کتاب در آرزوی دیدن هایکا

کتاب در آرزوی دیدن هایکا نوشته‌ی مهدیه اسلامی کلانتری روایتی مستند از زندگی و شهادت مهشید گودرز، پرستار بیمارستان لقمان، در دوران همه‌گیری کرونا است. مرضیه نصیری ویراستاری متن را برعهده داشته و نشر آفاق پویا آن را منتشر کرده است. نویسنده با تکیه‌بر تجربه‌ی کاری خود در سازمان نظام پرستاری و گفت‌وگو با خانواده و همسر مهشید، سرگذشت او را از آشنایی و ازدواج تا روزهای پرالتهاب کرونا و شهادتش دنبال کرده است. محور اصلی روایت، پیوند عشق، پرستاری، مادرشدن و فداکاری در دل بحرانی است که کادر درمان را در خط مقدم قرار داد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب در آرزوی دیدن هایکا

کتاب در آرزوی دیدن هایکا با روایت اول‌شخص مهدیه اسلامی کلانتری آغاز می‌شود؛ خبرنگاری که هم‌زمان با شروع کرونا وارد سازمان نظام پرستاری شده و از نزدیک با رنج‌ها، خستگی‌ها و شهادت پرستاران روبه‌رو شده است. او در این کتاب ابتدا فضای ملتهب روزهای اوج همه‌گیری، ترس عمومی از ویروس و تضاد آن با حضور بی‌وقفه‌ی پرستاران در بیمارستان‌ها را تصویر کرده است. در همین بستر است که نام مهشید گودرز، پرستار جوان بیمارستان لقمان، در ذهن نویسنده پررنگ می‌شود و جرقه‌ی نوشتن این روایت شکل می‌گیرد. کتاب در آرزوی دیدن هایکا در چند فصل پیوسته، از «خبر شهادت» تا «آشنایی»، «خواستگاری»، «مراسم عقد»، «جشن عروسی»، «آغاز زندگی مشترک»، «فراگیری کرونا»، «خبر خوش بارداری»، «ابتلا»، «هایکا»، «وداع» و «پایان» پیش می‌رود. در فصل‌های میانی، کتاب به‌کمک روایت‌های مسعود بابایی، همسر مهشید، گذشته‌ی او را بازسازی کرده است؛ از مهاجرت مسعود از کرمانشاه به تهران و کار در بیمارستان لقمان تا آشنایی تدریجی با مهشید در محیط کار، شکل‌گیری علاقه، ورود خانواده‌ها و تصمیم برای ازدواج. در آرزوی دیدن هایکا علاوه‌بر خط اصلی زندگی مهشید، بارها به وضعیت پرستاران در دوران کرونا برگشته است؛ از شهادت همکاران، فشار روحی مراقبت از بیماران بدحال، شنیدن آخرین جملات بیماران در آی‌سی‌یو و تنهایی آن‌ها تا نقش پرستار به‌عنوان تنها همراه لحظات آخر. در بخش‌های پایانی، روایت به بارداری مهشید، ابتلای او به کرونا، تولد نوزادش هایکا و وداع تلخ خانواده با او می‌رسد؛ بدون آنکه از لحن گزارشی و مستند خود فاصله بگیرد.

خلاصه کتاب در آرزوی دیدن هایکا

کتاب در آرزوی دیدن هایکا سرگذشت مهشید گودرز، پرستار بیمارستان لقمان، را در بستر همه‌گیری کرونا دنبال کرده است. نویسنده ابتدا از تجربه‌ی خود در سازمان نظام پرستاری و مواجهه‌ی روزانه با خبر شهادت پرستاران می‌گوید و نشان می‌دهد چگونه خبر فوت مهشید و تصویر نوزاد بی‌آغوش او، ذهنش را درگیر کرده است. سپس با پیگیری خانواده و همسر مهشید، روایت زندگی او شکل می‌گیرد: دختری پرانرژی و مهربان در محیط کار، آشنایی تدریجی با مسعود بابایی در بیمارستان، ازدواج، ساختن یک زندگی ساده و پرامید و در ادامه، هم‌زمانی بارداری مهشید با اوج کرونا. کتاب در لایه‌ی عمیق‌تر، از فداکاری پرستاران، تنهایی بیماران، فشار روحی کادر درمان و معنای «خدمت» در شرایطی می‌گوید که ترس، فاصله‌ها را زیاد کرده بود و پرستاران تنها پل میان بیمار و زندگی بودند.

چرا باید کتاب در آرزوی دیدن هایکا را بخوانیم؟

در آرزوی دیدن هایکا تصویری نزدیک و ملموس از پشت‌صحنه‌ی کار پرستاران در دوران کرونا ارائه کرده است؛ تصویری که هم بُعد انسانی و عاطفی زندگی شخصی آن‌ها را نشان می‌دهد و هم فشار کاری و روحی‌شان را. این کتاب با تمرکز بر زندگی مهشید گودرز، مفهوم ایثار، مسئولیت‌پذیری و انتخاب‌های دشوار میان امنیت شخصی و تعهد شغلی را به‌چالش کشیده است.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن در آرزوی دیدن هایکا به علاقه‌مندان روایت‌های زندگی‌محور، دانشجویان و شاغلان حوزه‌ی سلامت، و کسانی که می‌خواهند تجربه‌ی زیسته‌ی پرستاران در دوران کرونا را از زاویه‌ای انسانی‌تر بشناسند پیشنهاد می‌شود. همچنین به مخاطبانی پیشنهاد می‌شود که به موضوع سوگ، فقدان و تاب‌آوری حساس‌اند.