کتاب زیارت ناحیه مقدسه

سلام بر آن که حُرمت خیمه‌گاهش شکسته شد.

«هَلْ مِنْ ناصرٍ یَنْصُرُنی وَ هَلْ مِنْ مُعینٍ یُعینُنی، هَلْ مِنْ ذابَّ یَذُبُّ عَنْ حَرَمِ رَسُولِ اللّهِ (ص)؛ آیا یاری‌گری هست که یاریم دهد؟ آیا کمک‌دهنده‌ای هست که کمک کند؟ آیا کسی هست که از حریم رسول خدا (ص) دفاع کند؟ به دلیل همین ارتباط است که وقتی شیعهٔ منتظرِ ظهور امام زمان (عج)، این زیارت را می‌خواند، احساسی ویژه دارد.

پس اگر روزگاران مرا به تأخیر انداخت و تقدیر الهی مرا از یاری تو باز داشت و نبودم تا با آنان که با تو جنگیدند بجنگم و با آنان که به دشمنی تو برخاستند، به دشمنی برخیزم؛ در عوض هر صبح و شام بر تو ناله و زاری و شیون خواهم نمود و بر تو به جای اشک، خون خواهم گریست

سلام بر آن مظلومی که خونش مباح شمرده شد. سلام بر آن کسی که سرش را در ملأعام بریدند. سلام بر آن که روستانشینان (قبیله بنی‌اسد) بدنش را دفن نمودند. سلام بر آن که شاهرگش بریده شد. سلام بر آن که در حمایت از دین بی‌یاور ماند. سلام بر آن محاسن با خون خضاب شده، سلام بر آن گونه و رخسار خاک‌آلوده، سلام بر آن بدنی که لباس‌هایش به تاراج رفته. سلام بر آن دهان و دندانی که با چوب خیزران بر آن نواخته شد. سلام بر آن سر بالارفته بر نیزه‌ها.

تو همه چیز را به حساب خدا نهاده، صبر می‌کردی

امام زمان تنها وارث برجامانده از امام حسین (ع)، ادامه‌دهندهٔ راه، برافرازندهٔ پرچم هدایت، حامل شمشیر امام حسین (ع)، انتقام‌گیرنده از دشمنان، خون‌خواه واقعی و احیاکنندهٔ حق امام حسین (ع)، زائر همیشگی و مرثیه‌خوان دل‌سوخته و گریه‌کنندهٔ داغدار امام حسین (ع) است.

مرا به بهترین آرزوهایم برسان

به نام خداوند بخشنده مهربان سلام بر آدم! برگزیدهٔ خدا از میان آفریدگانش سلام بر شیث! ولیّ خدا و اختیارشدهٔ او. سلام بر ادریس! برپادارنده حجت خدا. سلام بر نوح! اجابت‌شدهٔ در دعایش. سلام بر هود! که از جانب یاریِ خدا به او امداد شد. سلام بر صالح! که خدا به کرامت خود به او توجه فرمود. سلام بر ابراهیم! که خدا مقام خلیل بودن و دوستی خاص خویش را بر او بخشید. سلام بر اسماعیل! که خداوند قربانی بزرگی از بهشت را فدای او قرار داد. سلام بر اسحاق! که خداوند پیامبری را در خاندان او قرار داد. سلام بر یعقوب! که خداوند به رحمت خویش، بینایی‌اش را به او باز گردانید. سلام بر یوسف! که خداوند به بزرگی خود، او را از چاه نجات بخشید. سلام بر موسی! که خداوند به قدرت خود، دریا را برایش شکافت. سلام بر هارون! که خداوند او را به پیامبری خود، مخصوص گردانید. سلام بر شعیب! که خدا او را برای غلبه بر امتش یاری فرمود. سلام بر داوود! که خداوند از خطای او در گذشت. سلام بر سلیمان! که به عزت خداوند، طایفه جن، ذلیل و مطیع او گشتند. سلام بر ایوب! که خداوند از بیماری شفایش داد. سلام بر یونس! که خداوند مضمون پیمان خویش را درباره او عملی ساخت. سلام بر عُزَیر! که خداوند پس از مرگش، دوباره زنده‌اش گردانید.

سلام بر تو و بر فرزندان شهیدت، سلام بر تو و بر خاندان یاری‌کننده‌ات، سلام بر تو و بر فرشتگانی که در ملازمت تو سر بر آستانت نهاده‌اند. سلام بر آن کشته شده ستمدیده، سلام بر برادر مسمومت، سلام بر علی‌اکبر، سلام بر آن شیرخوار کوچک، سلام بر آن بدن‌هایی که جامه‌های آنان به تاراج رفته، سلام بر آن اهل‌بیت نزدیک پیامبر (ص)؛ سلام بر آن به خاک افتادگان در بیابان‌ها، سلام بر دورشدگان از سرزمین خویش، سلام بر آن دفن‌شدگان بدون کفن، سلام بر آن سرهای جدا شده از بدن‌ها، سلام بر آن که همه اعمال خویش را به حساب خدا نهاد و صبر پیشه کرد. سلام بر آن ستمدیده بی‌یاور، سلام بر آن جای‌گرفته در خاک پاک، سلام بر صاحب آن بارگاه عالی‌رتبه، سلام بر آن کسی که خدای بزرگ، او را پاک و مطهر قرار داد.

اوست که به دیدهٔ بینای امامتش، لحظه به لحظهٔ عاشورا و حماسه‌آفرینی‌های عاشورائیان را می‌بیند و تلخی مصیبتشان را همیشه در کامِ جان دارد. اوست که رنج غربت و تنهایی امام حسین (ع)، سوز تشنگی طفلان خردسال و داغ جانکاه شهادت یاران و فرزندان امام حسین (ع) را بیشتر از هر کسی احساس می‌کند. اوست که دردِ اسارتِ فرزندانِ رسول‌اللّه (ص) را می‌فهمد، سوزش تازیانه و سیلی را بر پهلو و صورت یتیمان کربلا درک می‌کند، سنگینی اهانت‌ها و شماتت‌ها و بی‌حرمتی‌ها نسبت به اهل‌بیت (ع) را با روح جان خود لمس می‌کند. اوست که از سرِ درد می‌نالد و خطاب به جد بزرگوار خویش، امام حسین (ع) می‌گوید: «اگر روزگاران مرا به تاخیر انداخت و تقدیر الهی مرا از یاری تو باز داشت و نتوانستم با دشمنان تو بجنگم، اکنون هر صبح و شام بر تو ندبه و زاری می‌کنم و برایت به جای اشک، خون می‌گریم».