بریده‌هایی از کتاب ستاره شناس

ما فقط به گذشته فکر می‌کنیم و افسوس می‌خوریم. به آینده فکر می‌کنیم و می‌ترسیم. تو زمان حال، تردید می‌کنیم. و از کنار زندگی می‌گذریم.

آدم‌های همیشه خوشبخت، ملال‌آورن.

کم پیش می‌آد آدم با کسی ملاقات کنه که... می‌تونه بفهمه.

ژروم: این‌جوری... می‌تونم کف دستت دنبال این چرا بگردم، می‌تونم طالعت رو بخونم، می‌تونم نژادت رو آنالیز کنم... مسئله این نیست. باید یه معنی واسه همهٔ اینا پیدا کرد. نه یه دلیل، یه معنی. واسه همینه که همه‌چی بد پیش می‌ره، چون ما فقط دنبال دلیل می‌گردیم. فکر می‌کنیم، به‌جای اعتماد. مور: اعتماد به چی؟ ژروم: اعتماد. نه بدبینی، نه خوش‌بینی. اعتماد. مور: چرا؟ ژروم: چرا، چرا... مور: چرا من؟ تو چرا طرف من اومدی؟ ژروم: چون این‌جا به یه دردی می‌خورم.