کتاب لذت های کوچک زندگی

کتاب لذت های کوچک زندگی اثر فخری حاجی ۲۵۰ گام برای بیشتر لذت بردن از مسیر زندگی را به شما پیشنهاد می‌کند.

 درباره کتاب لذت های کوچک زندگی  

انسان با تولد به دنیای پرفراز و نشیبی قدم می‌گذارد. مسیر زندگی برای آدمی همواره پرفراز و فرود بوده و گویی او در همهٔ احوالات در حال کسب تجربه است. تجارب کوچک و بزرگ ما را پخته‌تر کرده، صیقل یافته می‌شویم و با روزگار سازگارتر. در عبور از پستی و بلندی‌ها، نگاه زیبا و ذهن شکرگزار، برای چشیدن لقمه‌های کوچک دلخوشی ضروری است و زندگی را برای انسان دلنشین می‌کند.

این کتاب تقدیم می‌شود به همهٔ آنانی که زندگی را دوست دارند و در فضا و احوالات معمولی روزگار به‌دنبال مطلوبیت‌های دست‌یافتنی‌اند؛ هرچند کوچک.

انسان‌هایی که اجازه نمی‌دهند طعم ناخوشایند برخی وقایع و ناگواری‌های حقیقی جریان‌های روزمره، کام زندگی‌شان را تلخ کند و اگر تلخی چشیدند در آن حال بد تا مدت‌های طولانی غوطه‌ور نمی‌مانند.

هر یک از کودکان، نوجوانان، جوانان، میان‌سالان و حتی کهن‌سالان مخاطب این کتاب هستند و شما عزیز خواننده یکی از آن منتخبین هستید.

با جریانات این مسیر همراه شو، اگر زیبا و خوشایند نگاه نمی‌کنی، در لنگرگاه خاطرات توقف کن، تا با مرور دل‌خوشی‌ها کامت شیرین‌تر شود.

و اگر چشمانت بر روی این دلخوشی‌های کوچک زندگی بسته است، باز کن دیدگانت را و از امروز تا سال‌های پیش روی عمرت بیشتر از محبت‌های دست‌یافتنی و بی‌دریغ الهی، لذت ببر.

روحیه و مهارت نعمت بینی می تواند پایه‌ای باشد برای بهتر گذشتن اوقات. فراموش نکنیم در زندگی همۀ ما انباشته همین لذّتهای کوچک رایگان و تکرارپذیر، خودش می‌تواند یکی از منابع معنابخش به زندگی باشد. این کتاب چشمان شما را به روی نعمت های خوب خداوندی که گاهی از دیده پنهانند و راه‌های لذت بردن از آنها باز خواهد کرد. 

خواندن کتاب لذت های کوچک زندگی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 خواندن این کتاب برای همه در هر سن و سالی مناسب است.

 بخشی از کتاب لذت های کوچک زندگی

زندگی پر از دلخوشی‌های ساده است، دلخوشی‌های کوچک و بزرگ و آدمی به این ساده‌های کوچک، دلگرم و خوشبخت است. لذت همراهی‌های کوچک غافلگیرکننده و مهیج؛ یک نگاه، یک لبخند، یک تبریک، یک تعریف. لب باز کنیم و دوست داشتن را از دیگران دریغ نکنیم.

صبح می‌شود؛

یک سلام.

یک قرار الهی.

خداوندا، کنارم باش تا بی‌قرار نباشم؛ وقت جلسه با خداست.

نماز را برای گشودن اتاق آرامش و معنویت کلید می‌کنم.

چراغ خانه روشن است. من و عزیزانم (خانواده) در چهار دیواری خانه‌مان، ادامهٔ مسیر زندگی را با هم پیش می‌رویم. امروز با من است. با تو. با او.

گذر روزمرگی‌هایمان به نظر تکراری و گاه کسالت‌آور است؛ اما همین روزمرگی‌های تکراری اگر نباشند، جای خالی هر کدامشان دلتنگمان می‌کند و برایمان می‌شود آرزو.

و امروز همان روزی است که آرزوهای دلتنگی‌مان برآورده شده است.

خوشبختم؛ چراکه می‌توانم با کپسول‌های کوچک انرژی‌زا و دلخوشی‌های دست‌یافتنی حال روحم را قوت بخشم.

زندگی را گاهی با دلخوشی‌های کوچک می‌توان خوش‌طعم کرد. رنگش را عوض کرده، حال و هوایش را دلنشین کرد.

به یک دلخوشی کوچک برای (جهت) ادامهٔ زندگی نیازمندیم.

همواره به یاد داشته باشیم:

دلخوشم؛

- به بوی نوبهار؛

- به نسیم لطیف سال نو؛

- به حال و هوای انرژی‌بخش روزهای فروردین؛

عزیزانم (اهل خانه) را با عشق و احترام برای کار روزانه بدرقه می‌کنم، باشد که توشهٔ این همراهی تا بازگشت به این آشیانه برایشان قوتی باشد. دلم پر از امید است؛ چراکه می‌دانم قلبی در یک سینهٔ پر رمز و راز به عشق من می‌تپد و این جریان زندگی را برایم لذت‌بخش می‌کند.

حس غریب و تنهای دلتنگی:

- انتظارها همیشه هم بد نیستند، به انتظار چیزی یا کسی نشستن؛

- منتظر خبر از عزیزی بودن؛

- شوق تولد و انتظار در آغوش کشیدن فرزند؛

- انتظار رسیدن به مقصد؛

همه شیرین است؛ حتی سختی کشیدن هم گاه خالی از لطف نیست!

سختی کشیدن (از ناملایمات روزگار) در کنار کسی که دوستش داری، برایت رنج‌آور نخواهد بود. سخت‌کوشی برای رسیدن به هدف، ارزش، موفقیت، جلب و کسب رضایت.