اینکه چرا به مارک تواین مشهور شد، داستان جالبی دارد. او شبها در ایوان جلوی خانهاش کنار رود میسی سی پی مینشست و به جریان آب رودخانه در خلوت شب، گوش فرامیداد. شبی یک کشتی پروانهدار مسافری را در حال عبور مشاهده کرد و متوجه شد که قایق کوچکی با فانوس روشن جلوی کشتی حرکت میکند. در آن قایق، فردی با یک چوب پنج متری ایستاده بود و هرچند گاه، چوب را در آب فرومیبرد تا عمق آن را اندازه بگیرد. وقتی عمق آب کافی بود، با صدای بلند به ناخدا ندا میداد: مارک تواین Mark Twain (یعنی سه متر و هفت)
یعنی عمق آب، برای عبور کشتی، بلامانع است (Safe water)
سامیوئل کلمنس از آن پس، سه متر و هفت یا مارک تواین را بهعنوان نام نویسندگیاش انتخاب کرد و معروف شد به آقای سه متر و هفت.