کتاب چند داستان کوتاه همراه با تحلیل (۱)

تحولات صنعتی، تحولات فکری به دنبال دارد و بسیار امکان دارد که در استحاله مفاهیم دگرگون‌شده زندگی، هنر قربانی سستی‌نگری و سطحی‌پسندی شود. همواره عده زیادی هم وجود دارند که از آب گل‌آلود ماهی بگیرند. انسان معمولی و لابد هنر معمولی. بدون رنج، بدون زیرساخت فکری و تنها کالایی نازل و از خط تولید گذشته که به هر حال، عموم مردم مثل غذایی خوش‌طعم ولی فاسد، آن را می‌پذیرند. می‌پذیرند چون غذای دیگری وجود ندارد. لطیفه‌های مبتذل، داستان‌های مستهجن، شعرهای فانتزی و موسیقی فاقد عمق همه در این زمان به وجود می‌آیند و بازار را می‌گیرند. خاصه اگر از جادوی تبلیغات گول‌زننده و اغواگر نیز بهره برده باشند

تولستوی معتقد به این بود که ناپلئون و اسکندر پرورده تاریخند و نه سازنده آن. اگر یکی از این شرایط در زمان خود و در جای خود نبود، نه همینگوی وجود داشت و نه نشانی از افسانه او

شاید داستان کوتاه مدرن، در تبعیت از روح زمانه می‌بایست ضرورت جامعه فعلی بشری را داستان گونه بیان کند. با زبانی داستانی و پیرو قواعد آن. همانند فیزیکدان و ریاضیدانی که همین اصول را با زبان فیزیک و ریاضی بیان می‌کند و با این باور که رفته‌رفته دنیای جدیدی آغاز شده است، دنیایی که دیگر در آن شناخت مطرح است و از این پس می‌بایست از پس قرن‌ها کثرت‌گرایی، به آرامی ولی با سماجت، مرزهای میان فیزیک، ریاضیات، ادبیات و داستان را از میان برد...

دغدغه اصلی ایشی گورو، آن‌چنان که در رمان‌های خود نیز به نمود آن پرداخته است، نمایش زندگی انسان‌هایی است که با گذشته خود دست و پنجه نرم می‌کنند،

آیا کلمات توان آن را دارند که نمایشگر ظرایف روحی انسان باشند؟

کلام زندگی را به دو بخش می‌کند. زندگی در درون خود و زندگی در بیرون.

اما درک این‌که چه می‌خواهیم بگوییم، بسیار دشوار است.

کلمات، نمادهایی هستند که همچون قواعد ریاضی، روی یک دستور زبان خاص و قاعده منطقی به هم پیوند می‌خورند. همچنان‌که جایگزین شدن عدد دو به جای عدد سه در یک قاعده ریاضی نظیر فرمول مشهور اینشتین، تمام عظمت نهفته در آن فرمول را مخدوش خواهد کرد، به کارگیری نابجای یک کلمه در یک شعر یا یک داستان، ذهن را به انحراف خواهد کشانید