کتاب گزارش مردم گریز (میزانتروپ)

از این مجاز و کنایات و صنعت اغراق چه فایده است به جز گفت و گو خلاف مذاق. بود تجانس و ابهام اختراع سقیم بدین طریق نگوید کلام طبع سلیم.

کنم چه چاره، ندانند شوخ و شنگ مرا. چه سعی خوش پی دیدار من کنند کنون ز خانه بردارم چوبشان کنم بیرون؟ مونس: نخیر نیست خود این چوب تا که برداری به جای چوب دلی نرم کمترک باری. به هر کجا کششت در پی است و خواهد بود ولی قبول تو گیرد فتاده است بر زود. نگاه چشم خوشت هر که را سپر انداخت به جان سوخته کار فسون تو پرداخت.

من آمدم به ستیز، او ستیزه‌جو برخاست.

ستمگرا ستمت را کشم خط نسیان به غدر تو همگی عذر بنهم از دل و جان.

گذاشت آنکه تو را زلف عنبر افشان بود گذشت آنکه مرا خاطری پریشان بود.