کتاب صوتی ویزا برای مجردها

کتاب صوتی ویزا برای مجردها نوشتهٔ فرانک کلابی است. سپیده لطیفی و سارا تهرانی گویندگی این کتاب صوتی را انجام داده‌اند و انتشارات گیوا آن را منتشر کرده است؛ کتابی دربردارندهٔ یک اثر معاصر و ایرانی با درون‌مایهٔ روان‌شناسانه از مجموعهٔ «پاسپورت خوشبختی».

درباره کتاب صوتی ویزا برای مجردها

کتاب صوتی ویزا برای مجردها را اثری متعهد به ارزش‌های انسانی دانسته‌اند که در آن به ما آموزه‌های انگیزشی برای داشتن زندگی بهتر ارائه داده است. مجموعهٔ «پاسپورت خوشبختی» در چند جلد نوشته شده است. فرانک کلابی در هر یک از این جلدها به یکی از محورهای ارتباطی و هنجاری پرداخته است. کتاب «پاسپورت خوشبختی؛ ویزا برای مجردها» جلد چهارم این مجموعه محسوب می‌شود. این کتاب زندگی مجردی را از ابعاد گوناگون بررسی و مزایا و معایب آن را برایمان مطرح کرده است. نویسنده در این کتاب با ادبیاتی ساده و صمیمانه راهکارهایی برای بهبود کیفیت این سبک زندگی ارائه داده است.

جلدهای مجموعهٔ «پاسپورت خوشبختی» عبارتند از «ویزا برای اتاق خواب»، «ویزا برای رابطهٔ عاشقانه»، «ویزا برای حال خوب‏‫» و «ویزا برای مجردها». روابط زن و مرد، موضوع این مجموعه است.

شنیدن کتاب صوتی ویزا برای مجردها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب صوتی را به دوستداران ناداستان ایرانی با درون‌مایه‌های روان‌شناسانه پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب صوتی ویزا برای مجردها

«زندگی‌های مجردی، مانند نقاط کوری هستند که به چشم نمی‌آیند. نقاط کوری، مملو از حس کنجکاوی از سمت جامعه. مجردها از خیلی لحاظ مقایسه و قضاوت می‌شوند. اگر بعد از تلاش‌های شبانه‌روزی، هنوز خانه‌ای اجاره‌ای دارند و یک چهارچرخه‌ی معمولی، پشت آن‌ها حرف‌های زیادی می‌زنند. می‌گویند ده سال است توی آن شهر معلوم نیست چه کار می‌کند که عرضه‌ی جمع کردن پول و خریدن یک آلونک را ندارد. ممکن است بعد از مدت کوتاهی از کار کردن، پولشان را جمع کنند و خانه‌ای در حد خودشان خریداری کنند. آن موقع هم حرف پشت‌شان زیاد است. می‌گویند معلوم نیست از کجا این همه پول درآورده، حتما به جایی وصل است. آن‌ها را به همه چیز وصله و پینه می‌کنند و انواع کارهای خلاف و غیر‌خلاف را به ناف‌شان کوک می‌زنند.

آپارتمانی را در نظر بگیرید که در یکی از واحدهای آن دختر یا پسر مجردی زندگی می‌کند. گویی تمام آن آپارتمان بسیج می‌شوند تا ببینند آن فرد چطور زندگی می‌کند، چه چیزی می‌پوشد، کجا می‌رود و مهم‌تر از همه چه مهمان‌هایی به دیدن او می‌آیند. نسبت به مهمان‌های جنس موافق یک جور موضع می‌گیرند و نسبت به ورود مهمان‌های جنس مخالف که دیگر چشم‌تان روز بد نبیند.

کوچک‌ترین خلافی در آن ساختمان پررنگ می‌شود. اگر فرد مزبور زن باشد، زن‌های همسایه نسبت به او حساس می‌شوند و هی چپ و راست به او گیر می‌دهند. شوهرشان که وارد خانه می‌شود یک جوری به او نگاه می‌کنند. اگر آن فرد مرد باشد، مردهای همسایه، حساسیت نشان می‌دهند و سعی می‌کنند نکات امنیتی را به همسرشان گوشزد کنند. موقعی که در مورد همسایه‌ها حرف می‌زنند، انگار روحی چیزی در آن واحد زندگی می‌کند، سرسری از آن عبور می‌کنند.»