تخیل هنرمند، دنیایی از ظرفیتهایی است که هیچ اثری موفق به تحقق بخشیدن به آنها نمیشود. تجربهای که ما از زندگی کردن داریم، دنیای دیگری است که جوابگوی اشکال دیگری از نظم و بینظمی است. لایههای کلمات، که بر صفحه روی هم انباشته میشوند، مانند لایههای رنگ روی بوماند که باز دنیای دیگری است که آن هم نامتناهی است، اما راحتتر هدایت میشود و در مقابل شکلگیری کمتر مقاومت نشان میدهد.