کتاب چراها و آگاهی‌های سواد رسانه

کتاب الکترونیکی چراها و آگاهی‌های سواد رسانه نوشتهٔ مهدی توانگر و رضا کمال در انتشارات سیمای فلق چاپ شده است. 

درباره کتاب چراها و آگاهی‌های سواد رسانه

نویسنده در تألیف این کتاب در خصوص آگاهی‌ها و چرائی‌هایی که باعث ایجاد مدیریت راهبردی و انتخاب چگونگی‌ها مبتنی بر سه کلمه راهبردی ۱. مشروط بودن ۲.محدود بودن ۳.بستگی دارد جهت ورود به فضای مجازی را تقدیم خوانندگان می‌نماید.

عدم بکارگیری مدیریت راهبردی و نادیده گرفتن چرایی ها و عدم آگاهی ها و ورود به فضای مجازی با روش مدیریت اجرایی و ادعای دانایی منجر به ایجاد یک چرخه همه دانی در این فضا شده است، یعنی در هر کانال و گروهی با سه، چهار تا خدا و ده، پانزده تا پیامبر و به تعداد اعضای کانال با امام مواجه می شویم. لذا تربیت را باید از خودمان شروع کنیم. پدر و مادری که نگاه تک بعدی به فضای مجازی دارند و در مقابل درخواست های فرزندان تنها دو کلمه «الان نه فرزندم »را می گویند خیلی زود دیر شدن را می‌بینند و در آینده چیزی به جز «الان نه پدر! » را نمی‌شنوند.

کتاب چراها و آگاهی‌های سواد رسانه را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم

این کتاب برای تمام افرادی که روزانه از رسانه‌های مختلف استفاده می‌کنند، سودمند خواهد بود.

بخشی از کتاب چراها و آگاهی‌های سواد رسانه

چرا وقتی به دنیای فضای مجازی قدم می‌گذاریم مجذوب آن می‌شویم؟

یک مثال: فرض کنید برای اولین‌بار به کشور آلمان پا بگذارید به‌محض ورود اگر در فرودگاه به سمت شما تیراندازی شود چه عکس‌العملی دارید؟؟؟!!! آیا از کشور آلمان متنفر می‌شوید؟ و یا اینکه حاضرید به ادامه سفر و اقامتتان در این کشور بپردازید؟ یا بر عکس اگر در فرودگاه آلمان به پای شما گل بریزند و استقبال گرمی از شما کنند و حتی جشن بزرگی حین ورود شما با جذابیت‌های عالی فراهم شود چطور؟؟؟!!! آیا از کشور آلمان متنفر می‌شوید؟ و یا اینکه اقامت در این کشور را آرزوی خود می‌دانید؟

در فضای مجازی نیز همین طور است، جذابیت‌ها و سرگرمی‌های بی‌انتهای فضای مجازی سرتاپای شما را گلریزان و مجذوب خود می‌کند، برای همین است که در گوشهٔ خانه مثل یک غارنشین کنج عزلت می‌گیریم، غرق این فضای مجازی می‌شویم، لذا نقش والدین در خصوص انتخاب و بکار گیری انبوهی از جایگزین‌ها که بتواند رقیب این جذابیت‌های دنیای مجازی بشود بسیار مهم و اثربخش خواهد بود. کودکی که باید در ماه‌های اول زندگی‌اش تمام خواسته‌هایش اجابت شود و شخصیت و هویت حقیقی‌اش شکل گیرد تا به این نتیجه برسد که دنیای حقیقی گلریزان است یا قتلگاه. بعضی از والدین علاوه بر عدم اجرای شرط اول برای نوزاد و کودک، گاهی آنها را در اتفاقات زندگی سهیم نمی‌کنند و در نتیجه خاطره‌سازی که اصل و اساس شکل‌گیری شخصیت کودک است را ایجاد نمی‌کنند. پندار این والدین این است که می‌شود شخصیت کودکان تا سن ۲۰ سالگی شکل می‌گیرد و فرصت برای تربیت این شخصیت باقی هست درصورتی‌که این شخصیت تا سن ۵ سالگی شکل می‌گیرد و والدین یکبار فرصت تربیت و شکل‌گیری صحیح این شخصیت را دارند نه چند بار!!!

پندار بعضی از والدین تنها در یک جمله خلاصه می‌شود: کودک خودش باید با اسباب‌بازی‌هایی که تهیه شده بازی کند و چرا بیش از یک ربع نمی‌تواند با خودش بازی کند. دقت کنید لفظ "بازی کند" بسیار تأمل‌برانگیز است. را نمی‌گوییم من و فرزندم و اسباب‌بازی‌هایش حدود ۲ ساعت بازی مشارکتی کردیم و چقدر خاطره و اتفاق‌های جالب در ذهنمان ایجاد نمودیم.