بریده‌هایی از کتاب دون ژوان در جهنم

جلال تو در استقامت توست و در خطرهایی که می‌کنی.

سؤال نکن تا دروغ نشنوی.

هرچه شور و شعورِ درخشنده است بیزار است، سلطان تاریکی است، دجال است. دجال است و می‌داند که دجال است، و چون که می‌داند می‌خواهد این سیاهی جانش را با رخت خوش‌برش یا با گلی به روی سینه بپوشاند. اما لطف و جمال از نوع زنده‌بودن می‌آید نه از زینت.

تو فکر می‌کنی چون تو هدف داری طبیعت هم هدف دارد؟ پس بیا و بیانگار که چون تو انگشت و پنجۀ پا داری طبیعت هم دارد.

آدم قوتش را با معیار قدرت خراب‌کاریش می‌سنجد.

جهنم جای شرافت و وظیفه و عدالت و دیگر فضایل مرگبار است. همۀ شرارت‌ها و خباثت‌های روی زمین به اسم این‌هاست که به کار برده می‌شود

چه فایده که حس کنی جوان‌تری وقتی که قیافه‌ات پیرتر باشد؟

اگر بی آن‌که طبیعت تو باب بهشت باشد به بهشت بروی آن‌جا بهت خوش نمی‌گذرد.

آدم عالی‌ترین معجزۀ بغرنجی است که زندگی تاکنون به آن رسیده

پاک‌دامنی یعنی عضو باشگاه و اتحادیۀ زنان شوهرکرده بودن.

از دنبال‌کردن چیزهای بالاتر از انسان بپرهیز. نتیجه‌اش بی‌اعتنائی به انسان است.