کتاب سند رسانه های رسانای رحمت

کتاب سند رسانه های رسانای رحمت؛ نظام‌سازی توحیدی شهر و جامعه نوشتهٔ احمدرضا اخوت و کاظم رجبعلی و سمیه افشار است و مدرسه دانشجویی قرآن و عترت علیهم‌السلام دانشگاه تهران آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب سند رسانه های رسانای رحمت

افزایش قدرت رسانه نزد صاحب‌نظران و صاحبان توان و دارایی و ورود آن به عرصه‌های مختلف اقتصاد، فرهنگ، سیاست، آموزش و... بیانگر لزوم توجه به آن بوده و این لزوم و اهمیت توجه را می‌توان از تعابیر مختلفی که درباره رسانه می‌شود، مانند عناوین «جادوی پنهان»، «ابزار سلطه»، «قلب جامعه» و غیره بازشناخت. فارغ از درست بودن یا نادرست بودن این تعابیر، یک چیز واضح است و آن اهمیت مقابله با انحراف رسانه‌ای است.

با این بیان، بخش مهمی از جهاد با دشمنان دین، جهاد رسانه‌ای است که ضرورت حضور فرماندهان و سربازان مجاهد در راه خدا را در این عرصه نشان می‌دهد.

با پیروزی و موجودیت انقلاب شکوهمند اسلامی، بستری مهیا شد تا عرصه رسانه از انحصار جبهه باطل خارج شده و جبهه حق نیز بتواند از آن استفاده کند. در نتیجه، رسانه به بستری از تعاملات گمراه‌آلود یا هدایت‌بخش تبدیل شده است.

کتاب سند رسانه های رسانای رحمت در صدد است با بیان اهمیت و توسعه رسانه‌ها، زمینه برچیده شدن نارسانه‌ها از عالم را فراهم کند. برای این منظور لازم است ابتدا مهم‌ترین مسائلی که در زمان حاضر در این زمینه مطرح است استخراج شده و سپس از منظر قرآن و روایات مورد بحث و بررسی قرار گیرند و در نهایت طرحی کلی به منظور سامان‌دهی نیروهای دینی برای گسترش رسانه‌های توحیدی و مقابله با نارسانه‌ها یا رسانه‌های غیر توحیدی ارائه شود.

خواندن کتاب سند رسانه های رسانای رحمت را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به پژوهشگران حوزهٔ رسانه پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب سند رسانه های رسانای رحمت

«بایسته‌های مربوط به متولیان رسانه رحمت

۱. در قرآن، متقین و محسنین دو گروهی هستند که نسبتشان با قرآن مستقیم و کاملاً همراستا و ساختاری است. چنین حقیقتی با پیوندخوردن این دو مفهوم با تعبیر هدایت، واضح شده است. هدایت عبارتست از دلالت و نشان دادن هدف، بوسیله نشان دادن راه، و این خود یک نحو رساندن بهدف است، و کار خدا است، چیزی که هست خدای تعالی سنتش بر این جریان یافته که امور را از مجرای اسباب به جریان اندازد، و در مسئله هدایت هم وسیله‌ای فراهم می‌کند، تا مطلوب و هدف برای هر که او بخواهد روشن گشته، و بنده‌اش در مسیر زندگی به هدف نهایی خود برسد. با این تعریف واضح است که متقین و محسنین به جهت ساختار همراستا با قرآن هستند و هر کسی را بتوان به عنوان محسن یا متقی شناخت، لاجرم در ساختار و الگوی تعالی و کمال قرآنی قرار گرفته است.

هر چند هر یک از دو گروه از انسان‌های متقی و محسن را می توان به عنوان متولی رسانایی رحمت، معرفی کرد، اما به دلیل ویژگی‌هایی که از محسنین در قرآن بیان شده است، تعیین چنین نقشی برای آنها تناسب بیشتری با منظور یاد شده دارد. به ویژه اینکه در سوره مبارکه لقمان، این گروه از انسان‌ها در مقابل کسانی که به عنوان «یشتری لهوالحدیث» تعریف شده‌اند قرار می‌گیرند. لهو الحدیث آن سخنی است که آدمی را از حق منصرف نموده و به خود مشغول سازد. مصادیق بیان شده لهوالحدیث کاملا و ماهیتاً شامل چیزهایی است که ما آنها را به عنوان مصادیق یا ابزار رسانه‌ای می‌شناسیم؛ از قبیل حکایات خرافی، و داستانهایی که آدمی را به فساد و فجور می‌کشاند، و یا از قبیل سرگرمی به شعر و موسیقی های با این ویژگی‌ها.

محسنین افراد مؤمن و با تقوایی‌اند که دارای توان ارائه حقایق به صورت شایسته و خلاق به مخاطب مشخص هستند؛ خداوند راه هدایت را بر آنها نمایان ساخته و آنها نیز از هر گونه مانع شدنی برای دستیابی به حقایق خودداری می‌کنند.

۲. با دقت بیشتر در آیات قرآن به ویژه در آیات سوره مبارکه لقمان در می‌یابیم، مهم‌ترین ویژگی محسنین_ که پیش از این آنها را به عنوان متولیان رسانه شناختیم_ توجه خاص به آخرت از روی یقین و اظهار آن است. بنابراین متولیان رسانه لازم است به صورت مکرر خود را با حقایق عالَم مرتبط سازند. از آنجایی که این حقایق در قرآن و روایات بیان شده است، ارتباط مستمر با قرآن از وظایف حتمی متولیان رسانه است.

۳. در بستر همان سوره، از دو کار یاد می‌شود که پرداختن به آنها خبر از دو ویژگی مهم دارد. ما می توانیم از آنها به عنوان ویژگی‌های متولیان رسانه در رسانه رحمت یاد کنیم. آن دو ویژگی شامل اقامه نماز و ایتای زکات می‌شوند. متولیان در اقامه نماز، ارزش‌های الهی و توجه به ذکر خداوند و اتصال همیشگی به او را در رأس امور خود قرار می‌دهند و در ایتای زکات خود را متعهد می‌سازند تا از امکانات خود در جهت هدایت و وساطت رحمت استفاده کنند.

۴. انس و تدبر با قرآن و روایات از جهات مختلف برای متولیان رسانه ضروری است و اگر این انس و تدبر برایشان حاصل نشود، در پیچیدگی‌های روزگار به طور قطع به اغوا کشیده می‌شوند.»