بریده‌هایی از کتاب در لباس مرجعیت (مجموعه آنچه گذشت جلد دوم)

امام به این پیک، پاسخ فرموده بودند: «ایشان ترسیده است. تازه الان وقت کار است. این‌ها فاجعهٔ مدرسهٔ فیضیه را درست کردند. الان وقت بهره‌برداری و روضه‌خوانی است.»

آقای شاه هم نفهمیده می‌رود بالای آنجا، می‌گوید: تساوی حقوق زن و مرد. آقا! این را به تو تزریق کردند که بگویند بهایی هستی، که من بگویم کافر است؛ بیرونت کنند. نکن این‌طور؛ بدبخت! نکن این‌طور.»

امام خمینی در حکم خود، برای انتصاب حجت‌الاسلام خلخالی در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۵۷، عنوان کردند «به جنابعالی مأموریت داده می‌شود تا در دادگاهی که برای محاکمهٔ متهمین و زندانیان تشکیل می‌شود، حضور به هم رسانده و پس از تمامیت مقدمات محاکمه، با موازین شرعیه، حکم شرعی صادر کنید.» آیت‌الله منتظری در خاطرات خود عنوان کرده است که آقای خلخالی «تنها قاضی منصوب امام خمینی» بود: فقط آقا

مهم‌ترین ارجاع فقهی امام خمینی به آیت‌الله منتظری، در مورد حکم مفسد فی الارض بود. قرار بر این شده بود که دادگاه‌ها در مورد حکم مفسد فی الأرض، که به نظر آیت‌الله منتظری، مفسد بودن در حکم اعدام، موضوعیت داشت و حضرت امام این را کافی نمی‌دانستند، به فتوای آیت‌الله منتظری عمل کنند. در مورد حکم مفسد فی الأرض، حضرت امام نظرشان بر احتیاط در اعدام این افراد بوده، و حکم قطعی ایشان، اعدام این افراد نبود، ولی آیت‌الله منتظری معتقد به جواز اعدام این افراد بودند؛