کتاب مبانی بنیادین شیمی سبز

مبانی بنیادین شیمی سبز نوشته نسیم شکوری است که در نشر عطران به چاپ رسیده است.

درباره کتاب مبانی بنیادین شیمی سبز

شیمی سبز (Green chemistry) که شیمی پایدار نیز نامیده می‌شود بخشی از علم شیمی و مهندسی شیمی است که بر طراحی محصولات و فرآیندهایی متمرکز است که استفاده و تولید مواد خطرناک را به حداقل می‌رساند یا از بین می‌برد. شیمی سبز بر تأثیرات زیست‌محیطی شیمی، از جمله کاهش مصرف منابع غیر قابل تجدید و رویکردهای فناوری برای جلوگیری از آلودگی متمرکز است.

شیمی سبز از ایده‌های موجود و تلاش‌های تحقیقاتی (مانند اقتصاد اتمی و تجزیه و تحلیل) در دوره منتهی به دهه ۱۹۹۰، در چارچوب توجه بیشتر به مشکلات آلودگی شیمیایی و کاهش منابع ، پدید آمده است. توسعه شیمی سبز در اروپا و ایالات متحده با تغییر در استراتژی‌های حل مسئله زیست‌محیطی مرتبط بوده است. اگر مایلید اطلاعات بیشتری در مورد شیمی سبز و کاربردهای آن کسب کنید با ادامه کتاب مبانی بنیادین شیمی سبز  همراه باشید.

خواندن کتاب مبانی بنیادین شیمی سبز را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

متخصصان و دانشجویان رشته شیمی و مهندسی شیمی مخاطبان این کتاب‌اند.

 بخشی از کتاب مبانی بنیادین شیمی سبز

اصول شیمی سبز

شیمی دانان و مهندسان شیمی که از شیمی سبز استفاده می کنند ، کل چرخه زندگی یک محصول یا فرآیند را از ریشه مواد مورد استفاده برای ساخت تا سرنوشت نهایی مواد پس از پایان عمر مفید آنها را بررسی می کنند. با استفاده از چنین رویکردی، دانشمندان توانسته اند تأثیرات مواد شیمیایی مضر در محیط را کاهش دهند. تحقیق و توسعه در زمینه شیمی سبز در چندین زمینه مختلف اتفاق می افتد.

خوراک‌های جایگزین

از نظر تاریخی، بسیاری از موادی که برای تولید محصولات استفاده می شوند غالباً از منابع محدود سمی یا تهی شونده مانند نفت است اما تحقیقات شیمی سبز در حال ایجاد روش هایی برای تولید محصولات از مواد تجدید پذیر و غیر خطرناک مانند گیاهان و زباله های کشاورزی است. به عنوان مثال، سلولز و همی سلولز که تا هشتاد درصد زیست توده را تشکیل می دهند، می توانند به قندها تجزیه شوند، سپس به کالاهای شیمیایی مانند اتانول، اسیدهای آلی، گلیکول ها و آلدئیدها تخمیر شوند. تبدیل زیست توده به اتانول به دلیل داشتن دسته جدیدی از باکتریهای اصلاح شده ژنتیکی که قادر به تجزیه قندهای مختلف در همی سلولز هستند، از نظر اقتصادی و فنی مقرون به صرفه است.

تولیدات بی‌خطر

روشهایی که برای ساخت مواد شیمیایی استفاده می شود روشهای مصنوعی نامیده می شوند و اغلب از مواد شیمیایی سمی مانند سیانور یا کلر استفاده می کنند. علاوه بر این، این روش ها گاهاً مقادیر زیادی پسماند خطرناک ایجاد می کنند. تحقیقات شیمی سبز در حال توسعه روشهای جدید برای کارآیی بیشتر این روشهای مصنوعی و به حداقل رساندن ضایعات و در عین حال اطمینان از عدم خطرناک بودن مواد شیمیایی مورد استفاده و تولید شده توسط این روشها است. به عنوان مثال، تعدادی از صنایع مانند صنعت خمیر کاغذ و کاغذ، از ترکیبات کلر در فرآیندهای تولید زباله های آلی کلر سمی استفاده می کنند. شیمیدانان سبز فناوری جدیدی را تولید کرده اند که با استفاده از نمک های اکسیژن، آب و پلی اکسومتالات، خمیر چوب را به کاغذ تبدیل می کند، در حالی که فقط آب و دی اکسید کربن را به عنوان محصولات جانبی تولید می شود.