کتاب پروانه

کتاب پروانه نوشته نرگس ملاجوادی با ویراستاری ملیحه عرب‌عامری، روایتی احساسی از زنی است که پس از سال‌ها زندگی فرساینده، میان جدایی، دلبستگی، قضاوت خانواده و جست‌وجوی پناهی امن سرگردان می‌شود. داستان از لحظه‌ای آغاز می‌شود که امضای طلاق قرار است همه‌چیز را تمام کند، اما گذشته و احساسات خاموش‌شده مدام به زندگی شخصیت اصلی برمی‌گردند. این کتاب از سوی انتشارات آوای چلچله شاهرود منتشر شده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب پروانه

کتاب پروانه نوشته نرگس ملاجوادی داستان زنی به نام پروانه را دنبال می‌کند که پس از سال‌ها تحمل خشونت، تحقیر و فرسودگی عاطفی، تصمیم به جدایی می‌گیرد. نقطه‌ی شروع روایت، فضای دادگاه و لحظه‌ی امضای برگه‌های طلاق است؛ جایی که گذشته‌ی مشترک او و سامان، هم‌زمان با رنج و وابستگی، در ذهنش زنده می‌شود. داستان از همان ابتدا نشان می‌دهد که مسئله فقط پایان یک زندگی مشترک نیست، بلکه روبه‌روشدن با زخمی قدیمی، ترس از بی‌پناهی و نیاز به دوباره‌ساختن خود نیز در مرکز ماجرا قرار دارد.
کتاب پروانه فقط بر رابطه‌ی زن و شوهر متمرکز نمی‌ماند و دایره‌ی روایت را به خانه‌ی پدری، دوستی، پناه‌جویی و نگاه اطرافیان هم می‌کشاند. پروانه بعد از جدایی، به‌جای رسیدن به آرامش، با شکل‌های دیگری از فشار روبه‌رو می‌شود؛ از سرزنش پدر گرفته تا ناامنی عاطفی در خانه‌ی دوست و احساس اضافی‌بودن در خانه‌ی خویشاوندان. همین جابه‌جایی‌های پیاپی، فضای داستان را به‌سوی تنهایی، بی‌قراری و جست‌وجوی جایی برای ماندن می‌برد. روایت، زندگی زنی را نشان می‌دهد که نه‌تنها باید از یک رابطه‌ی آسیب‌زا فاصله بگیرد، بلکه باید با قضاوت‌های اجتماعی و کمبود حمایت هم دست‌وپنجه نرم کند.
کتاب پروانه در کنار خط اصلی داستان، بر تناقض‌های درونی شخصیت اصلی هم تمرکز می‌کند؛ جایی که عشق، خشم، دلتنگی و خاطره درهم می‌آمیزند. پروانه از یک‌سو می‌خواهد از گذشته جدا شود و از سوی دیگر هنوز درگیر یادها، عادت‌ها و لحظه‌های مشترک است. همین کشمکش درونی، حال‌وهوای اثر را شکل داده است. این کتاب بیش از آنکه بر حادثه‌های بیرونی تکیه کند، بر فشار روانی، تردید و فرازونشیب احساسات استوار است و تصویری از زنی می‌سازد که میان رهایی و بازگشت، مدام در حال سنجیدن زخم‌ها و نیازهای خود است.

خلاصه داستان پروانه

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
پروانه پس از ۲۰ سال زندگی مشترک با سامان، در حالی برگه‌های طلاق را امضا می‌کند که هنوز از نظر عاطفی کاملاً از او جدا نشده است. او به خانه‌ی پدری برمی‌گردد، اما به‌جای حمایت، با سرزنش و بی‌اعتنایی روبه‌رو می‌شود. بعد به خانه‌ی دوستش زهرا پناه می‌برد، ولی آنجا هم اتفاقی پیش‌بینی‌نشده امنیتش را به‌هم می‌زند و ناچار می‌شود دوباره راهی شود. سفر به خانه‌ی دایی هم آرامش پایداری برایش نمی‌آورد. در تمام این مسیر، خاطره‌های زندگی با سامان و پیام‌های او دوباره ذهن پروانه را درگیر می‌کند و داستان را به‌سوی بازنگری در معنای عشق، رنج و ماندن می‌برد.

چرا باید کتاب پروانه را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب پروانه را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• داستان، تجربه‌ی طلاق را فقط در حد یک جدایی حقوقی نشان نمی‌دهد و فشارهای خانوادگی و اجتماعی پس از آن را هم وارد روایت می‌کند.
• شخصیت اصلی در موقعیتی قرار دارد که هم‌زمان با خشونت، وابستگی عاطفی و نیاز به استقلال دست‌وپنجه نرم می‌کند.
• کتاب تصویری روشن از بی‌پناهی زن در میان خانه‌ی پدری، خانه‌ی دوست و خانه‌ی خویشاوندان ارائه می‌دهد.
• روایت، مسئله‌ی قضاوت دیگران را به‌عنوان بخشی از بحران شخصیت اصلی جدی می‌گیرد.
• خواننده در طول داستان با لایه‌های مختلف احساسات متناقض مثل خشم، دلتنگی، امید و تردید روبه‌رو می‌شود.
• این کتاب برای کسانی مناسب است که به داستان‌های احساسی با محور روابط آسیب‌دیده و تصمیم‌های دشوار علاقه دارند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب پروانه به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های احساسی که بر بحران‌های زندگی مشترک تمرکز دارند.
• خوانندگانی که به داستان‌های شخصیت‌محور با تمرکز بر رنج، تردید و تصمیم‌های دشوار علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند روایت‌هایی درباره‌ی طلاق، فشار خانوادگی و قضاوت اجتماعی بخوانند.
• مخاطبانی که از داستان‌های پرتنش با محور دلبستگی و رهایی لذت می‌برند.
• خوانندگانی که به شخصیت‌های زن در موقعیت‌های ناپایدار و پرچالش توجه دارند.