بریده‌هایی از کتاب یک شاخه گل سرخ: مجموعۀ سه نمایشنامه

مر: پاش بیفته، فرقی با زنای ِکوفه ندارین. زن: من مطمئنم که... شمر: [ حرف او را قطع می‌کند ]خانوم شما چی کار به این و اون داری؟ قرعه به نام شماست؛ هستی یا نه؟ زن: بعضی از آدما، مثل طبل می‌مونن، صداشون خوبه، ولی توشون هیچی نیست. شمر: آدمای شجاع اونایی هستن که به ضعفشون اقرار می‌کنن. اَزَت خوشم اومد. زن: منم... [ سکوت ]این چه