کتاب خاطرات کوچه باغ های دهه ۶۰

کتاب خاطرات کوچه باغ های دهه ۶۰ نوشته زهرا سبزواری یوسف آباد و مجموعه‌ای از خاطرات و تصویرهای پراکنده اما زنده از کودکی، مدرسه، بازی، خانواده و محله است. نشر سنجاق این کتاب را به‌صورت الکترونیکی منتشر کرده است. کتاب حاضر از تجربه‌های روزمره‌ی نویسنده سخن گفته است؛ از بیماری و نذر گرفته تا شیطنت‌های کودکانه، ترس‌های کوچک، دلخوری‌های مربوط به مدرسه و شادی‌های جمعی. فضای اثر بیشتر بر حس‌وحال زندگی در خانه، کوچه، مسجد و مدرسه تکیه دارد و نشان می‌دهد چگونه اتفاق‌های به‌ظاهر ساده، سال‌ها بعد به خاطره‌هایی ماندگار تبدیل می‌شوند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب خاطرات کوچه باغ های دهه ۶۰

کتاب خاطرات کوچه باغ های دهه ۶۰ نوشته‌ی زهرا سبزواری یوسف آباد و مجموعه‌ای از خاطره‌های کوتاه و پیوسته‌ی اوست که از کودکی تا نوجوانی‌اش را در بر می‌گیرد. نویسنده در این یادداشت‌ها لحظه‌هایی را کنار هم گذاشته است که هرکدام بخشی از زیست خانوادگی و محله‌ای را روشن می‌کنند؛ از تب و بستری‌شدن در کودکی تا بازی در کوچه، رفت‌وآمد به مسجد، تجربه‌های مدرسه و مناسبت‌های مذهبی و خانوادگی. حضور پدر و مادر، خواهر و برادرها، همسایه‌ها، معلم‌ها و خادمان مسجد فضای خاطره‌ها را شکل داده است.

خاطرات کوچه باغ های دهه ۶۰ بیش از هر چیز بر جزئیات تکیه کرده است؛ جزئیاتی مثل بستنی آب‌شده، جوجه‌های کوتاه‌عمر، گوسفند نذری، چرخ‌فلک، دفتر انشا، شلنگ معلم، درخت توت و شب‌های پشت‌بام. این ریزه‌کاری‌ها باعث شده‌اند خاطره‌های حاضر در این اثر فقط ثبت چند اتفاق نباشد و به تصویری از سبک زندگی، تربیت، ترس‌ها، شادی‌ها و شیطنت‌های یک دوره تبدیل شود. لحن اثر در بسیاری از بخش‌ها به گفت‌وگوی درونی نزدیک است و نویسنده گاه از زمان حال خود به رخدادهای گذشته نگاه و حس پشیمانی، تعجب یا لبخند خود را نیز وارد اثر کرده است.

کتاب خاطرات کوچه باغ های دهه ۶۰ در کنار لحظه‌های شیرین، از تجربه‌های تلخ و تکان‌دهنده می‌گوید؛ از تنبیه و سوءتفاهم در مدرسه تا تصادف، ترس، بیماری و مرگ. کنار هم قرارگرفتن شادی و اضطراب، حال‌وهوای کتاب حاضر را واقع‌گرایانه کرده است. خواندن این اثر برای کسانی مناسب است که به خاطره‌نویسی شخصی و بازخوانی زندگی روزمره در بستر خانواده و اجتماع علاقه دارند.

خلاصه کتاب خاطرات کوچه باغ های دهه ۶۰

کتاب از خاطره‌ی بیماری سخت در سه‌سالگی آغاز می‌شود و بعد به ماجراهای گوناگونی در خانه، حیاط، کوچه، مدرسه، مسجد و سفرهای خانوادگی می‌رسد. هر خاطره بر یک اتفاق مشخص بنا شده است؛ گاهی یک شیطنت کودکانه، گاهی یک دلخوری از معلم، گاهی ترس از گم‌شدن یا یک حادثه‌ی دیگر و گاه شادی‌های ساده‌ای مثل بازی، خرید عید یا تماشای فوتبال. هدف نویسنده ثبت لحظه‌هایی بوده است که در زمان وقوع شاید کوچک به‌ نظر می‌رسیدند، اما بعدها به بخش مهمی از حافظه و هویت شخصی او تبدیل شده‌اند.

چرا باید کتاب خاطرات کوچه باغ های دهه ۶۰ را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب خاطرات کوچه باغ های دهه ۶۰ را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب تصویری از زندگی روزمره در خانه، کوچه، مدرسه و مسجد ارائه می‌دهد.
• خاطره‌ها نشان می‌دهند چگونه اتفاق‌های کوچک کودکی در ذهن ماندگار می‌شوند و معنای تازه پیدا می‌کنند.
• خواننده با مجموعه‌ای از تجربه‌های خانوادگی، تربیتی و محله‌ای روبه‌رو می‌شود که از خلال جزئیات شکل گرفته‌اند.
• اثر فقط به لحظه‌های شیرین محدود نمانده و ترس، شرمندگی، پشیمانی و دلتنگی را هم ثبت کرده است.

خواندن کتاب خاطرات کوچه باغ های دهه ۶۰ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب خاطرات کوچه باغ های دهه ۶۰ به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به قالب خاطرات و روایت‌های مبتنی‌بر تجربه‌های واقعی زندگی.
• خوانندگانی که به مرور فضای خانه، محله و مدرسه در سال‌های کودکی علاقه دارند.
• مخاطبانی که از متن‌های کوتاه و اپیزودیک با محوریت خاطرات و تجربه‌های روزمره لذت می‌برند.
• کسانی که دوست دارند شادی‌ها و تلخی‌های رشدکردن را از زاویه‌ی نگاه زهرا سبزواری یوسف آباد دنبال کنند.

بخشی از کتاب خاطرات کوچه باغ های دهه ۶۰

«سیب‌هایی که از لباس مملی نقش بر زمین شد

شبهای محرم بود من و خواهرم و دیگر دخترها هر شب می‌رفتیم مسجد محله‌مون و تا آخر شب میموندیم و خوشحال از این موضوع که تا اون ساعت دور همیم زمان رو سپری می‌کردیم ما که سن و سالی نداشتیم و تازه نماز بهمون واجب شده بود. نماز رو می‌خوندیم و روضه هم گوش می‌کردیم و پچ پچ در گوش هم حرف میزدیم و ریز ریز می‌خندیدم. یک شب که نشسته بودیم آخرین ردیف مسجد و داشتیم روضه گوش می‌کردیم مملی پسر همسایه‌مان که اون‌موقع ۷ سال بیشتر نداشت پایش بند شد به چند تا کفش و با سینه پخش زمین شد و چند تا سیب و آلو که در لباسش قایم کرده بود همه قل‌قل‌کنان ریخت جلو ما و ما که از دیدن این صحنه از خنده روده بر شده بودیم سعی در کنترل کردن خودمان داشتیم تا حواس خانوم‌ها پرت نشود.

مملی سیب و آلوها رو ول کرد واز خجالت پا به فرار گذاشت و ما تا یکساعت همچنان می‌خندیدیم آن شب هم با این خاطره گذشت راستی بهتون نگفتم مملی تو خانم‌ها چکار داشت اومده بود از میوه‌هایی که از مراسم ترحیمی که ظهر داخل مسجد برگزار شده بود و در جعبه کنار مسجد سمت خانم‌ها باقی مانده بود کش برود. این خاطره تا چند روز از ذهنمان نمی‌رفت و سوژه خندیدن‌مان شده بود.»