سریال صوتی مقتل آب (جرعه بیست و چهارم)

سریال صوتی مقتل آب (جرعه بیست و چهارم) نوشته‌ سید صدرا میرئی، روایتی نمایشی و احساسی از واقعه‌ی کربلا و پیش‌زمینه‌های آن است که با تمرکز بر شخصیت‌ها و اشیای مقدس این واقعه شکل گرفته است. آب و تیغ و چهره‌هایی مانند علی (ع)، فاطمه (س)، حسین (ع)، عباس، ام البنین و ابلیس در این اثر در هم‌ تنیده می‌شوند و هرکدام از زاویه‌ای متفاوت از رنج، رسالت، دلگیری و وفاداری سخن می‌گویند. این سریال صوتی در قالب دراماپادکست تولید شده و جرعه‌ی بیست‌وچهارم یکی از حلقه‌های این زنجیره‌ی روایی است که فضای اثر را به اوج التهاب و انتظار روز حسین نزدیک کرده است. این اثر صوتی با گویندگی گروه گویندگان توسط نشر آوایم منتشر شده است. طراحی و ترکیب صدا، فضاسازی صوتی و حضور چند صداپیشه در نقش‌های مختلف باعث شده روایت حال‌وهوایی شبیه یک نمایش شنیداری پیدا کند که در آن صداها جای تصویر را می‌گیرند.

درباره سریال صوتی مقتل آب (جرعه بیست و چهارم)

سریال صوتی مقتل آب (جرعه بیست و چهارم) باتکیه‌بر متن سید صدرا میرئی بر محور گفت‌وگوهای درونی و بیرونی آب، تیغ، علی، فاطمه، حسن، حسین، عباس، ام البنین و حتی ابلیس شکل گرفته است. آب در این اثر نه‌تنها عنصری طبیعی که راوی رنج‌ها، دلگیری‌ها و عهدهای ناتمام است، راوی‌ای که از هزاران سال انتظار برای رسیدن به حسین سخن گفته است و از وعده‌ها و رسالت‌هایی که هرکدام به بهای عمری طولانی بر دوشش گذاشته شده است.

شنونده در این جرعه وارد شبی می‌شود که علی بر بستر شهادت آرمیده و آب در کنار او از دلخوری‌ها و زخم‌های ناگفته‌اش می‌گوید، از شبی که بر غسل فاطمه جاری شده، از آنچه از پس پیراهن دیده و علی هرگز ندیده است و از اینکه چگونه طاقت آب در برابر آن صحنه‌ها به سر آمده است.

سریال صوتی مقتل آب (جرعه بیست و چهارم) اثر سید صدرا میرئی در ادامه‌ی جرعه‌های پیشین، فضای خانه‌ی علی، وداع‌های تلخ، وصیت‌ها و سپردن امانت‌ها را به‌صورت صحنه‌به‌صحنه پیش چشم شنونده می‌آورد. در این بخش از مجموعه، لحظه‌هایی مثل گفت‌وگوی آب با علی بر بستر بیماری، روایت تیغ از ضربت بر فرق علی و بی‌اختیاری‌اش در برابر اراده‌ی صاحب خود، صحنه‌ی سپردن دست حسین به دست عباس، انتخاب عباس به‌عنوان تکیه‌گاه زینب و گفت‌وگوهای ام البنین با عباس و فرزندانش برجسته شده است.

ساختار این اثر صوتی بر پایه‌ی جرعه‌ها یا قسمت‌ها بنا شده و جرعه‌ی بیست‌وچهارم همچون حلقه‌ای میانی، شنونده را از شب‌های بی‌فاطمه و داغ علی به آستانه‌ی روز حسین می‌رساند، جایی که آب از حاجت به نبریدن سخن گفته است و از اینکه چگونه تقدیر، او و تیغ و دیگر عناصر را به‌سمت صحرای بلا و عطش کربلا می‌کشاند.

خلاصه سریال صوتی مقتل آب (جرعه بیست و چهارم)

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

آب در سریال صوتی مقتل آب (جرعه بیست و چهارم) در مقام راوی اصلی، خود را موجودی می‌بیند که عمری طولانی را در انتظار رسیدن به حسین گذرانده است، عمری که با وعده‌ها و رسالت‌های پی‌درپی گره خورده و هر رسالت بخشی از او را فرسوده کرده است. آب در این جرعه از دلگیری‌هایش پرده برداشته است، از شبی که بر غسل فاطمه جاری شده، درحالی‌که فاطمه وصیت کرده بود علی او را از روی پیراهن غسل دهد تا چشم علی شاهد زخم‌های پنهان نباشد.

آب از این می‌گوید که چگونه از پیراهن عبور کرده و آنچه را دیده که علی هرگز ندیده است و همین دیدن او را برای همیشه داغ‌دار کرده است. او خود را کم‌صبر و کم‌تحمل معرفی کرده است و اعتراف کرده که اگر حرف‌هایش را نگوید می‌میرد؛ از همین‌رو در کنار بستر علی لبریز شده و همه‌ی گلایه‌هایش را بر زبان آورده است. در ادامه‌، تیغ نیز به سخن درمی‌آید و از جایگاه خود در ماجرای ضربت خوردن علی می‌گوید. تیغ تأکید کرده است که اراده‌ای مستقل ندارد و تنها به امر صاحب خود عمل می‌کند؛ او خود را دوستدار علی می‌داند و ضربت را نه بوسه‌ای آگاهانه که حرکتی ناخواسته و تحمیلی توصیف کرده است.

در کنار این اعتراف‌ها، صحنه‌ی وداع علی با فرزندانش شکل می‌گیرد؛ حسن، حسین، زینب، ام کلثوم و عباس بر بالین او حاضر می‌شوند، علی از چگونگی غسل و کفن خود سخن می‌گوید و بار دیگر خبر روز حسین را که از رسول خدا شنیده است تکرار می‌کند، سپس دست عباس را می‌گیرد و دست حسین را در دست او می‌گذارد و او را امانت‌دار و همراه حسین تا روز حسین معرفی می‌کند.

در بخش دیگری از این سریال صوتی، ام البنین با عباس سخن گفته است و از جایگاه خود و فرزندانش در کنار فرزندان فاطمه یاد کرده است، از اینکه خود را کنیز و خادم می‌داند و فرزندان فاطمه را سرور و امیر. او عباس را به حضور بر بالین علی فرامی‌خواند و درعین‌حال دل‌نگرانی‌اش را از نخوانده‌شدن نام خود پنهان نمی‌کند. آب در تمام این صحنه‌ها حاضر است، گاهی در کوزه، گاهی در کاسه‌های شیر کودکان یتیم، گاهی در چاه نجواهای علی و گاهی در اشک‌های زینب و ام البنین. در پایان این جرعه، آب خود را دوباره یتیم می‌بیند؛ پدر آب رفته است و او چشم‌انتظار روز موعود، روز حسین، مانده است، روزی که همه‌ی دردها و نام‌های اعظم به آن ختم می‌شوند و آب هنوز حاجت به نبریدن دارد.

چرا باید سریال صوتی مقتل آب (جرعه بیست و چهارم) را بشنویم؟

سریال صوتی مقتل آب (جرعه بیست و چهارم) تجربه‌ای شنیداری از واقعه‌ی کربلا و روزهای منتهی به آن ارائه کرده است که در آن عناصر آشنا مانند آب و تیغ به شخصیت‌هایی سخن‌گو تبدیل شده‌اند. این زاویه‌دید غیرمعمول شنونده را وادار می‌کند به نقش آب در غسل فاطمه، در اشک‌های علی، در کوزه‌های کودکان یتیم و در عطش کربلا از نگاهی تازه فکر کند و تیغ را نه‌فقط ابزار خشونت که موجودی گرفتار در تقدیر ببیند.

شنونده در مواجهه با این سریال صوتی با نوعی مقتل مواجه است که به‌جای تمرکز صرف بر گزارش وقایع، بر احساسات، دلگیری‌ها، وعده‌ها و عهدهای میان شخصیت‌ها تأکید کرده است. حضور چند صداپیشه در نقش‌های مختلف و طراحی صدا باعث شده است که هر صحنه حال‌وهوای مشخصی پیدا کند، از سکوت سنگین اتاق علی (ع) تا زمزمه‌های چاه و التهاب روز حسین (ع). این سریال صوتی برای کسانی که به‌دنبال درک عمیق‌تری از رنج و انتظار در روایت‌های عاشورایی هستند، فرصتی فراهم کرده است تا با گوش‌دادن به اعتراف‌های آب و تیغ و زمزمه‌های ام البنین و عباس، نسبت خود را با مفاهیمی مانند وفاداری، رسالت، تقدیر و عطش دوباره بازنگری کنند.

شنیدن سریال صوتی مقتل آب (جرعه بیست و چهارم) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

شنیدن سریال صوتی مقتل آب (جرعه بیست و چهارم) به کسانی پیشنهاد می‌شود که به روایت‌های عاشورایی و مقتل‌ها علاقه‌مند هستند و دوست دارند این واقعه را از زاویه‌ای احساسی و متفاوت دنبال کنند. این اثر همچنین به علاقه‌مندان به نمایش‌های رادیویی و دراماپادکست‌ها، پژوهشگران و مخاطبان حوزه‌ی ادبیات دینی و آیینی و کسانی که در پی تأملی عاطفی بر شخصیت‌هایی مانند علی، فاطمه، حسین، عباس و ام البنین هستند، توصیه می‌شود. این سریال صوتی برای گروه‌هایی که در هیئت‌ها، جمع‌های مذهبی یا جلسات سوگواری به‌دنبال متنی شنیداری برای تعمق بیشتر بر مفهوم عطش، وفاداری و شهادت‌ هستند نیز می‌تواند مناسب باشد.