کتاب زبان شناسی و تأویل عرفانی قرآن

زبان شناسی و تأویل عرفانی قرآن اثر مسعود حاجی ربیعی است که در انتشارات دانشگاه شهید بهشتی به چاپ رسیده است.

دانشگاه شهید بهشتی یکی از معتبرترین دانشگاه‌های دولتی ایران است که از سال ۱۳۳۸ به عنوان یکی از مراکز علمی معتبر فعالیت خود را آغاز کرده است. این دانشگاه ۱۹ دانشکده، ۳ پردیس و ۱۶ پژوهشکده و مرکز مطالعاتی و تحقیقاتی دارد.

انتشارات دانشگاه شهید بهشتی (دانشگاه ملی سابق) با نام اداره انتشارات در سال ۱۳۵۲ فعالیت خود را آغاز کرد، این مجموعه از سال ۱۳۵۳ مرکز فروش کتاب خود را هم در دانشگاه تاسیس کرد.

دکتر علی آموزش اولین مدیر این انشارات بود. این انتشارات سال ۱۳۵۴ با نام «دفتر انتشارات و تامین منابع درسی» فعالیت خود را به‌طور مستقل از اداره روابط عمومی دانشگاه گسترش داد.

فعالیت رسمی و سازمان یافته انتشارات و چاپخانه از سال ۱۳۵۹ با مدیریت دکتر رضا شعبانی شروع شد و بعد از چندین مرحله تغییر در سیستم، انتشارات دانشگاه شهید بهشتی در حال حاضر در زمینه چاپ و نشر آثار دانشگاهی و پژوهشی و مجلات بسیار توانمند است و آثار ارزشمندی در اختیار دانشجویان، اساتید و پژوهشگران قرار می‌دهد.

کتاب‌های انتشارات دانشگاه شهید بهشتی زیر نظر اساتید و متخصصین هر رشته منتشر می‌شوند و بهترین و جامع‌ترین اطلاعات را در اختیار خوانندگان قرار می‌دهند تا هم دانشجویان این دانشگاه و هم دانشجویان دانشگاه‌های دیگر و علاقه‌مندان بتوانند به راحتی به کتاب‌های مورد نیازشان دسترسی داشته باشند.

درباره کتاب زبان شناسی و تأویل عرفانی قرآن

در عرفان، قرآن یک سخن، یک زبان و یک محمل است. قرآن محملی گران‌بار از معانی، و نه معانی خودساختۀ بشر؛ بلکه معانی‌ای بازشکفته از غیبِ هستی در بستر زندگی انسان است.

زبان قرآن را از رهگذر مباحث زبان دین می‌توان بررسی کرد که از مباحث کلیدی در دین‌پژوهی است. ذهن آدمی در مواجهه با متن در مقام فهم و تفسیر آن برمی‌آید و در این کاوش در پی فهم ویژگی‌های متون دینی است؛ آیا متون دینی معنادارند یا بی‌معنایند؟ چگونه می‌توان با کلماتی که برای سخن‌گفتن از پدیده‌های متناهی به‌کار می‌رود، دربارۀ خدای نامتناهی، متعال و کامل به شیوه‌ای معنادار سخن گفت؟ آیا زبان دین معرفت‌بخش است یا نه؟

ابن‌ عربی در آثار گوناگون خود، به‌ویژه فصوص الحکم و فتوحات مکیه، عمیق و مبتکرانه، و فراوان به این مبحث پرداخته است. کوشش ابن‌ عربی برای بهره‌گیری از روش تفسیری قرآن به قرآن، قاعده‌مندی در ابراز دیدگاه‌ها، سعی در استفاده از چهارچوب‌های ادبی و تأثیرگذاری او در عالمان جهان شیعه همچون علامه طباطبایی از دلایل جلب توجه نگارنده به این موضوع است. با توجه به اهمیت آرای ابن‌ عربی در تأویل و زبان قرآن و وجود نکات بکر و راهگشا در افکار او که کمتر بدان توجه شده و نظر به نبودن آثار مستقل در این موضوع، نویسندۀ کتاب زبان‌شناسی و تأویل عرفانی قرآن تحقیق دراین‌باره را ضروری دانسته و کوشیده است دربارۀ برخی مسائل مهم زبان قرآن توضیح دهد و از افق نگاه عارفان به آن بنگرد تا با توجه به مقدورات، از زوایای پنهان موضوع پرده بردارد.

 خواندن کتاب زبان شناسی و تأویل عرفانی قرآن را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم

متخصصان زبان‌شناسی و علوم قرآنی