کتاب نگاهی به داعش از درون

نگاهی به داعش از درون،۱۰ روز در «دولت اسلامی»، کتابی نوشته یورگنِ تودِنهُوفرِ درباره اتفاقات و مناسبات درون گروه تروریستی داعش است.

 درباره کتاب نگاهی به داعش از درون،۱۰ روز در «دولت اسلامی»

یورگنِ تودِنهُوفرِ اولین خبرنگار غربی است که با در دست داشتن امان‌نامه‌ای به رقه و موصل سفر می‌کند، با مردم و برخی افراد این گروه جنایتکار مصاحبه می‌کند و زنده بازمی‌گردد و خاطرات خود را از این سفر پرمخاطره در قالب سفرنامه‌ای پرکشش و رمان‌وار می‌نویسد.

تودِنهُوفرِ، که سال‌ها قاضی بوده است، می‌گوید از کار قضاوت «درس گرفتم که برای کشف حقیقت باید همیشه با دو طرف دعوا صحبت کنم.» به همین دلیل وی در طول زندگی خود با گروه‌های مختلفِ مجاهدین افغان، با رئیس ستاد ارتش شوروی، با دیکتاتور شیلی، آگوستینو پینوشه، با رهبران مخالف پینوشه، با بشار اسد و با گروه‌های مخالف او دیدار و گفت‌وگو کرده و از برچسب‌هایی مانند «دوستِ دیکتاتورها» و یا «دوستِ تروریست‌ها» نهراسیده است. هدف او کشف حقیقت و دفاع از صلح و تفاهم میان ملت‌ها و دین‌هاست. از همین‌روست که این‌بار به کاری که بیشتر به خودکشی شباهت دارد، اقدام می‌کند. کوله‌پشتی و قلم و دوربین برمی‌دارد و با اتکا به یک امان‌نامه پا به قلعهٔ داعش می‌گذارد تا از نزدیک آنان را ببیند و شناختی عینی از آن‌ها به دست آورد. کتاب حاضر شرح این سفر پرمخاطره است و جهان باید قدردان نویسنده‌ای باشد که شجاعانه و با به خطر انداختن جان خود و فرزندش شناخت بهتری از این دشمن بشریت به‌دست داده است.

کتاب پیش رو سندی است منحصر به‌فرد در شناخت شیوهٔ تفکر و عمل این گروه تروریستی. بی‌دلیل نیست که این کتاب، بلافاصله پس از انتشار، ماه‌ها به کتاب پرفروش مجلهٔ اشپیگل آلمان تبدیل شد.

 درباره یورگن تودنهوفر 

یورگن تودنهوفر، (Jiirgen Todenhofer) متولد ۱۹۴۰ میلادی، در آلمان و فرانسه به تحصیل حقوق پرداخت و درجهٔ دکتری گرفت و سپس در مقام قاضی خدمت کرد. مدت ۱۸ سال نمایندهٔ حزب دمکرات مسیحی (CDU) در مجلس آلمان بود و ۲۲ سال مدیر یکی از شرکت‌های بزرگ رسانه‌ای در آلمان. وی بارها به مناطق جنگی مانند افغانستان، عراق، لیبی، سوریه و فلسطین سفر کرده است. تودنهوفر از معدود خبرنگاران آگاه جهان است که هم از جنایات سیاستمداران جنگ‌طلب و هم از جنایات گروه‌های تروریستی چون القاعده، جبهةالنصره و داعش با شهامت و روشنی سخن گفته است و از گفتن حقیقت نهراسیده است. وی تمام نیروی خود را صرف دفاع از صلح و تفاهم میان ملل و ادیان کرده است.

گفتنی است که نویسندهٔ کتاب بخشی از درآمد ناشی از فروش آثار خود را صرف کارهای خیریه در افغانستان و عراق و سوریه و غزه می‌کند.

بخشی از کتاب نگاهی به داعش از درون،۱۰ روز در «دولت اسلامی»

بعدازظهر روزی تیره و ابری از ماه اکتبر است. به دوسلدورف آمده‌ایم و در ساحل رودخانهٔ راین منتظریم. اتومبیل کوچک ساده‌ای وارد پارکینگِ مجاور می‌شود. ثانیه‌ای طول نمی‌کشد تا متوجه بشوم رانندهٔ ماشین' خانم اِ.، مادر کریستیان است. چشم‌های غمگینش به‌اندازهٔ چند جلد کتاب حرف دارد. او هم من را به‌سرعت می‌شناسد. برایش دست تکان می‌دهم و به طرفش می‌روم.

کمی بیش از ۶۰ سال دارد، موهایش فِردار و به رنگ بلوندِ مایل به خاکستری است. خسته به نظر می‌رسد. در چهره‌اش می‌توان دید که سال‌های اخیر بر او چه سخت گذشته است. تصمیم می‌گیریم در امتداد رود راین قدم بزنیم. بعد از ۲۰۰ متر بر روی نیمکتِ پارکی (در کنار ساحل) می‌نشینیم. خانم اِ. فقط خسته به نظر نمی‌رسد، بلکه واقعاً خسته و درهم‌شکسته است. جسماً و روحاً. دلسرد و نومید به ما می‌گوید که اگر وضع و حال بهتری می‌داشت، زودتر از این‌ها به دیدن پسرش می‌رفت. شاید مدتی هم پیشش می‌ماند. چون مثل هر مادری نگران وضع فرزند است و می‌خواهد بداند حال او چطور است. در این‌باره با پسرش ایمیل ردوبدل کرده است. کریستیان به او می‌گوید درحال‌حاضر سفر به آنجا بیش‌ازاندازه خطرناک است. خودش می‌گوید از نظر سلامتی در وضعی نیست که بتواند بدون اینکه دیگران را به زحمت بیندازد، سفر کند.

آنچه اینجا می‌آید حکایت خانم اِ. است. حکایت او را، همان‌طور که خودش تعریف کرده، بازگو می‌کنم. با کلمات خودش. تعریف می‌کند که در سال‌ها و ماه‌های اخیر خبرنگارهای زیادی که می‌دانستند کریستیان در سوریه به نفع داعش می‌جنگد، با او ارتباط گرفته‌اند؛ اما او همه را پس زده است. می‌خواهد از پسرش محافظت کند و نه اینکه به او خیانت کند. از طرف دیگر خانوادهٔ ا. دوران سختی را از سر گذرانده است. وقتی معلوم شد که کریستیان در سوریه به نفع داعش می‌جنگد، نامه‌های تهدیدآمیز و پر از خشم و نفرت به نشانی خانواده فرستادند، اتومبیلش را خط انداختند. در خیابان یا موقع خرید به او فحش دادند. خانم اِ. پسرش را همچنان کریستیان صدا می‌زند. نمی‌خواهد او را به اسمی دیگر بنامد. او برایش ابوقتاده نیست، هرچند که کریستیانِ جهادگر حالا خودش را به این نام می‌خواند. او برایش تا ابد کریستیان باقی خواهد ماند.