کتاب از ترس تا شوق زندگی

بزرگی در جایی گفته است: "کسی که عشق بورزد، هرگز پیر نخواهد شد. خداوند، نمونهٔ حاضر و بارز این ادعاست."

اگر بر ترس چیره شوید، دیگر هیچ نیازی به جنگ نیست، عشق، همهٔ ضروریات را برطرف می‌کند زیرا خداوند از مهرورزان محافظت می‌کند

علم، واقعیت‌ها را کشف می‌کند و باور، آن‌ها را می‌سازد.

هرگاه برای یک تغییر و تحول مثبت در زندگی یا رهایی از ترس، انگیزه‌ای نداشته باشیم، می‌توانیم به این نتیجه برسیم که در وجود ما چیزی در برابر این‌ها مقاومت می‌کند.

ترس، ویژگی نادر و عجیبی دارد: اگر از او فرار کنم، بزرگ‌تر و تهدیدآمیزتر می‌شود، هر چه به او نزدیک‌تر شوم، کوچک‌تر می‌شود.

"خوشبخت و عاری از ترس بودن را می‌توان تمرین کرد، همان‌طور که یک ورزشکار جسم خود را آموزش و تمرین می‌دهد." "کلاوس یورگن بکر"

با تغییر در اندیشه‌هایتان، ترس‌هایتان را نیز تغییر دهید.

اگر بذر گل رز باشیم و یک گل لاله را به‌عنوان الگو بپذیریم، همیشه خودمان را مانند یک "گل لالهٔ ناقص" احساس خواهیم کرد، مانند موجودی "کج و معوج".

هنگامی که خود را علت همهٔ آنچه برایم اتفاق می‌افتد بدانم، مسؤولیت خویشتن خود را به عهده می‌گیرم.

همهٔ ترس‌ها یک نقطهٔ مشترک دارند؛ این که به ندرت با قدرت تصمیم قاطعانه و دلایل منطقی کنار زده می‌شوند.

"هنگامی که ترس کنار می‌رود، زندگی آغاز می‌شود." "اچ. آر. هیلتی"

افرادی که دچار اختلال روانی می‌شوند، اغلب کسانی هستند که نمی‌توانند احساساتشان را بیان کنند

اگر بیاموزید که دربارهٔ احساس‌هایتان صحبت کنید، خواهید دید که چه بار سنگینی از روی دوشتان برداشته می‌شود.

می‌گویند کسی که شکستی را تجربه نکرده باشد، لایق پیروزی نیست.

پیشکش به تو که قفل زندان ترس را می‌شکنی و می‌روی تا داستان پُرماجرای زندگی را با شوق تجربه کنی

به محض این‌که آمادگی داشته باشم که بتوانم درک کنم هر کدام از نشانه‌های بیماری چه پیامی برای من دارد، می‌توانم ترس از بیماری را رها کنم و متناسب با آن رفتار کنم.

پیش از این‌که بتوانیم جنبه‌های منفی را تغییر دهیم و متحول سازیم، ابتدا باید آن‌ها را پذیرفته باشیم. هر چیز منفی تنها در صورت مقاومت در برابر آن نمود وجودی پیدا می‌کند.

بدترین‌ها را بپذیرید، بهترین‌ها را به‌دست آورید در برابر ترس، مجسم کنید که در بدترین حالت چه اتفاقی ممکن است بیفتد. بدترین حالت ممکن را بپذیرید اما منتظر بهترین نتیجه باشید

برای خداوند توانا بسیار ساده بود که ما را عاری از حس ترس و بدون احساس بیافریند اما این‌طور که پیداست، او کار مهم‌تری با ما داشت.

بدون ترس، یک موجود انسانی نبودیم؛ طبیعی است که دستگاه‌ها و ماشین‌ها از چیزی هراس ندارند. پس بهتر است تعمق و تأمل کنیم.

کسی که به تلنگرهای کوچک ترس گوش کند، از تکان‌های شدید آن جلوگیری خواهد کرد.

ترس، احساسی "به‌طور کامل طبیعی" است. از لحظه‌ای که ترس، شکلی مزمن به خود بگیرد، دیگر عملکرد طبیعی خود را از دست می‌دهد.

استعداد ایجاد عشق و محبت، همواره بهترین راه شفا یافتن از همهٔ انواع ترس‌هاست

انرژی‌های ذهنی (چه خوب و چه بد) از بین نمی‌روند بلکه فقط تبدیل می‌شوند.

اگر عقل و منطق "ناپدید" شده باشد و آگاهی هم در کار نباشد، هنگام مواجهه با عشق، زیر سیلابی از الگوها و عواطف و احساسات سرکوب‌شده غرق می‌شویم

ما فقط "عاشق بودنمان" را به تصوراتی پیوند داده‌ایم و این امر دیر یا زود موجب سرخوردگی و یأس ما خواهد شد

تمام باورهای محدودکننده را می‌توان به‌طور کلی در سه دستهٔ زیر تقسیم‌بندی کرد: ۱. بی‌ارزش بودن: این باور که انسان ارزش هیچ چیز را ندارد و لیاقت چیزی غیر از این را ندارد. ۲. بی پناه و بدون تکیه‌گاه بودن: این باور که انسان به‌تنهایی قادر نیست تغییراتی مثبت در زندگی ایجاد کند. ۳. ناامید بودن: این باور که همه چیز "بیهوده و بی‌فایده" است.

انسان‌هایی وجود دارند که به دلیل حس بیهودگی و بی‌خاصیت بودن، "مشتاق ترس" می‌شوند تا به این وسیله حس تحریک‌پذیری را تجربه کنند.

احساس‌هایی که بیان نمی‌شوند و بر ضد خود یا دیگری، ساخته و پرداخته می‌شوند، مانند سدی در برابر "یکی بودن" قرار خواهند گرفت.

ضمیر ناخودآگاه ما در درجهٔ اول از عواطف و احساسات تأثیرپذیر است و در درجهٔ دوم از طریق اندیشه‌های منطقی و عقلی.