کتاب چگونه می توان گفت؛ من کیستم؟

کتاب چگونه می توان گفت؛ من کیستم؟ نوشتهٔ فاطمه علیزادگانی است و انتشارات باران بهار آن را منتشر کرده است. این کتاب روش‌هایی برای شناخت و کشف مروارید درون خود معرفی می‌کند.

درباره کتاب چگونه می توان گفت؛ من کیستم؟

شما هم از کارهای دنیا خسته شدید؟ روزها از پی هم و صبح تا غروب می‌دوید تا فقط گذران زندگی کنید؟ دنبال عشق و محبت و رابطه هم هستید؛ ولی چرا به آنچه انتظار دارید نمی‌‌رسید؟ مثل‌ اینکه خودتان را فراموش کردید و پذیرفتید که زندگی همین است! ولی نه، حق شماست که زندگی خوبی داشته باشید و تجربه‌‌های جدیدی در زندگی داشته باشید. فراموش نکنیم که شما آمده‌‌اید تا بشناسید، بشکنید و رشد کنید. باید تلخی و شیرینی‌‌های زندگی را بچشید و آن‌‌ها را لمس کنید. آن زمان احساس بودن در لحظات زندگی را خواهید داشت و ارزش خودتان را بیشتر می‌دانید «چون شما هستید».

کتاب چگونه می توان گفت؛ من کیستم؟ به شما می‌آموزد فقط به جست‌‌وجو و کشف مرواریدهای درون خود بپردازید و به جای تمرکز بر گذشته و دیگران، بر حال خود توجه داشته باشید. با مطالعۀ این کتاب احساس و نگرش بهتری نسبت به خود، دیگران و جهان داشته و روابط صمیمانه و محکم‌‌تری ایجاد می‌کنید.

خواندن کتاب چگونه می توان گفت؛ من کیستم؟ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به کسانی که می‌خواهند به خودشناسی حقیقی برسند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب چگونه می توان گفت؛ من کیستم؟

«پیش‌نویس زندگی ما از دوران کودکی، داستان آموخته‌ها، دیده‌ها، روابط و تعاملات ما در جوانی و بزرگسالی است؛ اما از امروز این شمایید که زندگی‌تان را می‌سازید.

استانداردهای جامعه شامل هنجارها، تفکرات و روش‌هایی است که در هر دورهٔ زمانی مردم ناخودآگاه از آن تبعیت می‌کنند. همهٔ ما از والدین و در شرایطی متولد شدیم که دخالتی در آن نداشتیم. دوران کودکی را بدون انتخاب و خواستهٔ خودمان و با توجه به موقعیت‌هایی که والدین بر اساس استانداردهای جامعه برایمان مهیا کردند، آغاز و رشد کردیم. تلاش اغلب والدین برای بچه‌ها، درس خواندن، انتخاب مدرسهٔ بهتر، لباس، شرایط مناسب‌تر و تعجیل در بزرگ‌تر شدن بچه‌ها گذشت. بدون آنکه کمتر توجه نمایند که «چقدر زود دیر می‌شود».

والدین تا چشم بر هم زدند، فرزندان کوچک آن‌ها مردان و زنان بزرگی شدند که اکنون نیازها، خواسته‌ها و انتظارات بیشتری از جامعه و خانواده دارند.

هر آنچه بود؛ خوب و بد، گذشت تا به سن نوجوانی و جوانی رسیدیم. از هر زمانی که فرد بتواند مستقل شود، انتخاب نماید و در مورد حال و آینده‌اش تصمیم بگیرد، زندگی شخصی و استقلال او آغاز خواهد شد. در این سنین انسان‌ها خود را برای مستقل شدن در آینده آماده می‌کنند. نقش والدین، اطرافیان و رسانه‌ها در شکل‌گیری شخصیت مستقل و انتخاب‌های کودک نقش اساسی دارد.»