کتاب طراحی مسکن در عصر تکنولوژی و بوم گرایی

کتاب طراحی مسکن در عصر تکنولوژی و بوم گرایی نوشته مسعود عاطفی فرد، به یکی از پرسش‌های مهم معماری امروز پرداخته است: چگونه می‌توان مسکن را هم‌زمان پاسخ‌گوی نیازهای انسانی، الزامات فنی و ملاحظات محیطی دید. نویسنده با تمرکز بر طراحی یک مجتمع مسکونی ۳۰۰ واحدی، نسبت میان سازه، اقلیم، انرژی‌های تجدیدپذیر و کیفیت سکونت را بررسی کرده است. این کتاب را نشر سنجاق منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب طراحی مسکن در عصر تکنولوژی و بوم گرایی

کتاب طراحی مسکن در عصر تکنولوژی و بوم گرایی نوشته مسعود عاطفی فرد، مسکن را فقط به‌عنوان محل استقرار نمی‌بیند و آن را بخشی از زندگی جمعی، آرامش روانی، ارتباطات خانوادگی و تجربه‌ی زیستن در شهر در نظر می‌گیرد. متن از همان آغاز، مسئله‌ی رشد جمعیت، مهاجرت به شهرها، فشردگی ساخت‌وساز و فشار بر منابع انرژی را کنار هم می‌گذارد تا نشان دهد طراحی مجموعه‌های مسکونی دیگر فقط یک مسئله‌ی کالبدی نیست. در این نگاه، کیفیت سکونت به نور، تهویه، مقیاس انسانی، امنیت، دسترسی و پیوند با طبیعت وابسته است و سازه نیز فقط یک چارچوب فنی باقی نمی‌ماند، بلکه در شکل‌دادن به فضا و شیوه‌ی زیست نقش پیدا می‌کند.
کتاب طراحی مسکن در عصر تکنولوژی و بوم گرایی در ادامه، از سطح طرح کلی فراتر می‌رود و وارد جزئیات برنامه‌ریزی و طراحی می‌شود. نویسنده به گونه‌های استقرار بلوک‌های مسکونی، ضریب اشغال، پارکینگ، فضاهای واحد مسکونی، مسیرهای سواره و پیاده، کنترل سروصدا، جهت‌گیری ساختمان، ضوابط استقرار بنا و حتی مسائل ایمنی و دسترس‌پذیری پرداخته است. در کنار این مباحث، بحث انرژی‌های تجدیدپذیر جای مهمی دارد؛ به‌ویژه انرژی خورشیدی، سامانه‌های ایستا و طراحی اقلیمی که می‌توانند مصرف انرژی در گرمایش و سرمایش را کاهش دهند. این کتاب بیشتر به یک پژوهش طراحی نزدیک است که می‌خواهد میان نیازهای روزمره‌ی ساکنان، محدودیت‌های شهر، ظرفیت‌های اقلیم و امکانات فناوری تعادل برقرار کند. به‌همین دلیل، متن هم به مقیاس کلان مجتمع مسکونی توجه دارد و هم به جزئیاتی مثل ورودی، نشیمن، بالکن، دید، حریم و کیفیت فضای باز.

خلاصه کتاب طراحی مسکن در عصر تکنولوژی و بوم گرایی

کتاب طراحی مسکن در عصر تکنولوژی و بوم گرایی بر این ایده استوار است که مسکن باید هم‌زمان پاسخ‌گوی نیازهای انسانی و هماهنگ با طبیعت باشد. نویسنده ابتدا ضرورت پرداختن به مجموعه‌های مسکونی را در پی رشد جمعیت و گسترش شهرها توضیح می‌دهد و سپس نشان می‌دهد که مصرف بالای انرژی در بخش مسکن، توجه به منابع تجدیدپذیر را ضروری کرده است.
متن بعد از طرح این مسئله، به بررسی الگوهای استقرار بلوک‌های مسکونی، سازمان‌دهی فضاهای داخلی، ارتباط سواره و پیاده، ضوابط طراحی، ایمنی، مقیاس انسانی و کیفیت محیط می‌رسد. در ادامه نیز نقش انرژی خورشیدی، جهت‌گیری ساختمان و سامانه‌های ایستا در کاهش مصرف انرژی و بهبود شرایط سکونت بررسی می‌شود.

چرا باید کتاب طراحی مسکن در عصر تکنولوژی و بوم گرایی را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب طراحی مسکن در عصر تکنولوژی و بوم گرایی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب رابطه‌ی میان طراحی مسکن، اقلیم و مصرف انرژی را در یک چارچوب واحد بررسی می‌کند.
• نویسنده از مقیاس کلی مجتمع مسکونی تا جزئیات فضاهایی مثل ورودی، نشیمن، بالکن و پارکینگ را کنار هم قرار داده است.
• این کتاب نشان می‌دهد که انرژی‌های تجدیدپذیر چگونه می‌توانند در طراحی مسکن، به‌ویژه در گرمایش و سرمایش، نقش داشته باشند.
• متن به موضوعاتی مثل مقیاس انسانی، امنیت، حریم، دید و کیفیت فضای باز هم پرداخته است و بحث را فقط به سازه محدود نمی‌کند.
• خواننده با مطالعه‌ی این کتاب تصویری روشن‌تر از چالش‌های طراحی مجتمع‌های مسکونی در پیوند با طبیعت و فناوری به دست می‌آورد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب طراحی مسکن در عصر تکنولوژی و بوم گرایی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• دانشجویان معماری و شهرسازی که می‌خواهند درباره‌ی طراحی مجموعه‌های مسکونی شناخت دقیق‌تری پیدا کنند.
• پژوهشگرانی که به پیوند میان مسکن، اقلیم و انرژی‌های تجدیدپذیر علاقه دارند.
• طراحانی که مسئله‌ی کیفیت سکونت را فراتر از ساخت‌وساز صرف دنبال می‌کنند.
• مخاطبانی که می‌خواهند با ضوابط، معیارها و ملاحظات فضایی در طراحی مجتمع‌های مسکونی آشنا شوند.
• علاقه‌مندان به مباحث بوم‌گرایی در معماری که به نقش طبیعت در شکل‌گیری فضاهای سکونتی توجه دارند.

بخشی از کتاب طراحی مسکن در عصر تکنولوژی و بوم گرایی

«مسکن همواره فراتر از یک سرپناه صرف بوده است؛ نخستین بستر شکل‌گیری خانواده، تعاملات انسانی و تجربه زیستن در شهر. در جهان معاصر که شهرها با رشد شتابان جمعیت، مهاجرت و توسعه فشرده روبه‌رو هستند، کیفیت سکونت به یکی از اساسی‌ترین دغدغه‌های معماری و شهرسازی تبدیل شده است. در این میان، طراحی مجموعه‌های مسکونی بزرگ‌مقیاس نه‌تنها پاسخی به نیاز کمی‌مسکن، بلکه فرصتی برای بازاندیشی در پیوند میان انسان، سازه و طبیعت به شمار می‌رود.
از سوی دیگر، بحران انرژی و پیامدهای زیست‌محیطی مصرف بی‌رویه سوخت‌های فسیلی، ضرورت بهره‌گیری از منابع تجدیدپذیر را بیش از پیش آشکار ساخته است. بخش قابل توجهی از انرژی مصرفی در کشورها به گرمایش و سرمایش فضاهای مسکونی اختصاص دارد؛ در حالی که زمین سرشار از ظرفیت‌های طبیعی همچون انرژی خورشیدی، باد و سایر منابع پاک است که می‌توانند سهمی‌مؤثر در تأمین نیازهای سکونتی ایفا کنند. بهره‌گیری هوشمندانه از این ظرفیت‌ها، به‌ویژه از طریق راهکارهای غیرفعال و طراحی اقلیمی، می‌تواند کیفیت زیست را ارتقا داده و هم‌زمان مصرف انرژی را کاهش دهد.»