کتاب سنجش سرمایه فکری سازمان

کتاب سنجش سرمایه فکری سازمان نوشته رضا حسنوی و مجید رمضان است. این کتاب یکی از آثار حوزه کسب و کار انتشارات موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی است.

درباره کتاب سنجش سرمایه فکری سازمان

هرگاه سخن از دارایی به میان می‌آید ناخودآگاه ذهن انسان به سمت مصادیق عینی دارایی همچون پول، زمین، کالا و موارد فیزیکی سوق پیدا می کند. این در حالی است که در دنیای امروز نوع دیگری از دارایی مورد توجه قرار گرفته است که به مراتب از دارایی های مشهود،پر اهمیت تر می باشد و از آن به عنوان دارایی های نامشهود یاد می‌شود. ادبیات بین دارایی های نامشهود سخت و دارایی های نامشهود نرم تفاوت‌های قابل است، دارایی‌های نامشهود نرم به عنوان دارایی فکری شناخته می‌شوند. کتاب پیش رو حاصل سالها مطالعه و تحقیقات جدی و گسترده مؤلفان در موضوع سرمایه فکری می باشد که با آشکار شدن نقش سرمایه فکری در روند رشد و توسعه اقتصادی و اجتماعی می‌تواند به عنوان یک راهنمای عمل در سنجش، مدیریت و نگهداشت این سرمایه ارزشمند مورد استفاده قرار گیرد. این کتاب به سرمایه فکری سازمان‌ها می‌پردازد. 

خواندن کتاب سنجش سرمایه فکری سازمان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان و فعالان حوزه کسب و کار پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب سنجش سرمایه فکری سازمان

دارایی‌های نامشهود قابل تشخیص و غیر قابل تشخیص

دارایی‌های نامشهود قابل تشخیص را می‌توان به صورت جدا از هم تقسیم کرد و حتی شرکت می‌تواند آنها را بفروشد. این‌ها دارایی‌هایی مانند حق مالکیت فکری، حق ثبت اختراع، حق چاپ، عناوین تجاری و نام‌های تجاری می‌باشند. دارایی‌های مربوط به نرم‌افزار و کامپیوتر که خارج از حوزه سخت‌افزار قرار دارند هم در دسته‌ی دارایی‌های نامشهود قابل تشخیص قرار می‌گیرند. دارایی‌های نامشهود غیر قابل تشخی آن‌هایی هستند که نمی‌توانند به صورت فیزیکی از شرکت جدا شوند و یا هیچ ماهیت فیزیکی ندارند. عمده‌ترین دارایی نامشهود غیر قابل تشخیص، سرقفلی می‌باشد. سرقفلی ایجاد شده به صورت داخلی به عنوان یک ضرر هزینه می‌شود، اما سرقفلی ایجاد شده به صورت خارجی در هنگام به دست‌گیری یا ادغام شرکت به عنوان دارایی سرمایه‌سازی می‌شود. این یعنی زمانی که یک شرکت برای به دست آوردن شرکتی دیگر بیش از ارزش متعارف آن پرداخت می‌کند، این تفاوت همان سرقفلی است. این دارایی نزول قیمت ندارد، اما به صورت مرتب به منظور یافتن نقص و ایراد بررسی می‌شود. اگر شرکت فرض کند که ارزش سرقفلی به اندازه ارزش دفتری آن نیست، متحمل هزینه‌های ضرر نقصان می‌شود. یک دارایی نامشهود کلیدی دیگر برند و شهرت است. در حالی که یک شرکت می‌تواند علامت تجاری، لوگو و دیگر مواردی از این قبیل را بفروشد، جدا کردن برند خود و شهرت از یک شرکت قدرتمند بسیار دشوار خواهد بود. چنین انتظار می‌رود که این برند در آینده برای شرکت سود اقتصادی تولید خواهد کرد.

سازمان دانش بنیان و دارایی‌های نامشهود

سازمان دانش بنیان مفهوم نسبتاً جدیدی است که با ظهور اقتصاد دانش بنیان شکل گرفت. ورود به اقتصاد دانشی، جهت‌گیری‌های بسیاری از سازمان‌های صنعت بنیان را به تمرکز بر محصولات و خدمات مبتنی بر دانش تغییر داده است. بسیاری دریافتند که منشا دارایی و سرمایه اصلی، اطلاعات و منابع دانش سازمان است. دانش، نقش برجسته‌ای را در فعالیت‌های افراد و سازمان‌ها ایفا می‌کند و دارایی‌های نامشهود به تدریج جایگزین دارایی‌های مشهود در کسب و کار می‌گردند. به عبارت دیگر، در سازمان‌های دانش بنیان، دانش به عنوان ارزشمندترین سرمایه سازمانی است و تسلط بر دانش سازمانی از قابل مدیریت ساختن آن و در نتیجه، توسعه و بهبود آگاهانه و هدفمند دانش سازمانی بسیار با اهمیت می‌باشد