کتاب پناهنده

پناهنده نوشته مجید مظهر صفاری، چهارمین کتاب از کتاب‌های مجموعه گنجینه خاطرات دفاع مقدس نشر فاتحان است که به زندگی و خاطراتی از رزمندگان استان آذربایجان غربی و محافظان امنیت ایران اسلامی می‌پردازد.

خلاصه کتاب پناهنده

در این کتاب عده‌ای از دانشجویان کلاس درس دفاع مقدس مجید مظهر مظفری در ارومیه به سراغ رزمندگان هشت سال دفاع مقدس رفته‌اند و خاطرات ماندگار آنها را ضبط کرده‌اند تا آنها را برای شما خواندنی کنند.

کتاب «پناهنده» برای چه کسانی مناسب است

اگر به خواندن خاطرات رزمندگان جنگ و مرور روزهای هشت سال دفاع در برابر دشمن علاقه‌دارید. از خواندن این اثر لذت خواهید برد.

جملاتی از کتاب «پناهنده»

سال ۶۲ من عازم سربازی شدم و در تاریخ ۱۳۶۲/۰۹/۲۲ جهت آموزش به پادگان ۰۶ آموزشی درجه‌داری تهران اعزام شدم و پس از سه ماه آموزش، محل خدمت من گروه مهندسی رزمی بروجرد تعیین شد. دوباره پس از دو روز، محل خدمت مرا تغییر دادند و به گردان ۴۱۴ پل، مستقر در اهواز معرفی شدم. پس ازیک هفته به جزیره مجنون «منطقه عملیاتی خیبر» اعزام شدم. وقتی که به آن‌جا رفتم، اصلاً فکر نمی‌کردم که همهٔ مردم ایران آن‌جا باشند. آن‌قدر جان‌فدا و جوانان عاشق شهادت و رشادت آن‌جا بودند که قابل وصف نیست. در این عملیات سپاه، پل شناور زده بود که فقط ماشین‌های سبک و افراد از آن عبور می‌کردند. عملیات گلوله باران توپ‌خانه دشمن مثل باران بر سرمان می‌بارید؛ آتش به جان همه افتاده بود. واقعاً نیروهای بسیجی نترس بودند. در آن شرایط سخت در داخل جزیره یک راه خاکی احداث کردند. در این مدت افراد زیادی شهید شدند و در خون خود می‌غلتیدند. با این شهادت‌ها بود که توانستیم عملیات را به پایان برسانیم و ایران توانست در این نبرد پیروز شود. صدای الله‌اکبر همه جا را فرا گرفته بود.

یک‌سال بعد، در سال ۶۳ در عملیات بدر شرکت کردم. اتحاد و یکپارچگی بین نیروهای اسلام به حدی بود که نمی‌توان آن را وصف کرد. در این میدان افراد بین ۱۵ تا ۷۰ ساله شرکت داشتند. در اسفند ۶۳ یکی از دوستانم به نام کریم صفایی فرد اهل اشنویه شهید شد. در این نبرد چه بسیار افرادی شهید شدند و با جان‌نثاری و از خود گذشتگی جنگیدند. عراقی‌ها را شکست دادند و پیش رفتند. عراقی‌ها مرتب حمله می‌کردند تا منطقه را از دست ما بگیرند. ما با تکبیر و توکل بر خداوند منان توانستیم این عملیات را به پایان برسانیم و نقشه‌های عراق را بر هم زده، نگذاشتیم بر ما پیروز شوند. روح شهیدان شاد و راهشان پر نور باد (عزیزی، پائیز ۹۵).