کتاب قرون وسطای اولیه

ما نمی‌توانیم در مورد مذهب اتباع خود دستور صادر کنیم، چرا که هیچ کس را نمی‌توان برخلاف اراده‌اش به ایمان مجبور ساخت.»

کلیسا نیز، به منظور تشویق پذیرش مسیحیت، برخی از ظواهر هر یک از مذاهب محلی را پذیرفت. مثلا ادامه برخی از تعطیلات غیرمسیحی را مجاز شمرد و حتی برخی از آداب و رسوم غیرمسیحی را اختیار کرد که بعضی از آن‌ها، نظیر استفاده از درخت کاج در کریسمس، امروزه نیز هنوز رواج دارد.

ما (تئودوریک) خرسندیم که براساس قانون رمی‌ها زندگی کنیم، رمی‌هایی که ما در پی دفاع از آن‌ها هستیم ... و ما به اندازه‌ای به حفظ اصول اخلاقی علاقه‌مندیم که امکان دارد بتوانیم در جنگ شرکت کنیم. زیرا برطرف ساختن نابسامانی بربرها چه سودی دارد اگر مطابق قانون زندگی نکنیم؟... بگذار دیگر پادشاهان در آرزوی افتخار پیروزی در نبردها، گرفتن شهرها و ویران ساختن آن‌ها به سر برند؛ مقصود ما این است... که چنان فرمان برانیم که اتباع ما آزرده‌خاطر شوند از این که پیش از این موهبت فرمانروایی ما را نداشتند.

نگذارید هر چیزی که می‌تواند به زیبایی شهر بیفزاید بی‌مصرف بماند... کمک کنید که قطعه‌های سنگ مرمر که همه جا در ویرانه‌ها پراکنده‌اند در ساختن دیوارها به کار روند... فقط دقت کنید که تنها از آن سنگ‌هایی استفاده کنید که واقعاً از ساختمان‌های عمومی افتاده باشند، چون که ما نمی‌خواهیم اموال خصوصی را تصاحب کنیم، حتی اگر برای باشکوه ساختن شهر باشد... تنها اضافه محصول هر استان را، که فراتر از نیاز برای اندوخته‌سازی و تأمین خواست‌های خودشان است، باید صادر کرد. کارکنان پاسگاه‌ها در بندرگاه‌ها مراقبت کنند که کشتی‌های بیگانه محصول را به سواحل بیگانه انتقال ندهند، مگر آن که تأمین کنندگان مایحتاج عمومی همه آنچه را که مورد نیاز آن‌هاست گردآورده باشند...

به همه زیردستان تفهیم کنید که ما ترجیح می‌دهیم که خزانه ما جامه‌ای را از دست بدهد تا آن را از راه نادرست به دست آورد و ترجیح می‌دهیم پولی را از دست بدهیم تا این که مالیات دهنده‌ای ناچار به خودکشی شود... ما نمی‌توانیم در مورد مذهب اتباع خود دستور صادر کنیم، چرا که هیچ کس را نمی‌توان برخلاف اراده‌اش به ایمان مجبور ساخت.»