کتاب زندگی امام خمینی و یارانش

کتاب زندگی امام خمینی و یارانش نوشتهٔ علی شهریاری است و انتشارات آرنا آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب زندگی امام خمینی و یارانش

تاریخ معاصر ما، صحنه تحول عظیمی است که میلیون‌ها انسان، آن را ذره ذره خلق کرده‌اند. ولی به‌راستی این حماسه چگونه ایجاد شده است؟ میلیون‌ها انسان که با کوپن زندگی خود را می‌‌گذراندند، ولی هرروز مقداری ازدرآمد خود را به جبهه اهدا می‌کردند.

هزاران دانشجو زندگی در خارج از کشور را رها کردند و گمنام در روستاها در جهاد سازندگی خدمت کردند و یا در جبهه‌های جنگ جان بر کف ایستادند.

میلیون‌ها نفر از روستا و شهر، خود را به اندازه یک وزیر در سیاست کشور سهیم می‌دانند، و وزیر هم دو زانو زیر آفتاب پابه‌پای مردم می‌نشیند و مثل یک کارمند ساده حقوق می‌‌گیرد. مردم وقتی سخنرانی امام را می‌شنیدند، گویی سخن دل آنها گفته می‌شد. وقتی پایمردی او را می‌دیدند که سر به سازش ندارد، ایمان را در وجودشان حس می‌کردند.

جوانان در آن موقع چه اخلاصی را در امام می‌دیدند؟ چگونه او را می‌دیدند؟ ذوب‌شدن او در اسلام و معنویت را می‌دیدند و با او همانندسازی می‌کردند.

مردم در آن زمان چه خاطراتی را برای هم بازگو می‌کردند؟ کتاب زندگی امام خمینی و یارانش سعی کرده است خاطرات آن زمام از امام (ره) را که فضایی معنوی در جامعه ایجاد می‌کرد نشان دهد. 

خواندن کتاب زندگی امام خمینی و یارانش را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعهٔ تاریخ شفاهی دوران جنگ پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب زندگی امام خمینی و یارانش

«جنگ عراق علیه ایران در روز ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ با تجاوز گستردهٔ نظامی در طول ۱۲۸۰ کیلومتر مرز مشترک شروع شد.

هم زمان هواپیماهای نظامی عراق فرودگاه مهرآباد تهران و فرودگاه‌های دیگر را بمباران کردند. ارتش عراق به‌سرعت در خاک ایران پیشروی کرد و مناطقی وسیع از پنج استان ایران را اشغال کرد. مرزنشینان به علت عدم آمادگی و نداشتن تجهیزات نظامی نتوانستند در مقابل قساوت بعثی‌ها دفاع کنند. شهرها و روستاهای مرزی به تَلی از خاک بدل شد.

سران حکومت از جمله بنی‌صدر و رفسنجانی خدمت امام آمدند تا خبر شروع جنگ را به امام بدهند. ترس و دلهره آنان را فراگرفته بود. ولی امام با آرامش با آنها برخورد کردند و از این که چنین افرادی ترسیده بودند، تعجب کردند.

امام در سخنرانی خود در همان روز گفتند:

ملت ایران نباید خیال بکنند که جنگی شروع شده است و (باید) دست‌وپای خودمان را گم کنیم نه این حرف‌ها نیست. الان هم دولت ایران (باید) جواب آن‌ها را بدهند و می‌دهند.

به‌هرحال با شروع جنگ، امام، مردم و رزمندگان تبدیل به حقیقت واحدی شدند. حقیقتی که ایثار، حماسه، حکایت‌ها می‌آفریند و یاد خدا را در دل‌ها متجلی می‌کند.

متن زیر پیمان‌نامه‌ای است که گروهی از رزمندگان سه روز قبل از عملیات والفجر ده تنظیم و امضا می‌کنند و امضاکنندگان نیز به شهادت می‌رسند:

خدایا تو شاهدی که ما در راه تو قیام کردیم و قصدمان انجام‌وظیفه و به‌جاآوردن رضای تو بوده و هست و از تو می‌خواهیم که ما را در این راه یاری نموده و به ما توفیق انجام‌وظیفه به نحو احسن داده و ما نیز قول می‌دهیم تا در راه یاری تو و دینت استقامت به خرج دهیم و دست از جهاد نکشیم مگر این که دیگر در این سرای فانی نباشیم و دوست داریم در راه تو به لقاء شهادت رسیده...... ان‌شاءالله امام عصر با ظهور سراسر نورانی‌اش جهان را از عدل پر کند.»