کتاب کتاب کوچک تنبل ها

کتاب کوچک تنبل ها (The Little Book of Sloth Philosophy) نوشته جنیفر مک کارتنی و ترجمه ام. درخشش، اثری از نشر سبزان است که با لحنی شوخ و در عین‌ حال سنجیده، از وسواس همیشگیِ مفید بودن فاصله می‌گیرد و از آهسته‌تر زندگی‌کردن حرف می‌زند. این کتاب تنبلی را نه به‌ عنوان بی‌مسئولیتی، بلکه به‌ منزله‌ی فرصتی برای استراحت، کم‌کردن فشار روانی و پس‌گرفتن زمان شخصی بررسی می‌کند و با مطرح کردن خواب، سکوت، غذا خوردن، سفر و اوقات فراغت، مدام این سؤال را پیش می‌کشد که آیا همه‌چیز واقعاً این‌قدر فوری است؟ نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب کوچک تنبل ها

کتاب کوچک تنبل ها نوشته‌ی جنیفر مک کارتنی بر پایه‌ی یک ایده‌ی مرکزی پیش می‌رود: زندگی قرار نیست مسابقه‌ای بی‌پایان برای بازدهی بیشتر باشد. نویسنده با استفاده از تصویر تنبل، همان حیوان آرام و کم‌شتاب، نوعی فلسفه‌ی روزمره می‌سازد که در آن مکث‌کردن، دیرتر جواب‌دادن، کمتر در دسترس بودن و حتی گاهی هیچ‌کاری نکردن، معنایی تازه پیدا می‌کند. متن از همان ابتدا روشن می‌کند که موضوع فقط شوخی با تنبلی نیست؛ بلکه بحث بر سر فشارهای زندگی مدرن، عذاب‌وجدانِ استراحت و عادتِ همیشگیِ شلوغ نگه‌داشتن خودمان است.

کتاب در بخش‌های مختلف، این نگاه را به حوزه‌های گوناگون زندگی می‌برد. در بخش آموزش تنبلی، روش SLOW معرفی می‌شود؛ روشی که خواب بیشتر، فاصله گرفتن از گوشی، کناره‌گیری از تعهدهای اضافی و پرسیدنِ این سؤال را پیشنهاد می‌کند که این‌همه عجله برای چیست. بعدتر، کتاب به سلامت و حال خوب، خوردنی‌ها و نوشیدنی‌ها، خواب، اوقات فراغت، موسیقی، سفر و رابطه‌ها سر می‌زند. میان این بخش‌ها، آزمون‌های کوتاه، فهرست‌های پیشنهادی، نمونه‌هایی از چهره‌های مشهور و اشاره‌هایی به پژوهش‌ها آمده تا متن فقط یک شوخی کش‌دار نباشد و شکل متنوع‌تری پیدا کند.

کتاب کوچک تنبل ها حال‌وهوایی طنزآمیز دارد، اما حرفش فقط خنداندن نیست. جنیفر مک کارتنی از ورزش‌های کم‌فشار، نفس‌کشیدن عمیق، سکوت، طبیعت، آهسته‌خوانی و لذت‌بردن از غذا حرف می‌زند تا نشان دهد آرام‌تر شدن می‌تواند انتخابی آگاهانه باشد. در این میان، متن بارها به فرهنگِ عجله، اعتیاد به صفحه‌نمایش، فشار اجتماعیِ موفق‌بودن و احساس گناهِ استراحت‌کردن برمی‌گردد. 

این کتاب هم سرگرم‌کننده است و هم تصویری روشن از یک سبک زندگی کم‌شتاب‌تر ارائه می‌دهد؛ سبکی که قرار نیست همه‌چیز را کنار بگذارد، بلکه می‌خواهد نسبت آدم با زمان، کار، استراحت و لذت را دوباره تنظیم کند.

خلاصه کتاب کوچک تنبل ها

کتاب کوچک تنبل ها تنبلی را از معنای رایج و سرزنش‌آمیزش جدا می‌کند و آن را به فلسفه‌ای برای آرام‌تر زندگی‌کردن تبدیل می‌کند. جنیفر مک کارتنی در فصل‌های مختلف نشان می‌دهد که خواب کافی، فاصله گرفتن از گوشی، کم‌کردن تعهدهای بی‌فایده، آهسته غذا خوردن، وقت‌گذرانی در طبیعت، سکوت، موسیقی آرام و حتی سفر بدون وسواس ثبت‌کردن همه‌چیز، می‌توانند کیفیت زندگی را بهتر کنند.

متن با مثال‌های بامزه، آزمون‌های کوتاه، اشاره به چند چهره‌ی مشهور و چند یافته‌ی پژوهشی پیش می‌رود و مدام به یک دغدغه برمی‌گردد: چرا باید همیشه در حال دویدن بود؟ حرف اصلی کتاب این است که استراحت، مکث و کندتر شدن، نشانه‌ی شکست نیست و گاهی دقیقاً همان چیزی است که زندگی به آن نیاز دارد.

چرا باید کتاب کوچک تنبل ها را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب کوچک تنبل ها را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب فشار همیشگیِ مفید بودن و مشغول ماندن را از زاویه‌ای طنزآمیز و قابل‌فهم بررسی می‌کند.
• کتاب نشان می‌دهد استراحت، خواب و مکث‌کردن چگونه می‌توانند بخشی از یک زندگی متعادل‌تر باشند.
• خواننده با ایده‌هایی در مورد کم‌کردن وابستگی به گوشی و فاصله گرفتن از شتاب روزمره روبه‌رو می‌شود.
• بخش‌های مربوط به سلامت، غذا، خواب و اوقات فراغت، موضوع آرام‌تر زندگی‌کردن را به موقعیت‌های روزانه وصل می‌کنند.
• آزمون‌ها، فهرست‌ها و نمونه‌های پراکنده در متن، مطالعه را از یکنواختی دور نگه می‌دارند.

خواندن کتاب کوچک تنبل ها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب کوچک تنبل ها به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• کسانی که از شتاب همیشگیِ زندگی روزمره خسته شده‌اند و می‌خواهند نگاه دیگری به استراحت داشته باشند.
• خوانندگانی که به متن‌های طنزآمیز درباره‌ی سبک زندگی و عادت‌های روزانه علاقه دارند.
• مخاطبانی که درگیر عذاب‌وجدانِ استراحت‌کردن یا همیشه در دسترس بودن هستند.
• کسانی که می‌خواهند درباره‌ی خواب، سکوت، طبیعت و اوقات فراغت، انتخاب‌های آرام‌تری داشته باشند.
• علاقه‌مندان به کتاب‌هایی که موضوع‌های جدی را با مثال‌های سبک‌تر و فرم‌های متنوع مطرح می‌کنند.

بخشی از کتاب کوچک تنبل ها

«اما حالا فلسفهٔ تنبل‌ها آمده تا یک خبر مهم بدهد: ورزش کردنِ جان‌فرسا آن‌قدرها هم که می‌گویند تنها راه نجات بشر نیست. یا اگر بخواهیم مهربانانه‌تر بگوییم، برای سالم ماندن، بیشتر از یک راه وجود دارد و لازم نیست حتماً یکی از آن راه‌ها این باشد که وسطِ یک فوق‌ماراتنِ هجده‌ساعته از حال بروی، یا بدتر، اختیار اوضاع را از دست بدهی. دانشمندان تازه دارند چیزی را کشف می‌کنند که تنبل‌ها از اول هم می‌دانستند: آرام حرکت کردن هم فایده‌های خودش را دارد. بله، دقیقاً. فعالیت‌هایی مثل یوگا و تای‌چی (که به آن‌ها «درمان با حرکت آهسته» هم می‌گویند) نشان داده‌اند که می‌توانند دردهای مزمن را کمتر کنند. کسانی که این تمرین‌های آرام و بی‌تنش را انجام می‌دهند حتی گفته‌اند که کمتر سراغ داروهای افیونی مسکن رفته‌اند. در پژوهشی که سال ۲۰۰۸ در مرکز پزشکی تافتسِ بوستون انجام شد، معلوم شد دوازده هفته تای‌چی به کاهش درد و استرسِ بیماران مبتلا به آرتریت کمک کرده است. یکی از نظریه‌ها در این‌باره این است که این ورزش‌های کم‌فشار، چون با حرکت‌های آهسته همراه‌اند، واکنشِ آرام‌سازی بدن را فعال‌تر می‌کنند. نتیجه‌اش هم این است که واکنش استرسی بدن کمتر می‌شود و سیستم ایمنی بهتر کار می‌کند. حتی یک پیاده‌روی نسبتاً تند هم می‌تواند مفید باشد و تازه خیلی بیشتر از دویدن با زانوها مهربان است.»