داخل تختخواب که بخوابد. سارا کوچولو هر شب موقع خواب از پنجره اتاقش به آسمان و ستاره‌های قشنگ که چشمک می‌زدند نگاه می‌کرد و آنها را می‌‌شمرد.

***

کاغذ همچنان‌که گریه می‌‌کرد گفت: نمیدونم چرا این کار را کرد! چون اون می‌‌تونست با پاک‌کن، اون قسمت رو دوباره پاک و تمیز کنه ولی ولی... گریه نگذاشت کاغذ حرفش را ادامه بدهد.

سارا داشت با دقت به حرفهای آنها گوش میداد. صدای عروسک را شنید که کاغذ را دلداری میداد.

- خب دیگه گریه نکن اشکالی نداره تو میتونی توی زباله‌ها دوستای جدیدی پیدا کنی و با اونها بری به سفری طولانی.

***

کاغذ جواب داد: بعضی از آدمای مهربون و دلسوز هستن که دوست ندارن درختای جنگل قطع بشن و لونه پرنده ها خراب بشن، این آدمای مهربون ما رو جمع میکنن میبرن یک جایی که شبیه حموم آدم هاست و بهش میگن کارخانه‌ی بازیافت. توی اون کارخونه ما رو توی ظرفای خیلی بزرگ با شامپو، اونقدر میشورن که تبدیل میشیم به خمیر سفید و دوباره با ما کاغذ نو درست میکنن و بر می‌‌گردیم پیش بچه‌ها، با اونا میریم مدرسه و کلی خوش می‌‌گذرونیم. اما الان دیگه من نمی‌تونم همراه بقیه خواهر و برادرام برم و حتما فردا با زباله‌های کثیف و بدبو من رو میبرن توی بیابون و زیر خاک دفن میکنن.

***

 صبح شده بود و آفتاب زیبا اتاق را روشن کرده بود. هراسان و با عجله از تخت پایین پرید و به سمت سطل زباله گوشه اتاقش رفت. کاغذ مچاله را برداشت و با دست صافش کرد و بعد با یک چسب کوچولو آن را به دفترش چسباند، همان جایی که دیروز کنده بود. دفتر را محکم بغل کرد و چشمهایش را بست و لبخندی زد و یک تصمیم بزرگ گرفت. بچه ها فکر می‌‌کنید سارا چه تصمیمی گرفت؟»