کتاب پشت باجه ۳ (روایت ترمه)

کتاب پشت باجه ۳ (روایت ترمه) نوشته عاطفه توحیدی فرد است و نشر سنجاق آن را به‌صورت الکترونیکی منتشر کرده است. این داستان بلند از دل یک فضای آشنا، یعنی بانک، مجموعه‌ای از لحظه‌های کوتاه و به‌هم‌پیوسته را کنار هم گذاشته است؛ لحظه‌هایی که در آن‌ها عدد، فرم و قانون با اضطراب، امید، خاطره و تصمیم‌های شخصی گره می‌خورد. راوی که پشت باجه‌ی شماره‌ی سه نشسته است، فقط کارهای اداری را ثبت نمی‌کند؛ بلکه عبور آدم‌ها از موقعیت‌های کوچک اما معنادار را هم می‌بیند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب پشت باجه ۳ (روایت ترمه)

کتاب پشت باجه ۳ (روایت ترمه) نوشته‌ی عاطفه توحیدی فرد و یک داستان بلند در قالب مجموعه‌ای از اپیزودهای کوتاه است که همگی در فضای یک بانک شکل گرفته‌اند و با صدای ترمه، کارمند باجه، به هم وصل می‌شوند. محور اصلی داستان لحظه‌های ظاهراً عادی روزمره است؛ همان چند دقیقه‌ای که یک مشتری برای گرفتن کارت جدید، بستن حساب، پیگیری چک برگشتی یا ثبت یک حواله روبه‌روی باجه می‌ایستد. نویسنده با طراحی این موقعیت‌های ساده، تصویری از رابطه‌ی آدم‌ها با پول، امنیت، خاطره، آینده و اضطراب ارائه کرده است؛ تصویری که نشان می‌دهد بانک فقط محل انجام تراکنش نیست؛ محل عبور بخش‌هایی از زندگی آدم‌هاست.

این کتاب از ۲۹ اپیزود تشکیل شده است. هر بخش روی موقعیتی مشخص تمرکز دارد؛ از صبحِ آغاز کار در اپیزود صبحِ دستگاه‌ها تا صحنه‌هایی مثل دانشجو و کارتِ گمشده، سپرده‌ی مادرانه، چکِ برگشتی و نفسِ کوتاه، نوبتی که بخشیده شد و پشتِ باجه. این عنوان‌ها نشان می‌دهند که کتاب پشت باجه ۳ (روایت ترمه) بیش از آنکه به‌دنبال حادثه باشد، در پی ثبت حال‌وهوا و معنای پنهان رفتارهای روزمره است. در این کتاب امضا فقط امضا نیست، یک حساب مشترک فقط قرارداد مالی نیست و حتی یک پیامک بانکی هم می‌تواند نشانه‌ای از نیاز به اطمینان باشد.

فضای کتاب پشت باجه ۳ (روایت ترمه) آرام است و از خلال برخوردهای کوتاه، لایه‌های احساسی و اجتماعی یک محیط اداری آشکار می‌شود.

خلاصه داستان پشت باجه ۳ (روایت ترمه)

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
ترمه، کارمند بانکی که پشت باجه‌ی شماره‌ی سه می‌نشیند، در طول روز با آدم‌هایی روبه‌رو می‌شود که هرکدام مسئله‌ای کوچک یا بزرگ را با خود آورده‌اند؛ از گم‌شدن کارت و فراموشی رمز تا افتتاح حساب برای آینده‌ی فرزند، پیگیری ارث، بستن حساب مشترک و گرفتن وام برای شروعی تازه. کتاب این مراجعه‌های پراکنده را به‌صورت اپیزودهایی کوتاه کنار هم می‌گذارد و نشان می‌دهد پشت هر فرم و هر عدد، بخشی از زندگی جریان دارد. دغدغه‌ی اصلی نویسنده دیدن لحظه‌هایی بوده است که در ظاهر اداری‌اند، اما در باطن به اعتماد، دلشوره، خاطره، جدایی، امید و آرامش گره می‌خورند.

چرا باید کتاب پشت باجه ۳ (روایت ترمه) را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب پشت باجه ۳ (روایت ترمه) را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این داستان یک فضای اجتماعی آشنا را از زاویه‌ی کارمندی نشان می‌دهد که شاهد وضعیت‌های پنهان مراجعه‌کنندگان است.
• خواننده با مطالعه‌ی این اثر می‌تواند ببیند چگونه موقعیت‌های اداری ساده، بار احساسی و انسانی پیدا می‌کنند.
• اپیزودهای کوتاه کتاب امکان می‌دهند هر بخش در زمانی کم خوانده شود؛ بی‌آنکه پیوستگی حال‌وهوای اثر از بین برود.
• این کتاب توجه را از خودِ پول به معناهایی می‌برد که آدم‌ها به حساب، امضا، دفترچه، پیامک و نوبت می‌دهند.

خواندن کتاب پشت باجه ۳ (روایت ترمه) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب پشت باجه ۳ (روایت ترمه) به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به داستان با درون‌مایه‌ی اجتماعی که از دل موقعیت‌های روزمره شکل می‌گیرد.
• خوانندگانی که می‌خواهند فضای درونی و انسانی یک محیط اداری آشنا را دقیق‌تر ببینند.
• کسانی که به متن‌های اپیزودیک با تمرکز بر جزئیات رفتاری و احساسی آدم‌ها علاقه دارند.
• کارمندان و افرادی که با مراجعه‌های روزانه و ارتباط مستقیم با مردم سروکار دارند.
• مخاطبانی که از داستان‌هایی درباره‌ی امید، اضطراب، خاطره و تصمیم‌های کوچک اما اثرگذار لذت می‌برند.

بخشی از کتاب پشت باجه ۳ (روایت ترمه)

«اپیزود بیست و چهار: آن طرفِ باجه

گاهی نگاه مشتری‌ها از روی میز رد می‌شود و می‌رسد به صورت من؛ مکثی کوتاه، انگار می‌خواهند چیزی بپرسند که ربطی به بانک ندارد. بعضی نگاه‌ها پر از نگرانی‌اند، بعضی پر از انتظار. امروز زنی آرام ایستاده است. مدارکش مرتب‌اند، کیفش کوچک و سنگین به نظر می‌رسد، و صدایش کمی می‌لرزد؛ نه از خشم، نه از بی‌حوصلگی، بلکه از چیزی که نمی‌توان آن را در فرم‌ها ثبت کرد.

فرم را جلو می‌کشم. انگشتانش کمی لرزان است؛ امضا می‌کند، اما نفسش هنوز در سینه حبس است. لحظه‌ای مکث می‌کند، نگاهش به من می‌افتد، لبخندی کوتاه و بی‌ادعا می‌زند، گویی می‌خواهد بگوید: «ممنون، فقط بودنتان کافی است.»

وقتی فرم‌ها تحویل داده می‌شود، نفس راحتی می‌کشد و تشکر می‌کند؛ نه با کلمات پررنگ، بلکه با آرامشی که از ته دل آمده است. من می‌مانم و باجه‌ای که دوباره خالی می‌شود.

آن‌طرفِ این شیشه، آدم‌ها سبک‌تر یا سنگین‌تر می‌شوند؛ و این‌طرف، من فقط شاهدم، ثبت‌کنندهٔ لحظه‌هایی که هیچ فرم و عددی نمی‌توانند توصیفشان کنند.

گاهی پشت هر شیشه

دنیایی از احساس پنهان است.»