بریده‌هایی از کتاب اتللو

. دزدی که پول مرا می‌دزدد، چیز ناقابلی را از من می‌رباید که پیش از من هزار صاحب داشته، چند دقیقهٔ پیش مال من بوده و حالا در دست اوست. شاید هم دزد آدم فقیری است که با همان پول ناچیز دارا می‌شود. اما کسی که نام نیک مرا ضایع می‌کند، چیزی را از من می‌دزدد که برای خودش هیچ فایده ندارد و جبرانش برای من غیرممکن است.

کم‌جرئت‌ترین و پست‌ترین آدم هم که عاشق بشود شجاعت و غیرت مخصوصی پیدا می‌کند.

شیطان هم وقتی می‌خواهد کسی را به‌کار زشتی وادارد اول آن کار را به‌صورت ملکوتی جلوه می‌دهد، همان‌طور که من می‌کنم. من هم از استادم خوب یاد گرفته‌ام.

پس از مردنت همین‌طور که هستی باش، زیرا می‌خواهم تو را بکشم سپس دوستت بدارم!

از چهرهٔ او هیچ نمایان نیست! چهرهٔ به این زیبایی! دلی چنین ناپاک! راستی اگر او نادرست باشد، گناه بیشتر از آفرینش است که به بدن به این زیبایی سیرت ناپاک بخشیده است!

مسکینِ قانع که غم فردا را ندارد توانگر واقعی است. اما وای به حال توانگری که می‌ترسد یک روز فقیر بشود.

اگرچه بندِ پای او تارِ دلم باشد، این بند را پاره می‌کنم و از او دست برمی‌دارم..

کشته شدن به دست محبوب، به جرم دوست داشتن، مرگ دشواری است! افسوس!

نام نیکم را به باد دادم. شرافتم، یعنی آن قسمت از وجودم را که جاودانی بود، از دست دادم و آنچه باقی مانده است حیوانی است

کسی که بدکاری زنش را فهمید و توانست از آن زن جدا بشود خوشبخت است. اما چه روزگاری دارد آن مردی که زنش را دوست دارد و به او بدگمان است!

چه بسا اشخاصی که بدون هیچ لیاقت نام نیک به دست می‌آورند! چه بسا اشخاص دیگر که بدون هیچ دلیل آن را از دست می‌دهند!

مسکینِ قانع که غم فردا را ندارد توانگر واقعی است. اما وای به حال توانگری که می‌ترسد یک روز فقیر بشود. این شخص همیشه، روز و شب، بیدار و خواب، به فکر روز مباداست... پروردگارا، همهٔ دودمان مرا از شر دیو حسد دور نگه دار!

دزدی که پول مرا می‌دزدد، چیز ناقابلی را از من می‌رباید که پیش از من هزار صاحب داشته، چند دقیقهٔ پیش مال من بوده و حالا در دست اوست. شاید هم دزد آدم فقیری است که با همان پول ناچیز دارا می‌شود. اما کسی که نام نیک مرا ضایع می‌کند، چیزی را از من می‌دزدد که برای خودش هیچ فایده ندارد و جبرانش برای من غیرممکن است.

شرافت و آبرو جوهری هستند که به چشم دیده نمی‌شوند و بسا کسان که دارای آن‌ها نیستند، اما در ظاهر باشرافت و آبرومند شمرده می‌شوند...

از حسادت بترسید؛ دیوِ زهرچشمی است که به طعمهٔ خودش می‌خندد

دلم می‌خواست خزنده باشم، در هوای نمناک لانهٔ تاریکی زندگی کنم و نبینم کسی را که دوست دارم دلش پیش دیگری است

امیلیا: کاش هرگز او را ندیده بودید!

از وقتی که خوب و بد را از هم تمیز می‌دهم یک نفر در این دنیا ندیده‌ام که آن‌طور که باید قدر خودش را بداند و وجود خودش را دوست داشته باشد.

اگر کسی بداند که به دوستش خیانتی شده و به گوش او نرساند، او هم در آن خیانت شریک است.

اگر بعد از هر طوفان چنین دیداری پیش آید، ای کاش در راه زندگی، پیش هر قدم، طوفانی باشد!

بعد از این بایستی عاقل باشم. چون درستکاری دیوانگی است.

نه، نه، خاطرجمع باش من آنکه می‌نمایم نیستم.

دزدمونا: ای بزرگواران، دل من شیفتهٔ خوی شوهرم است. من اتللو را نه برای صورتش بلکه برای بزرگواری و مردانگی‌اش دوست دارم.

می‌گویند کم‌جرئت‌ترین و پست‌ترین آدم هم که عاشق بشود شجاعت و غیرت مخصوصی پیدا می‌کند.

دلم می‌خواست خزنده باشم، در هوای نمناک لانهٔ تاریکی زندگی کنم و نبینم کسی را که دوست دارم دلش پیش دیگری است...

می‌گویند کم‌جرئت‌ترین و پست‌ترین آدم هم که عاشق بشود شجاعت و غیرت مخصوصی پیدا می‌کند.

اما بدان، عاقبت این صبر خون‌ریزی خواهد بود!

دزدمونا: یکی از گناهان من مهری است که به تو دارم! اتللو: بله، برای همین است که باید نابود شوی!

کسی که بدکاری زنش را فهمید و توانست از آن زن جدا بشود خوشبخت است. اما چه روزگاری دارد آن مردی که زنش را دوست دارد و به او بدگمان است!

ای عفریت انتقام، از سوراخ تاریکت بیرون بیا! ای عشق، جای خودت را به کینه واگذار کن!