کتاب به سوی تعادل «آمبولیزاسیون شناختی»

«به سوی تعادل» یا «آمبولیزاسیون شناختی» نوشته سید علی بهشتی( -۱۳۵۵) است. در مقدمه کتاب می‌خوانیم: «درمان و بهبودی با تکنیک به سوی تعادل یک روش التقاطی است. در این شیوه درمانی از روانکاوی، رفتاردرمانی و تکنیک‌های شناختی استفاده می‌گردد و قابلیت استفاده در مشاوره فردی و گروهی را دارد. مطالب این کتاب بر روی بهبودی شخصی استوار است. تمرکز درمان و بهبودی بر شخص مُراجع نهاده شده و سعی گردیده خود فرد به کنکاش درون و شناخت علت اختلالات و همینطور شیوه درمان بپردازد. منطق این شیوه بر این اساس بنا نهاده شده است که وقتی فرد مسئولیت بیماری و بهبودی خود را به عهده بگیرد، به طور طبیعی از مقاومت‌های وی کاسته می‌شود و تمایل برای بهبودی و تغییر در او شدت می‌گیرد. این نکته که مطالبی که خود به آنها آگاه شویم، قابل پذیرش‌تر است و زمانی که چیزی را بپذیریم برای تغییر آن مصمم‌تر می‌شویم، از نکات برجسته این شیوه بهبودی است. بر همین اساس در ارائه مطالب کتاب از ضمیر «ما» استفاده شده است. منطق این شیوه بر این اساس بنا نهاده شده که همه انسانها در زندگی مشکلاتی دارند و این یک حس همدلی و همدردی را ایجاد می‌کند. در نهایت از مقاومت مراجع و خواننده کاسته شده و خود را جزئی از یک کل در نظر می‌گیرد. در ارائه سوالات از ضمیر «من» استفاده می‌شود، علت این است که سوال در مورد شخص خواننده یا مراجع می‌باشد و وقتی قرار است به خود پاسخ دهیم، کمتر در لاک دفاعی می‌رویم و به طبع از مقاومت کاسته می‌گردد. بنابراین هر چقدر صادقانه جواب دهیم، در نهایت برداشت و دستاورد بیشتری از این روش بهبودی کسب می‌کنیم. با این شیوه سوال پرسیدن در حقیقت مسئولیت بهبودی نیز به مراجع، واگذار شده است. مشاور یا درمانگر علاوه بر استفاده از تخصص خود در شناسایی علل اصلی مشکل، نقش حمایتی و هدایتی نیز دارد.»