کتاب جایی میان شاید و هرگز

کتاب جایی میان شاید و هرگز نوشته پارمیس جلیلوند، داستان دوستی نازنین و ارغوان است؛ دو دانش‌آموز که حضور یکدیگر، روزهای تکراری مدرسه را برایشان تغییر می‌دهد. نازنین از میان خاطرات مشترکشان، تصویری از نزدیکی، دل‌نگرانی و حرف‌های ناگفته می‌سازد. ارغوان نقاشی می‌کشد و نازنین آرزوی نوشتن دارد، اما نشانه‌هایی نگران‌کننده آرامش رابطه‌شان را به هم می‌زند. انتشارات متخصصان این کتاب را منتشر کرده است. داستان در کنار لحظه‌های خوش دوستی، این سؤال را پیش می‌کشد که شناختن یک نفر تا چه اندازه با دانستن رنج‌های پنهانش فاصله دارد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب جایی میان شاید و هرگز

کتاب جایی میان شاید و هرگز داستانی درباره‌ی دوستی، تنهایی و اضطراب ازدست‌دادن است. پارمیس جلیلوند روایت را به نازنین سپرده است؛ دختری که ارغوان را خطاب قرار می‌دهد و خاطرات آشنایی‌شان را مرور می‌کند. این شیوه، شرح اتفاق‌ها را به گفت‌وگویی عاطفی با یک مخاطب مشخص نزدیک کرده است. نازنین فقط از رویدادها نمی‌گوید؛ برداشت‌هایش از سکوت، لبخند و رفتار دوستش نیز در روایت حضور دارند. داستان از فضایی آکنده از دلتنگی به روزهای آغاز آشنایی بازمی‌گردد. این فاصله میان حال نگران راوی و گذشته‌ی روشن‌تر، بر لحظه‌های خوش نیز سایه می‌اندازد. فضای مدرسه، دغدغه‌های درس و امتحان و نیاز به پذیرفته‌شدن، زمینه‌ی شکل‌گیری رابطه‌ی دو دختر را می‌سازند. نازنین پس از فاصله‌گرفتن از دوستان قبلی‌اش به همراهی نیاز دارد که بتواند کنارش خودش باشد. ارغوان نیز پشت کم‌حرفی و دفترهایش، دنیایی دارد که به‌آسانی درباره‌اش صحبت نمی‌کند.
کتاب جایی میان شاید و هرگز طبیعت و هنر را به بخش مهمی از ارتباط شخصیت‌ها تبدیل می‌کند. ساحل، باران، جنگل و آسمان شب فقط محل وقوع اتفاق‌ها نیستند؛ شخصیت‌ها احساساتشان را از خلال تماشای این منظره‌ها بیان می‌کنند. رنگ آبی در نقاشی‌های ارغوان حضوری تکرارشونده دارد و نوشته‌های نازنین نیز فرصتی برای بیان رؤیاها و ترس‌هایش فراهم می‌آورند. دو دختر با تشویق یکدیگر، مجال بیشتری برای نقاشی‌کشیدن و نوشتن پیدا می‌کنند. لحن روایت میان توصیف‌های خیال‌انگیز نازنین و گفت‌وگوهای روزمره تغییر می‌کند. خانه‌ی متروک نیز در کنار نشانه‌های فرسودگی، به محلی برای خلق‌کردن و وقت‌گذراندن تبدیل می‌شود. در مقابل این لحظه‌ها، ناخوشی‌های ارغوان و پاسخ‌های کوتاهش، محدودیت شناخت نازنین را آشکار می‌کنند. خواننده نیز اطلاعات را از دریچه‌ی همین راوی دریافت می‌کند؛ راوی‌ای که علاقه‌اش به دوستش روشن است، اما معنای همه‌ی رفتارهای او را نمی‌داند. کشمکش اصلی از هم‌نشینی میل به زندگی و نگرانی برای آینده شکل می‌گیرد.

خلاصه داستان جایی میان شاید و هرگز

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
نازنین پس از به‌هم‌خوردن رابطه‌اش با دوستان قدیمی، در مدرسه کنار ارغوان می‌نشیند؛ دختری کم‌حرف که صبح‌ها طلوع را تماشا می‌کند و نوشته‌هایش را از دیگران پنهان نگه می‌دارد. گفت‌وگویی درباره‌ی ارزش دفترهای خاطرات، فاصله‌ی میان آن‌ها را کمتر می‌کند. مسیر بازگشت از ساحل، گردش در جنگل و پیداکردن خانه‌ای متروک، به خاطرات مشترکشان اضافه می‌شود. ارغوان نازنین را به نوشتن تشویق می‌کند و نازنین نیز در نقاشی‌ها و حرف‌های دوستش نشانه‌های امید را می‌بیند. بااین‌حال، سرگیجه‌ها و ناخوشی‌های تکرارشونده‌ی ارغوان نگرانی او را برمی‌انگیزد. نازنین می‌خواهد بداند چه اتفاقی برای دوستش افتاده است، اما ارغوان پاسخ روشنی نمی‌دهد. دوستی آن‌ها میان لذت تجربه‌های مشترک و ترس از چیزی نامعلوم ادامه پیدا می‌کند.

چرا باید کتاب جایی میان شاید و هرگز را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب جایی میان شاید و هرگز را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• خطاب‌های نازنین به ارغوان، احساس نزدیکی و دلتنگی را در شکل روایت بازتاب می‌دهند.
• داستان فاصله‌ی میان صمیمیت با یک دوست و شناخت رنج‌های پنهان او را نشان می‌دهد.
• نقاشی‌ها و نوشته‌های شخصیت‌ها، جایگاه هنر در رابطه‌ی دو دختر را آشکار می‌کنند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب جایی میان شاید و هرگز به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• خوانندگانی که به داستان‌های دوستی در فضای مدرسه علاقه دارند.
• علاقه‌مندان به روایت‌های عاطفی درباره‌ی دلتنگی و ترس از جدایی.
• مخاطبانی که از حضور نقاشی، نوشتن و توصیف طبیعت در داستان لذت می‌برند.