دانلود و خرید کتاب صوتی سریال صوتی مقتل آب (جرعه بیست و هفتم)

کتاب صوتی سریال صوتی مقتل آب؛ جرعه بیست و هفتم نوشته‌ی سید صدرا میرئی روایتی نمایشی از بخشی از واقعه‌ی کربلا است که با تمرکز بر لحظه‌های رویارویی کاروان حسین بن علی با سپاه حر بن یزید ریاحی شکل گرفته است. در این کتاب صوتی آب به‌عنوان راوی اصلی حضور دارد و از زاویه‌ی نگاه خود، ماجراهای میان راه مکه تا حوالی کوفه و سپس رسیدن به سرزمین بلا را بازگو می‌کند. نشر آوایم آن را منتشر کرده است و کتاب با گویندگی گروه گویندگان و صداپیشگی چند شخصیت اصلی اجرا شده است. در این قسمت از مجموعه، شنونده با درامات گست جرعه بیست و هفتم روبه‌رو است؛ جایی که آب، حر، حسین، بریر، ظهیر و دیگر شخصیت‌ها در قالب گفت‌وگوهای پرتنش و گاه زمزمه‌های درونی، فضای پراضطراب پیش از عاشورا را شکل می‌دهند. گروه فرهنگی هنری یزم این روایت شنیداری را تولید کرده است و در تیتراژ پایانی نام‌هایی چون سید لیلا موسوی در نقش آب، سید محمد حسینی در نقش ابلیس، سید حمید لاجوردی در نقش حر و دیگر صداپیشگان معرفی شده‌اند. طراحی و ترکیب صدا توسط مجید آقایی انجام شده است و سید صدرا میرئی علاوه‌بر نویسندگی، کارگردانی این قسمت را نیز برعهده داشته است. این کتاب صوتی بر پایه‌ی دیالوگ، مونولوگ و فضاسازی صوتی، شنونده را به دل کاروان حسین و سپاه کوفه می‌برد و لحظه‌های تردید، عطش، دعوت به نماز و کشاکش میان اطاعت از فرمان امیر و احترام به فرزند پیامبر را به گوش می‌رساند.

درباره کتاب سریال صوتی مقتل آب؛ جرعه بیست و هفتم

کتاب سریال صوتی مقتل آب؛ جرعه بیست و هفتم با محوریت متن سید صدرا میرئی بر پایه‌ی یک ایده‌ی روایی خاص شکل گرفته است: آب به‌عنوان راوی، شاهد و گاه معترض واقعه‌ی کربلا است. در این جرعه، آب از زبان خود، مسیر همراهی با کاروان حسین بن علی را بازگو کرده است؛ از لحظه‌ای که در مشک‌های کاروان جاری می‌شود تا وقتی که در بیابان نزدیک کوفه، شاهد رسیدن لشکر کوفیان به خیمه‌گاه حسین است. آب از سوگواری حسین برای مسلم بن عقیل سخن گفته است، از بی‌وفایی کوفیان که پیش‌تر با نامه‌ها و بیعت‌های بسیار، حسین را دعوت کرده بودند و اکنون با وعده‌های مال و مکنت، در برابر او صف‌آرایی کرده‌اند. در دل این روایت، شنونده با فضای خستگی کاروان، عطش یاران، برپاشدن خیمه‌ها در بیابان و رسیدن سپاه حر روبه‌رو می‌شود؛ سپاهی که مأمور است کاروان را به کوفه ببرد نه‌اینکه آغازگر جنگ باشد. در ادامه‌ی کتاب سریال صوتی مقتل آب؛ جرعه بیست و هفتم، گفت‌وگوهای میان حسین، حر، بریر، ظهیر و دیگر همراهان، هسته‌ی اصلی درام را می‌سازد. پیشنهاد حسین برای سیراب‌کردن لشکر حر، دعوت به نماز ظهر، اقامه‌ی نماز به امامت حسین و اقتدای حر و سپاهیانش، در مرکز این بخش قرار گرفته است. پس از نماز، بحث بر سر حرکت به‌سوی کوفه، یادآوری نامه‌های کوفیان، سرنوشت مسلم بن عقیل و اصرار حر بر انجام مأموریت، تنش داستان را بالا می‌برد. حسین از بازگشت یا رفتن به سرزمینی دورتر سخن گفته است و حر از ناگزیری اطاعت از عبیدالله ابن زیاد. پیشنهاد حرکت در مسیری که نه به کوفه برسد و نه به مدینه، نوشتن نامه به عبیدالله و یزید، و سپس حرکت تحت‌الحفظ به‌سوی شمال کوفه، مسیر روایی این جرعه را شکل داده است. در لایه‌ای دیگر، آب از درون خود با حر و کوفیان سخن گفته است، از تیغ‌هایی که در کوفه برای جنگ با حسین تیز شده‌اند، از کینه‌ی دیرینه نسبت به عدالت‌خواهی علی، و از امیدی پنهان که شاید این‌بار تیغ‌ها نبرند. در پایان این قسمت، آب رسیدن حسین به کربلا را به‌یاد می‌آورد و با لحنی آمیخته به شوق و اندوه، از روز شوم نزدیک‌شونده و از مهمان‌دارشدن فرات برای کاروان حسین سخن گفته است.

خلاصه کتاب سریال صوتی مقتل آب؛ جرعه بیست و هفتم

در این کتاب صوتی، روایت از زبان آب آغاز می‌شود؛ آبی که خود را همراه کاروان حسین بن علی معرفی کرده است و می‌گوید نمی‌توانسته از حسین بی‌خبر بماند. آب از سوگواری حسین برای مسلم بن عقیل سخن گفته است؛ مسلمی که به او خبر داده بودند بیش از ۱۲ هزار نفر در کوفه به نیابت از حسین با او بیعت کرده‌اند. آب که پیش‌تر از سرزمین کوفه گذشته است، اکنون با شگفتی و اندوه می‌بیند همان مردمی که گمان می‌رفت برای یاری حسین آماده می‌شوند، زیر فشار وعده‌های مال و قدرت، راهی دیگر برگزیده‌اند و همان می‌کنند که با علی و حسن کرده بودند. کاروان حسین در بیابانی نزدیک کوفه خیمه برپا می‌کند و در همین‌جا لشکری از کوفیان به فرمان حر بن یزید ریاحی می‌رسد. آب می‌گوید اینان را خوب می‌شناسد اما زبان گفتار ندارد و تنها می‌تواند شرح واقعه را در یک روز بگوید؛ روزی درست مثل روزی که اکنون برای ساکنان عرش از کوثر جاری است و از درد حسین سخن می‌گوید. با رسیدن سپاه حر، گفت‌وگوها آغاز می‌شود. حر تأکید کرده است که مأمور جنگ نیست و تنها وظیفه دارد کاروان را به کوفه ببرد. حسین از خستگی یاران و عطش سپاه حر آگاه است و پیشنهاد می‌دهد تا هنگام نماز ظهر، سپاه تازه‌رسیده اندکی بیاساید. بریر و دیگر یاران، تشنگی لشکر حر را یادآور می‌شوند و حسین دستور می‌دهد آب مشک‌ها را در اختیار آنان بگذارند. آب از تجربه‌ی خود در این لحظه گفته است؛ از جاری‌شدن بر لبان لشکری که برای جان حسین صف کشیده‌اند، از اینکه چگونه جرعه‌جرعه و بی‌ملاحظه نوشیده می‌شود و بر محاسنشان می‌ریزد. پس از سیراب‌شدن، نماز ظهر به امامت حسین اقامه می‌شود و حر و سپاهیانش پشت سر او می‌ایستند؛ رخدادی که برای بسیاری شگفت‌آور است، زیرا در نگاه آنان دشمن به دشمن خود اقتدا کرده است، درحالی‌که حسین هیچ‌کس را دشمن خود نمی‌داند. بعد از نماز، گفت‌وگو بر سر مقصد کاروان بالا می‌گیرد. حر می‌گوید مأمور است حسین را به کوفه ببرد و هشدار می‌دهد که اگر همراه نشود، لشکرهای دیگری به‌سوی او خواهند آمد. حسین یادآوری می‌کند که مردم کوفه خود با نامه‌ها و امضاها او را دعوت کرده‌اند و اکنون پس از آنچه با مسلم کرده‌اند، چگونه می‌توان به کوفه رفت. او پیشنهاد می‌دهد اگر کوفیان از دعوت خود پشیمان شده‌اند، کاروان بازگردد یا به سرزمینی دیگر برود و هیچ اجباری برای رفتن به کوفه نیست. حر در پاسخ می‌گوید مأمور جنگ نیست اما نمی‌تواند از همراهی تا کوفه دست بردارد. در این میان، ظهیر و بریر میان دو جبهه در رفت‌وآمدند و پیام‌ها را منتقل می‌کنند. حسین تأکید کرده است که آغازگر هیچ نبردی نخواهد بود و حر نیز می‌گوید در پی جنگ نیست. در ادامه، راه‌حل میانه‌ای مطرح می‌شود: حرکت در مسیری که نه به کوفه برسد و نه به مدینه، تا در این فاصله نامه‌ای به عبیدالله ابن زیاد و در صورت تمایل نامه‌ای به یزید نوشته شود، شاید کار به صلح و عافیت بینجامد. حسین می‌پذیرد که حرکت کند و کاروان به‌سوی شمال کوفه راه می‌افتد، درحالی‌که حر و سپاهش همراه آنان‌اند. آب در این مسیر، با نگرانی به تیغ‌های کوفیان نگاه می‌کند و به یاد می‌آورد که این شمشیرها در کوفه نه برای یاری حسین که برای جنگ با او ساخته و زهرآلود شده‌اند. در دل خود به قول تیغی آشنا دلگرم است که گفته بود بر حسین نخواهد برید. روایت سپس به فرات و سرزمین بلا می‌رسد؛ جایی که آب از تنهایی دیرینه‌ی خود در آنجا و از لحظه‌ای که گرد و غبار کاروان حسین را از دور می‌بیند سخن گفته است. او می‌گوید فقط حسین را می‌دیده و برای این آمده بوده که مبادا حسین بدون او رنج عطش بکشد. در پایان این جرعه، آب رسیدن حسین به کربلا را اعلام می‌کند و با آمیختن ذکر مصیبت، شعر و نغمه‌ی «می‌روی و گریه می‌آید مرا» فضای عاطفی روایت را به اوج می‌رساند، بی‌آنکه آنچه بعد از رسیدن به کربلا رخ خواهد داد بازگو شود.

چرا باید کتاب سریال صوتی مقتل آب؛ جرعه بیست و هفتم را بشنویم؟

کتاب صوتی سریال صوتی مقتل آب؛ جرعه بیست و هفتم از زاویه‌ای متفاوت به واقعه‌ی کربلا نزدیک شده است و به‌جای تمرکز مستقیم بر روایت تاریخی، آب را به‌عنوان شاهد و راوی برگزیده است. این انتخاب باعث شده است که شنونده با ترکیبی از توصیف‌های حسی، گفت‌وگوهای پرتنش و تأمل‌های درونی روبه‌رو شود. در این جرعه، لحظه‌ی رویارویی کاروان حسین با سپاه حر، سیراب‌شدن لشکر کوفه از آب کاروان حسین، اقامه‌ی نماز مشترک و کشاکش میان اطاعت از فرمان عبیدالله و احترام به فرزند پیامبر، در مرکز توجه قرار گرفته است. شنونده در خلال این صحنه‌ها با پرسش‌هایی درباره‌ی وفاداری، مسئولیت، ترس، تردید و انتخاب روبه‌رو می‌شود. این کتاب صوتی با استفاده از چند صداپیشه، طراحی صدا و فضاسازی شنیداری، فضای بیابان، عطش، خستگی کاروان و اضطراب سپاه کوفه را به گوش منتقل کرده است. شنونده نه‌تنها گفت‌وگوهای میان حسین، حر، بریر و ظهیر را می‌شنود، بلکه زمزمه‌های آب و نگاه او به تیغ‌ها، نامه‌ها و کینه‌های دیرینه را نیز دنبال می‌کند. در این میان، لحظه‌هایی مانند دعوت حسین به سیراب‌شدن دشمن، ایستادن شانه‌به‌شانه در نماز و گفت‌وگوی تند اما محترمانه‌ی حسین با حر، فرصتی برای تأمل بر معنای کرامت، جوانمردی و مرزهای اطاعت فراهم کرده است. شنیدن این جرعه می‌تواند برای کسانی که با روایت‌های مرسوم عاشورا آشنا هستند، تجربه‌ای تازه در بازخوانی همان واقعه باشد؛ تجربه‌ای که بر جزئیات میان‌راه، بر عطش و بر تصمیم‌های دشوار پیش از روز اصلی تأکید کرده است. در پایان، پیوند میان نثر روایی، دیالوگ‌های نمایشی و قطعات شعری، حال‌وهوای سوگ و حزن را در کنار تصویرسازی از حرکت کاروان تا رسیدن به کربلا قرار داده است. شنونده در این مسیر با آب همراه می‌شود؛ آبی که هم شاهد است، هم معترض، هم دلسوز و هم ناتوان از تغییر سرنوشت. همین همراهی، شنیدن این کتاب صوتی را به فرصتی برای نزدیک‌شدن عاطفی و ذهنی به بخشی از مسیر کربلا تبدیل کرده است، بی‌آنکه روایت به‌دنبال نتیجه‌گیری مستقیم یا شعار باشد.

شنیدن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

شنیدن کتاب صوتی سریال صوتی مقتل آب؛ جرعه بیست و هفتم به علاقه‌مندان روایت‌های عاشورایی و تاریخ کربلا پیشنهاد می‌شود که مایل‌اند این واقعه را از زاویه‌ای متفاوت و نمایشی دنبال کنند. همچنین به کسانی پیشنهاد می‌شود که به نمایش‌های رادیویی، درام صوتی و روایت‌های چندصدایی علاقه‌مندند و دوست دارند کشمکش‌های درونی شخصیت‌هایی مانند حر، بریر و ظهیر را در قالب گفت‌وگو و فضاسازی شنیداری تجربه کنند. این کتاب صوتی برای مخاطبانی مناسب است که در پی تأمل بر مفاهیمی مانند وفاداری، مسئولیت، اطاعت، عطش و کرامت انسانی در بستر واقعه‌ی کربلا هستند و می‌خواهند بخشی از مسیر حرکت کاروان حسین تا رسیدن به کربلا را در قالب یک جرعه‌ی مستقل بشنوند.