کتاب فراموشی بگیرم کاش

مجموعه شعر فراموشی بگیرم کاش سرودهٔ سکینه تاجمیری (نوا) در انتشارات آفتاب گیتی به چاپ رسیده است. درونمایهٔ این اشعار لطیف اغلب عاشقانه است.

درباره کتاب فراموشی بگیرم کاش

این کتاب مجموعه‌ای است از سروده‌های سکینه تاجمیری (نوا) که عناوین این اشعار عبارتند از: 

اجر رنج، التيام، انتخاب،  بابا، بستر حسرت، به هواي مقصد، پاداش عقل، پدر، پژواك آوار،  پوسته ي آهن، تباني، تفأل،  تقدير ناخواه، تقليد، تكليف چيست،  تمايز، توشه،  تيشه ي محنت، حباب، حواست به من نيست، خسته ام، خلاف سمت آب، خيال، رد پاي تو، زخم حقيقت،  سپرده، سرخوردگي،  سردرگريباني، سهم من، شكسته ام،  عزلت، عصيان، غم نان، فراموشي بگيرم كاش،  فضاي ياس،  كجا رفتي، كلام آخر، كنار تو، كوچيدن احساس، گره، گذرگاه، گم شده ها،  لاله ي لطف، مادر، مسيحا،  مشرق عشق،  مصادف، معناي درد، ميلاد عشق، مي توانم، ميهنم،  نبض خشك، نقض آزادي، نگاهت را مگير ازمن، نواي فجر، وادي عشق و جنون، واژه ي بي رنگ، همنشين خارها، چكاوك 

کتاب فراموشی بگیرم کاش را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به شعر و غزل معاصر پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب فراموشی بگیرم کاش

ســـيب چيـــدن از نگاهـــت گـــر گنـــاهی بـــود، باشـــد

دل بـــه چـــشمانت ســـپردن، اشـــتباهی بـــود، باشـــد

وصـــف ايـــن دلـــدادگی گـــر بـــا زبـــان صـــاف و ســـاده

چـون گُریزاز بـاد و بـاران هـا بـه چـاهی بـود، باشـد

گــــر مــــرا مثــــل ســــتاره ،گوشــــه ای از آســــمانت

جــــای دادی و نگاهــــت ســــمت مــــاهی بــــود، باشــــد

بـــدقـــضاوت گـــر نمـــودی مـــاجرای عـــشق مـــن را

فكـــر كـــردی از نيـــاز و بـــی پنـــاهی بـــود، باشد

راه گـــــر پيـــــدا نكـــــردم بـــــه درون قلبـــــت آخـــــر

آخــرین كــارم فقــط يــک عــذر خــواهی بــود، باشــد

گـــر دمـــی اميـــددادی لحظـــه‌ای مـــی رانـــدی‌ام بـــاز

دائمـــا قلـــب تـــو در گیر دو راهـــی بـــود، باشـــد

ســهم مــن بعـــداز نثــار آن همــه عـــشق و وفــا گـــر

بعــــد عمــــری انتظارم، تــــک نگــــاهی بــــود، باشــــد

انتخــــــاب قلبــــــی‌ام بــــــودی، پــــــشیمان نیـــستم و

عاقبــــت گــــر روزگــــارم در تبــــاهی بــــود، باشــــد

عــــزم كــــردم در مــــسير عــــشق تــــو پــــايم نلنگــــد

آخـــر ايـــن راه حتـــی گـــر ســـياهی بـــود، باشـــد

حـــرف وقتـــی از تـــو باشـــد، حكـــمدادی، جـــان نثـــارم

گــر "نــوا" را روبــه رويــش هــم ســپاهی بــود، باشــد

می‌روم تا از غيابم خاطرت آسوده گردد

گر تمام آرزويم پوچ و واهی بود، باشد