کتاب هفت نمایشنامه تک پرده‌ای

هیچ چیز به اندازه‌ی رویارویی با مرگ، ترسناک نیست. مرگ، به ما اثبات می‌کند که چه‌قدر حقیر و ناچیزیم.

مگر به شما نگفته‌اند که در ابتدای آفرینش هستی، کلمه بود و این‌که کلمه با خدا بود و کلمه، خودِ خدا بود؟

عشق جنون‌آمیز، آتش ترس را سرد می‌کند.

چون آن شاعرِ اسکاتلندی خوب گفته است، کسی که برای یک ملت، ترانه خلق می‌کند، تواناتر از واضعِ قانون است.

گویی درخت رنج در اندام من، قد می‌کشد!

انسان‌ها، می‌کشند چون با این کار اقناع می‌شوند، غافل از این‌که برای انسان، هیچ چیز اقناع‌کننده نیست. ارضای روح بشر، خیالی بیش نیست.

آه، اشنایدکیند! تو جوونی و احساساتی! حرکت‌های شتاب‌زده و انقلابی تو رو به وجد می‌آره و دچار احساسات زودگذر می‌کنه. انگار با چسبِ دوقلو، چسبوندنت به چیزای انتزاعی و دور از دسترس، مثل آزادی!

همیشه، یکی هست که می‌تونه دنیا رو عوض کنه! همیشه! همیشه!

دروغه! دروغه! دروغه! زندگی، یه دروغِ بزرگه که به ریش همه‌ی ما احمقا بسته‌س.

دنیا براساس همین وزن و موسیقی پایه‌ریزی شده، رفیق!