کتاب تا محراب آن دو ابرو

علی (ع) دانی دل لاله از چه رو پرخون است فانوس شقایق زچه آتشگون است این که زتَفِ عشق علی می‌سوزد وان نیز، زخون پاک او گلگون است

شهریار شهریارا چه می‌کنی با ما چیست پنهان تو را درون صدا؟ شعرت ار پارسی بود، شکر است ور که ترکی‌ست برترین هنر است سخنت عطر آسمان دارد بوی صد غنچه در دهان دارد لایه لایه است معنی سخنت همچو گل تو به توست پیرهنت چون "بهار آفتاب" تبریزی گرم و دلچسب و شادی انگیزی