کتاب خاطراتی هنوز سبز؛ کتاب اول

کتاب خاطراتی هنوز سبز؛ کتاب اول مجموعه خاطراتی است که غلامرضا طباطبائی مجد گردآوری کرده است. این کتاب را انتشارات موغام منتشر کرده است.

درباره کتاب خاطراتی هنوز سبز؛ کتاب اول

این کتاب مجموعه خاطرات سید رضا انزابی نژاد، بیت الله جمالی، یوسف رحیملو، اسد صادقی، مقصود فراستخواه، غلامحسین فرنود، سیدحسن قاضی طباطبایی، سید حسن مبیّن، منوچهر مرتضوی، محمود نوالی و عبدالهه واعظ است. قتل ابوالحسن خانعلی، دبیر دبیرستان جامی تهران، به دست سرگرد شهرستانی رئیس یکی از کلانتری‌های تهران در ۱۲‌‌ اردیبهشت‌۱۳۴۰ ، که اعتصاب و اعتراض معلّمان تهران را به خشونت کشید، نتیجه‌اش سقوط کابینه‌ شریف امامی و برکناری جهانشاه صالح و روی کار آمدن دولت علی امینی و وزارت محمّد درخشش در وزارت فرهنگ شد. این کتاب به شرح خاطرات این افراد می‌پردازد. 

خواندن کتاب خاطراتی هنوز سبز؛ کتاب اول را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به تاریخ معاصر پیشنهاد می‌کنیم. 

بخشی از کتاب خاطراتی هنوز سبز؛ کتاب اول

علاقهٔ من به دکتر رضا انزابی‌نژاد شاید بی‌ربط به علاقهٔ من به داستان کوتاه «بهترین کتابی که آقای گورمه‌میش خوانده» از مجموعهٔ داستان‌های کوتاه «برنده» نباشد. خواهم گفت چرا. اتفاق مبارک برمی‌گردد به پائیز سال ۱۳۵۵ که تازه به عنوان کتابدار در کتابخانهٔ تربیت تبریز مشغول به کار شده بودم. اولین بار بود نام نویسندهٔ داستان، رضا انزابی‌نژاد، را از زبان آقای عبدالله عبداللهی‌فرد رئیس وقت کتابخانه و رئیس امور کتابخانه‌های استان می‌شنیدم. اعجاب و اعجازی که در کلام عبداللهی‌فرد راجع به مضمون داستان جاری بود، مجال هرگونه تردید و دنبال فرصت مناسب گشتن را ازم گرفت. متن دستْ‌نوشتِ داستان را که برای دریافت مجوّز به ادارهٔ کل فرهنگ و هنر وقت ارائه شده بود، خواندم. یک بار نه، چندین بار. عبداللهی‌فرد می‌گفت من نویسنده را نمی‌شناختم، ولی همین که دو سه سطر از متن را خواندم دیدم با نویسنده‌ای پرشور و حال طرف هستم، پس بدون یک لحظه تأمّل مجوّز چاپ را صادر کردم.

داستان، حول محور این پرسش دور می‌زد که چه کتابی برای شما بهترین کتاب بوده است و از خواندن آن بیشترین لذّت را برده‌اید؟ هر یک از مخاطبین، بسته به ذوق و انتخاب و درک خود، عنوان کتابی را بر لب می‌آورد، آن‌گاه راوی داستان، که در حقیقت خود مؤلّف است، وارد معرکه می‌شود و می‌گوید اگر از من بپرسند بهترینِ غذایی که تا حالا خورده و از آن نهایت لذّت را برده‌ای چیست، نخواهم گفت ته‌چین‌پلو، کباب‌برّه، چلوکباب، خاگینه یا قورمه‌سبزی و کوفته و... بلکه خواهم گفت بهترین غذا برای من همانا شیر مادر بوده است که مزاج و سلیقهٔ مرا برای درک لذّت تک‌تک این غذاها آماده کرده و من امروز می‌توانم هر نوع غذایی که دل‌ام می‌خواهد بخورم و لذّتِ نهفته در آن را بچشم و درک کنم. حالا بر این قیاس، من نخواهم گفت بهترین کتابی که تا حالا خوانده‌ام مثلاً شوهر آهوخانم یا شادکامان درّهٔ قره‌سو است و یا بینوایان ویکتورهوگو و یا سه قطره خون صادق هدایت، بلکه خواهم گفت بهترین کتاب همان کتاب کلاس اوّل دبستان است که به من لذّت آشنا شدن با الفبا را ارزانی داشته است و اینک من به برکت تسلّط بر تک‌تک حروف و شناخت کامل بر ترکیب آن‌ها، می‌توانم تمام کتاب‌ها را به راحتی و اشتیاق بخوانم و لذّت ببرم.